Τρίτη, Απριλίου 11, 2006

Αναγνώστη - Αναγνώστρια

Aναγνώστη - Αναγνώστρια,
μήπως τυχαίνει να ήσουν εν ζωή το 1981; Μήπως επιπρόσθετα τυχαίνει να ήσουν και σε ηλικία ψήφου το 1981; Μήπως επιπρόσθετα τυχαίνει να ήσουν και μέσα στο 48% του ελληνικού λαού που ψήφισε τότε Ανδρέα; Αν ναι, αναθάρρησε· έφτασε η στιγμή που περίμενες εδώ και 25 χρόνια. Ο (προ του 81) Ανδρέας Ζει. Στη Βενεζουέλα. Τον λένε Ούγκο Τσάβες. Βρίζει τους Αμερικάνους καθημερινά. Τρέλλα σου λέω, τρέλλα. Αναγνώστη - Αναγνώστρια, ο αγώνας σου επιτέλους ΤΩΡΑ δικαιώνεται.
Αναγνώστη - Αναγνώστρια,
μήπως τυχαίνει πάλι να είσαι Ιταλός - Ιταλίδα; Μήπως επιπρόσθετα τυχαίνει να είσαι και σε ηλικία ψήφου; Μήπως επιπρόσθετα τυχαίνει να είσαι στο 48 - 49% του ιταλικού λαού που ψήφισε Σίλβιο; Αναγνώστη - Αναγνώστρια, επειδή άκρη δεν βγάζω, ή ο Σίλβιο ΔΕΝ είναι τελικά καραγκιόζης ή είσαι ΕΣΥ καραγκιόζης. Τρίτο δρόμο, λυπάμαι, αλλά δεν νομίζω ότι μπορώ να βρω. Υπεραπλουστεύω; Καλά λοιπόν, μπορεί να είμαι εγώ ο καραγκιόζης.
Αναγνώστη - Αναγνώστρια,
μήπως τυχαίνει πάλι να είσαι οπαδός του ΑΡΗ; Μήπως επιπρόσθετα τυχαίνει να θυμάσαι εκείνη την ταινία με την Βλαχοπούλου, που έπαιζαν περισσότεροι Έλληνες στην ξένη ομάδα απ' ότι στην ελληνική; Σήμερα που θα παίζει ο Φώτσης και ο Παπαδόπουλος εναντίον της λεγεώνας των ξένων, εγώ πώς να την υποστηρίξω την ομάδα σου; Καλά λοιπόν, θα την υποστηρίξω, έτσι το λέω.
Αναγνώστη - Αναγνώστρια,
μήπως τυχαίνει πάλι να είσαι Γάλλος - Γαλλίδα και τον τελευταίο μήνα να έφαγες διαδηλώνοντας τους δρόμους με το κουτάλι; Αν ναι -κι ανεξάρτητα της ορθότητας ή μη του ήδη κατηργημένου νόμου- σ' ευχαριστώ που έδειξες σε τύπους σαν εμένα, ότι δεν είναι όλοι οι αγώνες εκ των προτέρων χαμένοι, ούτε η πορεία των κοινών πραγμάτων ανεξάρτητη της δικής μας στάσης. Σε τύπους σαν εμένα, που ενηλικιώθηκαν στη Δύση μετά το θαυμαστό έτος 1989, είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ορισμένες απλές αλήθειες· και η ειρωνεία είναι ότι δεν τις συνειδητοποιούμε επικαλούμενοι άλλες -πιο σύνθετες υποτίθεται- αλήθειες.
Αναγνώστη - Αναγνώστρια,
σ' ευχαριστώ που διάλεξες και σήμερα αυτό το μπλογκ για την έγκυρη ενημέρωσή σου. Ακολουθεί ο καιρός με την Μαρία Σινιόρι και αμέσως μετά η ξένη ταινία «Electra Glide in Blue».

17 Comments:

At 4/11/2006 08:06:00 μ.μ., Anonymous macmanus said...

"Oι φάσεις της Τούμπας θα μπούν στο dvd του Παναθηναϊκού;"

Από τα σημερινά Αθλητικά Παρασκήνια της "Ε"!


Άσχετο σχόλιο αδερφέ, αλλά γέλασα πολύ, σόρρυ!

 
At 4/11/2006 08:33:00 μ.μ., Blogger Mirandolina said...

Σιγά μην ήταν Τσάβες ο σιδερένιος... ούτε από δίπλα δεν πέρασε. (είσαι αλογόμυγα, όμως...)

 
At 4/11/2006 10:43:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Τίποτα απ' όλα αυτά, ευτυχώς ή δυστυχώς!
Ευχαριστώ για την ταινία, αλλάζουν όμως κεραία στην πολυκατοικία και δεν θα τη δω.
Α! με την ευκαιρία της αλλαγής (της κεραίας) ανακάλυψα μερικά αδιάβαστα και άκοπα(!) βιβλία κι έτσι έχω δουλειά για τώρα το βράδυ.

:-)ενημέρωνε εσύ και μη σταματάς

 
At 4/11/2006 11:49:00 μ.μ., Blogger 0 Comments said...

Μαρία Σινιόρι ε;

 
At 4/12/2006 01:11:00 π.μ., Blogger Non Private Life said...

welcome a new blog in the town

www.nonprivatelife.blogspot.com

Thank you

 
At 4/12/2006 03:29:00 π.μ., Blogger Anastasia said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 4/12/2006 03:30:00 π.μ., Blogger Anastasia said...

Και ενω ημουνα ετοιμη να απογοητευτώ -ειναι δυνατον ολο οχι να απανταω;;- ξαφνου, αναπτερωθηκαν οι ελπιδες μου. Σκεφτηκα λοιπον και ειπα στον εαυτο μου, αναστασια δεν γινεται, καποια μερα θα αξιωθεις να ζησεις και εσυ μια τετοια -αναλογου διαμετρηματος- εμπειρια. Και έτσι, εχοντας αντλησει το απαιτουμενο κουραγιο, πορευομαι στη ζωη.

 
At 4/12/2006 11:34:00 π.μ., Blogger Thrass said...

Αναγνώστη - Αναγνώστρια, επειδή άκρη δεν βγάζω, ή ο Σίλβιο ΔΕΝ είναι τελικά καραγκιόζης ή είσαι ΕΣΥ καραγκιόζης.

Λοιπόν, για τον Ιταλό (Αμερικανό, Έλληνα κλπ) ψηφοφόρο (τον "αναποφάσιστο") μπορούμε να κάνουμε απλοϊκά μια υπόθεση. Ότι ψηφίζει βάσει "εικόνας" (πχ, γενικό ίματζ του αρχηγού ενός κόμματος) ή ότι ψηφίζει βάσει ουσίας (πχ, υποστηριζόμενα φορολογικά μέτρα, αναπτυξιακά σχέδια, θέση για τα ναρκωτικά, τις εκτρώσεις κλπ).

Αν κατατάξουμε a priori τον ψηφοφόρο στην πρώτη κατηγορία του lifestyle-victim, τότε όντως μου φαίνεται κι εμένα καραγκιόζης (αν και περί ορέξεως ...κλπ).

Όμως υπάρχει και η δεύτερη κατηγορία ψηφοφόρων. Κι εκεί κάποιος σίγουρα μπορούσε να βρει λόγους να ψηφίσει Μπερλουσκόνι, τουλάχιστον από ό,τι έχει πάρει το αυτί μου.

Καλύτερα ας κάνω έναν παραλληλισμό με την πρώτη εκλογή του George W. Bush Jr (versus Al Gore), αφού εκείνη την κατάσταση τη γνωρίζω καλύτερα. Εξελέγη ο Μπους και αυτομάτως τα ελληνικά (κι όχι μόνο) ΜΜΕ κατέταξαν τον αμερικανό ψηφοφόρο στους ηλιθίους. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι το βασικό ρόλο σε εκείνες τις εκλογές έπαιξαν τα διαφορετικά φορολογικά μέτρα που πρότειναν οι δύο υποψήφιοι; (ο Al Gore είχε προτείνει ένα πολύ πιο σοσιαλιστικό σύστημα με αυξημένη φορολογία και κοινωνικό κράτος, το οποίο κάνει το μέσο αμερικανό να βγάζει σπυράκια).

Οπότε ίσως να παραείσαι αυστηρός με τους ψηφοφόρους του Μπερλουσκόνι. Από ό,τι ακούω, είχαν προταθεί διαφορετικές οικονομικές πολιτικές (χωρίς να ξέρω λεπτομέρειες).

 
At 4/12/2006 12:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

μπα ενηλικιώθηκε και άλλος το σωτήριον 1989........συνταρακτικό και συγκινητικό συνάμα!!!!!

 
At 4/12/2006 04:25:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«... μπορούμε να κάνουμε απλοϊκά μια υπόθεση. Ότι ψηφίζει βάσει "εικόνας" (πχ, γενικό ίματζ του αρχηγού ενός κόμματος) ή ότι ψηφίζει βάσει ουσίας (πχ, υποστηριζόμενα φορολογικά μέτρα, αναπτυξιακά σχέδια, θέση για τα ναρκωτικά, τις εκτρώσεις κλπ)».

Ή, μια τρίτη εκδοχή, ότι ψηφίζει οπαδικά, γιατί «είναι» δεξιός ή αριστερός. Η ένστασή μου είναι ότι ακόμα κι αν είσαι δεξιός από καταγωγή, ακόμα κι αν πιστεύεις ότι σε γενικές γραμμές το πρόγραμμα της κεντροδεξιάς είναι καλύτερο από αυτό της κεντροαριστεράς, πάλι θα έπρεπε να έχεις έναν ενδοιασμό να ψηφίσεις για πρωθυπουργό σου αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Εκτός κι αν τα ΜΜΕ δίνουν μια διαστρεβλωμένη εικόνα του και δεν είναι ο κλόουν που δείχνει να είναι.
Πάντως είτε έτσι είτε αλλιώς όταν εκλέγονται άνθρωποι με το IQ του Μπους ή τη συμπεριφορά του Μπερλουσκόνι, κάτι βρωμάει και στο σύστημα που τους ανακηρύσσει αρχηγούς και στο λαό που τους ψηφίζει.

 
At 4/12/2006 06:01:00 μ.μ., Blogger Deepest Blue said...

Είχα διαβάσει παλιά ένα ρεπορτάζ μιας δημοσιογράφου των Δημοκρατικών για τον Πρόεδρο Bush πίσω απ’ τις κάμερες. Αυτή τον τσίγκλιζε συχνά με τα άρθρα της, αυτός της πρότεινε να τον συνοδέψει σε μία καμπάνια του και κατόπιν να γράψει τις εντυπώσεις της (είχε αναδημοσιευτεί στην «Ελευθεροτυπία» -δε σκέφτηκα να κρατήσω το απόκομμα).
Ε λοιπόν, η ρεπόρτερ περιέγραφε έναν τελείως διαφορετικό Bush απ’ αυτόν που (νομίζουμε ότι) ξέρουμε όλοι μας. Σοβαρός εκεί που έπρεπε, χιούμορ και πείραγμα όταν η κατάσταση το σήκωνε, ισορροπημένος, επαγγελματίας. Καμία σχέση με την εικόνα του γραφικού χαζούλη που καλλιεργείται γι’ αυτόν.
Στο κάτω-κάτω, μιλάμε για έναν απόφοιτο του Yale με μεταπτυχιακά στο Harvard –μην το ξεχνάμε.

Πιστεύω ότι το να αποκαλούμε τον Bush «θερμοκέφαλο ανόητο» είναι το ίδιο με το να αποκαλούμε τον Αρτέμη Μάτσα «γλοιώδη προδότη».

 
At 4/12/2006 06:18:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Kαι τι λόγο θα είχε να υποδυθεί τον βλάκα; Άσε που αν ήταν ρόλος όλο αυτό, θα έπρεπε να μιλάμε για τεράστιο υποκριτικό ταλέντο.

 
At 4/12/2006 07:36:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Με τη διαφορά ότι ο Τσάβες συνεχίζει να μιλάει και αφότου εξελέγη. Και παρά απόπειρες πραξικοπήματος εναντίον του. Και παρά υποκινούμενες πολιτικές ταραχές. Ο Ανδρέας έλεγε έξω από το ΝΑΤΟ, μέχρι το βράδυ της 10ης Οκτωβρίου. Μετά τουμπεκί ή καλύτερα ευχαριστούμε τις ΗΠΑ.

 
At 4/12/2006 07:48:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

βέβαια deepest blue υπάρχει και το Φαρενάιτ που τον δείχνει να κρατάει ένα βιβλίο ανάποδα και να κάνει ότι το διαβάζει (χαράμι το υποκριτικό ταλέντο) και έπειτα είναι και εκείνη η συνέντευξη πριν εκλεγεί με τις περίεργες ερωτήσεις στις οποίες δεν ήξερε τι να απαντήσει. Κρίμα για απόφοιτο του Γέιλ. Μάλλον πρέπει να το έκαψε λίγο, με αλκόολ και με θρησκεία.

 
At 4/12/2006 08:09:00 μ.μ., Blogger ggl said...

Ναι, αναγνώστη αναγνώστρια βρες και εσύ ένα αρχηγό που σου ταιριάζει.
Όχι, old boy δεν είναι καραγκιόζηδες, απλά και ταπεινά πρόβατα είναι σαν εμάς και το σε πιο κοπάδι ανήκουν δεν έχει και μεγάλη σημασία, αρκεί το κοπάδι να έχει μια γκλίτσα. Και στη Γαλλία πρόβατα είναι απλά μερικές φορές θέλουν να πωλούν την προβιά τους λίγο πιο ακριβά. Προσωπικά μου αρέσει η γκλίτσα Τσάβες, αλλά ο καθένας διαλέγει τη γκλίτσα που ταιριάζει καλύτερα στη δική του πλάτη.

 
At 4/13/2006 11:08:00 π.μ., Blogger talos said...

Επειδή φιλοδοξώ να γίνω υπάλληλος της πρεσβείας της Βενεζουέλας (αλλά και γιατί η παρομοίωση του Π. με τον Τσάβες είναι σαν να τον βρίζεις τον κακομοίρη τον ιθαγενή), να τονίσω ότι επί Τσάβες τελευταία, η οικονομία έχει ρυθμούς ανάπτυξης μεταξύ 9 και 17% (εντάξει κάθεται πάνω σε έναν ωκεανό πετρελαίου η Βενεζουέλα, αλλά και πάλι) και αντίθετα με τον Παπ, τον Τσάβες ενδιαφέρονται πολύ να τον ρίξουν οι Αμερικάνοι (δεν ψήφιζα το 1981, αλλά ψηφοθηρούσα για άλλο κόμμα) γιατί όντως τους ανταγωνίζεται για πειρροή στην περιοχή.

Το βασικό σου πρόβλημα με τον ΑΡΗ ήταν ότι έπαιξε με πρώην (και μελλοντικούς;) παίχτες του ΠΑΟ. Αν έπαιζε ο Άρης στο ποδόσφαιρο εναντίον Ανατολάκη και Κωνσταντίνου (που θα είχαν πάρει μεταγραφή σε μια ομάδα της κλάσης τους π.χ. Χέρνεφελτ), και με 11 Κινέζους να έπαιζε ο Άρης, υποψιάζομαι ότι θα ήσουνε υπέρ του ;-)

 
At 4/13/2006 05:07:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Πρώτε Anonymous, Τάλω και Μιραντολίνα, δεν παρομοιάζω τον Τσάβες με τον Αντρέα. Τον παρομοιάζω με την φαντασίωση που είχε ο ελληνικός λαός για τον Ανδρέα μέχρι το 81.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home