Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 26, 2005

Να μην ξεχνάμε τα προβλήματα όμως.

Μα γιατί πανηγυρίζεις; Έχει προβλήματα ο τόπος. Ανεργία, ακρίβεια, μόλυνση του περιβάλλοντος, κυκλοφοριακό. Δεν τα βλέπεις; Μα γιατί πανηγυρίζεις; Τι θέλεις να αποδείξεις; Εσύ κέρδισες; Δεν έχεις δικές σου χαρές να χαρείς; Γιατί νιώθεις όμορφα με τις επιτυχίες των άλλων; Δεν βλέπεις πόσο βλακώδες είναι; Τι ελλείμματα πασχίζεις να καλύψεις; Ανόητε. Ξημερώνει Δευτέρα. Πρέπει να πας στην ίδια δουλειά ή να συνεχίσεις τις ίδιες σπουδές. Οι σκοτούρες που άφησες την Παρασκευή ή το Σάββατο θα είναι και πάλι εκεί να σε περιμένουν. Κανένα κύπελλο δεν θα τις διώξει. Μην χαίρεσαι. Σε παρακαλώ. Ωρίμασε επιτέλους. Μιζέριασε επιτέλους. Μιζέριασε, σε παρακαλώ. Δεν είναι υγιές να χαίρεσαι, δεν είναι υγιές να ξεσπάς. Και πέρσι που πανηγύρισες τι βγήκε; Άλλαξαν οι δομές του ελληνικού ποδοσφαίρου; Έχεις την ψευδαίσθηση ότι θα αλλάξουν οι δομές του μπάσκετ; Όλα είναι θέμα δομών, φίλε. Αν δεν έχεις δομές, σαράντα ευρωπαϊκά να πάρεις, ελλαδίτσα θα είσαι. Θυμήσου τον σοφό Γιάννη Διακογιάννη που την ώρα του τελικού σφυρίγματος του περσινού τελικού μας υπενθύμισε "Να μην ξεχνάμε τα προβλήματα όμως". Πόσο δίκιο είχε.
Μην ξεχνάς τα προβλήματα. Ποτέ.
Μην χαίρεσαι. Ποτέ.
Η ολυμπιακή κλείνει και τα στέγαστρα πλακώνουν τους τουρίστες. Μ' αυτά, μ' αυτά να ασχολείσαι.
Αχ - βαχ, ωιμέ, αχ - βαχ, ωιμέ.

13 Comments:

At 9/26/2005 02:44:00 π.μ., Blogger e-Lawyer said...

Καλά κάνει και κλείνει η Ολυμπιακή (ΑΝ κλείσει, δηλαδή). Αυτό δεν είναι πρόβλημα, αλλά λύση.

 
At 9/26/2005 02:53:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ποιος είπε ότι αν χαρώ με τη νίκη ,αγνοοώ ή ξεχνώ τα προβλήματα;
Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή.Χαμογέλα.Ας μην είμαστε κι αυτές τις λίγες στιγμές χαράς τόσο μουρτζούφληδες,λογικοί,ρεαλιστές και σοβαροφανείς.Θα γίνουμε ούτως ή άλλως πάλι από Δευτέρα!


elsa

 
At 9/26/2005 04:44:00 π.μ., Blogger Oneiros said...

Αυτό δεν είναι πρόβλημα, αλλά λύση.

Λύση στις μετακινήσεις, όταν οι "άγονοι" προορισμοί θα βλέπουν αεροπλάνο με τηλεσκόπιο, ή στον τουρισμό, όταν του χρόνου το καλοκαίρι δε θα υπάρχουν ούτε αεροπλάνα ούτε βαπόρια;

 
At 9/26/2005 10:04:00 π.μ., Blogger polyvios eupatridis said...

είπα κι εγώ να μη μιζεριάσω. έξω σκάγαν στον αέρα βεγγαλικά και οι κόρνες των αυτοκινήτων δεν σταματούσαν. "πρέπει να χαρώ, πρέπει να χαρώ...", επαναλάμβανα και το υπενθύμιζα διαρκώς στον εαυτό μου. πήρα το αυτοκίνητο και κατέβηκα μέχρι την πλατεία να πάρω τσιγάρα. στην επιστροφή πατούσα την κόρνα κι εγώ δαιμονισμένα. ο ένας λόγος ήταν η νίκη. ο άλλος ότι μάλωσα με την καλή μου και ήθελα κι εγώ να κραυγάξω, αφού δεν ήθελα να χτυπήσω κανέναν αθώο. προς στιγμή σκέφτηκα ότι όσοι βρίσκονται στους δρόμους μπορεί εν μέρει να έκαναν το ίδιο μ' εμένα. μετά σκέφτηκα κι άλλα, όμως δε θα κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας. μετά το ζαγοράκη, την παπαρίζου και τώρα τον κακιούζη, ας σηκώσω πάντως κι εγώ με τη σειρά μου λίγο τη ζωή μου.

 
At 9/26/2005 12:29:00 μ.μ., Blogger newManifesto said...

δεν έχω κανένα λόγο να πανηγυρίσω ... από την άλλη έχω πολλούς για να μιζεριάσω ... η επιλογή δεν είναι δική μου ... είναι έτσι τα πράγματα ... αυτό με κάνει μίζερο? το αντιθετο κάνει εσένα πανηγυριστή? ... δεν ξέρω ...
πανηγυρίστε λοιπόν

 
At 9/26/2005 03:31:00 μ.μ., Blogger vague tourist said...

Εμένα δε μ’ έχει πλακώσει κανείς ακόμη...

 
At 9/26/2005 04:12:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Έλσα, ειρωνικό είναι το ποστ και συμφωνώ μαζί σου.
Μανιφέστο και Πολύβιε, κανείς δεν "πρέπει" να χαρεί και να πανηγυρίσει. Το πρέπει κι εγώ κατακρίνω αλλά από την ανάποδη. Κατακρίνω δηλαδή αυτούς που κηρύσσουν το "δεν πρέπει" να πανηγυρίσουμε, "δεν πρέπει" να χαρούμε, επειδή δεν έχουν λυθεί πρώτα όλα τα προβλήματα της οικουμένης.

 
At 9/26/2005 09:15:00 μ.μ., Blogger Thrass said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 9/27/2005 03:23:00 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

old boy Γράφω εδώ το σχόλιό μου αντί στο nmgr γιατί και αυτό είναι σχετικο post και πιστεύω να μην κάνω λάθος.
Δεν σκέφτομαι μονο αυτά που γράφηκαν εκεί μπορώ ν απω ότι ικανοπιήθηκα απο την προβολη της χώρας στις 3 επιτυχιες.
Με ενοχλει όμως η πολιτικη εκμετάλλευση των γεγονότων, ο αθλητισμός του "σαλονιού" και της μη συμμετοχής και η εξυπηρεση οικ. συμφερόντων μέσα απο το ποδόσφαιρο κυρίως επιτρέψε μου ένα αποσσπασμα απο σχεττικο post sto blog μου
" Ο αθλητισμός είναι υπόθεση όλων μας, όλων των ηλικιών όλων των φύλων. Πρέπει να γίνεται σε δημοσια γυμναστήρια (διασκορπισμένα σε όλες τις συνοικίες και τις γειτονιές) η πάρκα με την παρακολούθηση γιατρών και γυμναστών. Δεν πρέπει να αποσκοπεί στην κερδοσκοπία στον ανταγωνισμό (εκμηδένιση του αντιπάλου) αλλά στην ευρωστία, την ευφορία, τη βελτίωση της αντοχής γενικά στη διατήρηση της υγείας αλλά και στην ψυχαγωγία (αγωγής της ψυχής) των θεατών.
Ο επαγγελματικός και εμπορευματικός αθλητισμός αποτελεί νοσηρό κοινωνικό φαινόμενο, βλαβερό και επικίνδυνο για τους αθλητές, οδηγεί σε βίαιες και ζημιογόνες για τους πολίτες εκδηλώσεις. Η αγορά ποδοσφαιρικών ή άλλων ομάδων αποτελούν «πολιτικές επενδύσεις» και με κύριο σκοπό να επιτύχουν μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες «λαϊκά ερείσματα»

 
At 9/27/2005 04:18:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Tάσο, διαφωνώ σε αρκετά απ' όσα λες, συμφωνώ με κάποια άλλα, σε κάθε περίπτωση όμως σέβομαι τον ρομαντισμό σου.

 
At 9/27/2005 09:03:00 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

ΤΟ χαρακτηρισμό "ρομαντικός" άλλοι τον χρησιμοποιουν "ως ειρωνεία" και για άλλους είναι τιμητικό.
Πάντως και ο "ΜΑΗΣ ΤΟΥ 68" και το"ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" ήταν αποτέλεσμα ρομαντικων ανθρώπων. Κανένας δεν είχε το "ΚΕΦΑΛΑΙΟ" παραμάσχαλα ούτε εκείνη την εποχή ούτε μετά.

 
At 9/28/2005 01:36:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Δεν το είπα ειρωνικά, Τάσο. Ειλικρινά.

 
At 12/11/2005 09:12:00 μ.μ., Anonymous Jimmy Dublin said...

+1!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home