Τρίτη, Απριλίου 26, 2011

(Κλείνει το τελευταίο εργοστάσιο παραγωγής γραφομηχανών)
Αυτός που γράφει σε μια γραφομηχανή είναι πολύ πιο κοντά σε αυτόν που γράφει σε ένα τετράδιο από ό,τι σε αυτόν που γράφει σε έναν υπολογιστή.
Ο υπολογιστής είναι δευτερευόντως το πληκτρολόγιό του. Ο υπολογιστής είναι πρώτα απ' όλα η οθόνη του. Ο υπολογιστής είναι μια οθόνη που μαγνητίζει διαρκώς την προσοχή σου.
Αυτός που γράφει σε μια γραφομηχανή είναι μόνος με τον εαυτό του. Όταν χαζεύει χαζεύει στο κενό. Αυτός που γράφει σε έναν υπολογιστή δεν είναι ποτέ μόνος. Ο υπολογιστής δεν είναι μηχάνημα, αλλά οντότητα, μια οντότητα που είναι πάντα μπροστά σου, πάντα αυτόπτης μάρτυράς σου. Αυτός που γράφει σε έναν υπολογιστή γράφει στα διαλείμματα που δεν χαζεύει στον υπολογιστή.
Αυτός που γράφει σε έναν υπολογιστή πρέπει να πληρώνει διαρκώς το τίμημα που του ζητά η οθόνη: αφαιρέσου, κλίκαρε, φύγε, ξαναέλα, ξαναφύγε, τσέκαρε, συγκεντρώσου, αφαιρέσου, έλα, φύγε, ξαναέλα, κλίκαρε, κοίτα με, άσε τις σκέψεις, άσε τις λέξεις, μην τους παραδίδεσαι, είσαι μισός δικός μου, είσαι βασικά δικός μου, εγώ δεν είμαι μέσο, εγώ δεν είμαι γραφομηχανή, δεν ορίζεις εσύ εμένα, εγώ ορίζω εσένα.
Η γραφομηχανή δεν είχε πρόσωπο, ο υπολογιστής έχει.
Κοιτάζοντας τον υπολογιστή κατά πρόσωπο, κοιτάς ταυτόχρονα όλους τους άλλους ανθρώπους του πλανήτη, που κοιτούν τον δικό τους υπολογιστή κατά πρόσωπο.
Συνηθίζοντας να κοιτάζουμε και να μιλάμε με τους άλλους μέσω μιας οθόνης, η φυσική επαφή και η φυσική ομιλία μάς φαίνονται σχεδόν αφύσικες. Λείπει η διαμεσολάβηση της οθόνης, λείπει αυτό που έχουμε συνηθίσει να κοιτάμε, αυτό στο οποίο έχουμε συνηθίσει να απευθυνόμαστε.
Εκ των υστέρων είναι ξεκάθαρο ότι η γραφομηχανή ήταν ένα ακέφαλο κτήνος. Ένα έκτρωμα της τεχνολογικής φύσης. Ένα πιθηκοειδές πριν τον άνθρωπο.
Όταν θα κοιτούν εκ των υστέρων τους υπολογιστές κι όταν κλείσει και το τελευταίο εργοστάσιο παραγωγής τους θα είναι ξεκάθαρο ότι ήταν ένα έκτρωμα της τεχνολογικής φύσης. Ένα πιθηκοειδές πριν τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος που γράφει είναι διαφορετικός από τον άνθρωπο που μιλάει.
Μιλούν όσοι δεν έχουν τίποτα αξιόλογο να γράψουν.
Γράφουν όσοι δεν έχουν τίποτα αξιόλογο να πουν.
Μιλούν οι επιφανειακά ματαιόδοξοι.
Γράφουν οι βαθιά ματαιόδοξοι.
Μιλούν αυτοί που θέλουν να τους αποδεχθούν οι άλλοι.
Γράφουν αυτοί που θέλουν να τους αποδεχθεί ο εαυτός τους.
Μιλούν όσοι στη ζωή έχουν απωθήσει τον παράγοντα θνητότητα.
Γράφουν όσοι του έχουν δώσει υπερβολική σημασία.
Όταν καταργήσουν τα πληκτρολόγια από τους υπολογιστές, όσοι γράφουν θα αναγκαστούν να το κάνουν μιλώντας.
Θα βραχυκυκλώσουν ή θα απελευθερωθούν.
Από τι όμως;
Τα πληκτρολόγια είναι κατάλοιπα της γραφομηχανής. Τα πληκτρολόγια απαιτούν υπερβολική συμμετοχή του σώματός σου.
Αυτός που πληκτρολογεί είναι ήδη ψυχοσωματικά διαφορετικός από αυτόν που απαγγέλλει.
Μπορεί κι η απαγγελία να καταστεί περιττή. Μπορεί η σκέψη να διαβάζεται και να μετατρέπεται σε γραφή.
Έτσι, αυτός που μιλά κι αυτός που γράφει θα έχουν συναιρεθεί σε εκείνον που σκέφτεται, ενώ η οθόνη απέναντί σου θα διαβάζει τις σκέψεις σου αξιολογώντας αν γράφεις ή μιλάς.
Οι οθόνες δεν είναι σημαντικές. Οι οθόνες είναι κάτι ενδιάμεσο. Ένα έκτρωμα της τεχνολογικής φύσης. Ένα πιθηκοειδές πριν τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος - άνθρωπος θα είναι σκέψεις συνδεδεμένες με άλλες σκέψεις, σκέψεις διαμεσολαβημένες, φιλτραρισμένες και ερμηνευμένες ως πληροφορίες από την κατάλληλη τότε τεχνολογία.
Ο ως τώρα άνθρωπος είναι ένα έκτρωμα της τεχνολογικής φύσης. Ένα πιθηκοειδές πριν τον άνθρωπο.

7 Comments:

At 4/27/2011 11:40:00 π.μ., Blogger Irini Vergopoulou said...

'Ενα δοκίμιο πάνω στη φύση της τεχνολογίας, τη φύση της γραφής, την ανθρώπινη φύση τελικά. 'Ισως δεν ευσταθούν όλα, ευσταθούν όμως τα περισσότερα.
Είμαστε όντως οι μεταγενέστεροι κάποιων παλιαότερων, σε πρότερο στάδιο εξέλιξης, και οι προγενέστεροι κάποιων άλλων, πιο εξελιγμένων από μας. Τα πάντα είναι σχετικά λοιπόν στο χρόνο.
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τον επόμενο 'Ανθρωπο, που θα μας κοιτά περιφρονητικά. 'Ομως σίγουρα θα είναι συνδυασμός νου και μηχανών.
Προς το παρόν, αρκούμαστε στο Τώρα, που μας ενώνει όλους μέσα από μια οθόνη, και αυτό μόνο, είναι μεγάλο έργο και φορτίο αρκετό......

 
At 4/27/2011 01:51:00 μ.μ., Blogger landlord45 said...

δείχνεις αρκετά νεότερος στη φωτογραφία, έχεις συμφιλιωθεί και με το φακό και με την οθόνη

ΚΚΜ

 
At 4/27/2011 03:10:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Διαβάζοντας το κείμενο μια φορά , αυθόρμητα , έκανα κάποιες επισημάνσεις και μου ήρθε και μια επιθυμία.
Οι επισημάνσεις.
Πρώτη. Θα έβαζα ως τίτλο ( τον έχω ανάγκη ; ) , Η εξελικτική πορεία της Σκέψης και η Γραφή.
Δεύτερη. Τρεις άνθρωποι , που σήμερα είναι διάσημοι , δεν έγραψαν τίποτα. Ο Πυθαγόρας , ο Σωκράτης και ο Ιησούς.
Τρίτη. Επειγόντως πρέπει να ορίσω εννοιολογικά και να αποδεχτώ ορισμό , για τις λέξεις , Νους , Νόηση ,
Σκέψη, Γραφή , Ομιλία, Πρόσωπο, Αίσθηση , Συναίσθηση.
Τέταρτη. Σε όλο το κείμενο ένοιωσα πως η Τεχνολογία δεν είναι δημιούργημα του ανθρώπου , αλλά μια
ξεχωριστή ον-τότητα.
Πέμπτη. Εγώ δεν είμαι ποιητής.
Η επιθυμία. Θα ήθελα με κάποιο τρόπο να ήταν δυνατόν , τόσο ο Πλάτωνας όσο και ο Αριστοτέλης, αφού τους
ενημερώναμε για το τι μας έχει αποκαλύψει η φύση μέσω της επιμονής μας να ανακαλύπτουμε ( γενετική, βιολογία και πάει λέγοντας ) , να έκαναν σχόλιο γι αυτό το ποστ. Πολύ θα γούσταρα.

Τις επισημάνσεις τις έκανα όχι για να εγκλωβιστώ σ΄αυτές , αλλά τώρα που θα αρχίσω να σκέφτομαι παραγωγικά ( συν-υπολογιστικά) το θέμα , να μην ξεχάσω να το διαπραγματευθώ και με αυτές.
Μάλλον μάταια όμως , αφού εσύ αύριο θα ανεβάσεις άλλο ποστ , με άλλο θέμα και θα πρέπει να διακόψω για να αρχίσω άλλη παραγωγική σκέψη ,που κι αυτή θα την αφήσω στη μέση, για να είμαι επίκαιρος.

 
At 4/27/2011 03:56:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δεν θα έλεγα ότι πρόκειται για ενα καλό πόστ.Το βρίσκω,ειλικρινά, εξαιρετικό,αλλά και..διαχρονικό.Παρελθόν...παρόν ..μέλλον και σε κάθε περίπτωση ανθρωποκεντρικό,παρά τις παρεμβάσεις της τεχνολογικής εξέλιξης,υπαρκτής και λογιζόμενης.

 
At 4/27/2011 07:30:00 μ.μ., Blogger Pretty Visitor said...

Εξαιρετικό κείμενο, εξ αφορμής μίας είδησης που αντανακλαστικά προκαλεί θλίψη. Δεν φταίει η ίδια η είδηση καθώς δεν δύναται να είναι θλιβερή. Απλά η φύση της εξέλιξης της τεχνολογίας, έχει ως αυτοσκοπό την ημερομηνία λήξεως όλων των μηχανών.
Ίσως είναι ο τρόπος μας, ως άνθρωποι, ήτοι θνητά όντα, να το παίζουμε λίγο Θεοί, θέτοντας χρονικό όρια βιωσιμότητας σε αντικείμενα, τα οποία εκ προοιμίου θα έπρεπε να ήταν "αθάνατα".
Η Οδύσσεια του διαστήματος έχει τον τρόπο της διαχρονικά να επιβεβαιώνεται και ο Stanley μάλλον θα χαμογελάει αυτή τη στιγμή...

 
At 4/28/2011 08:48:00 μ.μ., Blogger Xenoudis - Ξενούδης said...

το μέλλον των υπολογιστών άδηλο, αλλά μην ξεχνάμε ότι υπηρετούν τη ΓΡΑΦΗ, όπως την υπηρέτησε για 150 μόλις χρόνια η γραφομηχανή. Και μεταβίβαση σκέψης να υπάρχει στο μέλλον, η ΓΡΑΦΗ δεν καταργείται, γιατί οι σκέψεις πρέπει να μπούν σε ΤΑΞΗ για να πείθουν τον άλλον...
Ξενούδης
http://xenoudis.blogspot.com

 
At 4/29/2011 11:11:00 π.μ., Anonymous Μεταμεσονύχτια Προβολή said...

ΘΑ συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα, διότι ως γνωστόν:
verba volant, scripta manent

http://www.facebook.com/media/set/fbx/?set=a.10150126023407696.291664.739127695

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home