Πέμπτη, Απριλίου 07, 2011

Δεν είμεθα έθνος ανάδελφον

Ελλάδα - Ιρλανδία - Πορτογαλία. Χοντρικά κάτι σαν Πανσερραϊκός - Λάρισα - Αστέρας Τρίπολης. Αν θέλουμε λοιπόν να είμαστε στοιχειωδώς μη βλάκες ή στοιχειωδώς μη συνένοχοι, ας τοποθετήσουμε την κουβέντα εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται από την αρχή της: για ποιό λόγο στο πρωτάθλημα της ευρωζώνης είμαστε εμείς οι ουραγοί, είμαστε εμείς οι πρώτοι που υποβιβαστήκαμε και μαθηματικά. Εκεί πράγματι να δούμε και να ξαναδούμε πού τα κάναμε μαντάρα, σε σχέση με τον τρόπο που διεξάγεται το παιχνίδι, σε σχέση με τους νόμους και τους κανονισμούς που το διέπουν.
Άλλο όμως αυτό και άλλο όλη αυτή η προηγηθείσα ομφαλοσκοπική εσχατολογία. Κι εμείς μπάλα παίζαμε όπως όλοι οι υπόλοιποι. Απλά παίζαμε τη χειρότερη. Oπότε δεν συνέβη με εμάς το αδιανόητο. Η πτώση μας δεν είναι η πτώση των πρωτόπλαστων από τον καπιταλιστικό παράδεισο, επειδή δαγκώσαμε το κρατικιστικό μήλο ή το αντιπαραγωγικό μήλο ή το συνδικαλιστικό μήλο ή το υπερδανειστικό μήλο ή όποιο άλλο μήλο. Η πτώση μας ήταν τμήμα της προκήρυξης του πρωταθλήματος. Με τη διαφορά ότι η προκήρυξη τροποποιήθηκε αιφνιδιαστικά. Κι έτσι, ενώ κι εμείς και οι υπόλοιποι συμμετέχοντες νομίζαμε ότι είμαστε στο ΝΒΑ όπου κανείς δεν πέφτει, αποφασίστηκε έξωθεν ότι το πρωτάθλημα θα έχει και υποβιβασμούς. Και ίσως θα αναδιαρθρωθεί και ολικά.
Όπως και να έχει όμως, οποιαδήποτε ανάλυση εξακολουθήσει να εξετάζει την ελληνική περίπτωση σαν το μεμονωμένο βασίλειο της δημοσιονομικής τρέλας, εξακολουθήσει δηλαδή να αναλύει και να εξηγεί τα του οίκου μας αποκομμένα από το τη φωτιά που έχει ανάψει στα διπλανά σπίτια και τους ευρύτερους λόγους για τους οποίους έχει ανάψει, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να μας λέει μακριά τα μάτια σας από τον εμπρηστή, μην ασχολείστε με τον εμπρηστή, να ασχολείστε μόνο με το γιατί δεν είχαμε πάρει στο σπίτι μας τα κατάλληλα αντιπυρικά μέτρα.
Τούτων λεχθέντων, πάμε τώρα όλοι μαζί για την χώρα της Μπάρτσα και της Ρεάλ, πάμε για το μεγάλο ψάρι, πάμε για το χοντρό μπαμ. Τα στρατεύματα των αγορών προελαύνουν καταλαμβάνοντας το ένα οχυρό μετά το άλλο, έχοντας το διόλου ευκαταφρόνητο πλεονέκτημα ενός πολέμου κατά το μάλλον ή το ήττον σικέ.

16 Comments:

At 4/07/2011 09:55:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ωραία, και πώς θα διαχειριστούν οι κατακτητές τόσες υπόδουλες επαρχίες ; ν' αρχίσουμε να ξαναδιαβάζουμε μεγαλέξανδρο, ρωμαίους και μωαμεθανούς; πάνω που είπαμε να διαβάσουμε και κάτι αλλέγκρο για να ξεχαστούμε...

ΚΚΜ

 
At 4/07/2011 12:30:00 μ.μ., Blogger agrampelli said...

"...δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να μας λέει μακριά τα μάτια σας από τον εμπρηστή, μην ασχολείστε με τον εμπρηστή..."

απολαμβάνω την γραφή σας...

 
At 4/07/2011 03:21:00 μ.μ., Blogger jomarch said...

Οποιος θέλει να διαφωνήσει με αυτό που λέει το κείμενο (διαβασα και τα σχόλια στο Buzz) μπορεί να βρεί ατελείωτα και λογικότατα επιχειρήματα. Ειναι ξεκάθαρη πολιτική επιλογή το να γυρίζεις το βλέμμα ΚΑΙ προς τον εμπρηστή. (Και μια και παίζουμε με παραλληλισμούς) ειναι ξεκάθαρη πολιτική επιλογή να ΜΗΝ καταδικαστεί για την Marfin ο Βγενόπουλος ή ο διευθυντής του καταστήματος. Οπως και το να ΜΗΝ πιαστούν οι δράστες του εμπρησμού. Να μείνει μόνο ένας διάχυτος φόβος.

 
At 4/07/2011 03:32:00 μ.μ., Blogger talos said...

Το ειρωνικό είναι πως τα στρατεύματα των αγορών στο τέλος της προέλασής τους θα συναντήσουν το πτώμα του εαυτού τους. Με τον ίδιο τρόπο που ο ιός που σκοτώνει γρήγορα τον φορέα του πεθαίνει κι αυτός.

 
At 4/07/2011 04:00:00 μ.μ., Blogger Polykarpos said...

προσωπικά καλωςόρισα τα παιδιά στη "στήριξη" http://kopria.blogspot.com/2011/04/blog-post_2542.html

"με την καλή εννοια"

 
At 4/07/2011 10:06:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ναι αλλα αλλο να υποβιβαζεσαι πρωτος και με διαφορα απο τους αλλους και αυτο να γινεται για πρωτη φορα -δηλαδη να εισαι Ηρακλης ή Αρης και οχι Πανσερραικος ενω οι αλλοι εχουν ξαναυποβιβασθει.
Διοτι η Πορτογαλια εχει ξαναπαει στο ΔΝΤ το 1978 και το 1983.
Δηλαδη εχει συχνους υποβιβασμους.
Για την Ελλαδα ομως ειναι ο πρωτος.
Και ειναι ο πρωτος γιατι το 1978 αυτο ηταν απλως απιθανο καθως το λεγομενο "κρατος της δεξιας" ηταν το δευτερο στον κοσμο μετα την Ιαπωνια σε οικονομικη αναπτυξη την 30ετια 1950-1980.
Μετα κατι εγινε και μπηκε στις ομαδες που παλευουν να αποφυγουν τον υποβιβασμο.

 
At 4/07/2011 11:24:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"Όπως και να έχει όμως, οποιαδήποτε ανάλυση εξακολουθήσει να εξετάζει την ελληνική περίπτωση σαν το μεμονωμένο βασίλειο της δημοσιονομικής τρέλας "

Μήπως υπερβάλεις ποιητική αδεία λίγο. Στο κάτω κάτω ούτε προσπαθεί να κρύψει κανείς κάτι, ούτε είναι και τόσο δυσπρόσιτη και περίπλοκη να την περιγράψεις η ρίζα του προβλήματος. Το σύστημα παγκοσμίως δουλέυει με βάση το ποιος είναι ο πιο ανταγωνιστικός, ή ποιος έχει τους πόρους, δεν είμαστε τίποτα από τα δύο εδω πέρα, αργά η γρήγορα θα πάμε στην ουρά, τι άλλο δηλαδή. Εδώ η Intel έχει R&D στο Νοβοσίμπιρισκ στην Μογγολία και εδώ δουλεύουμε ντελιβεράδες και περιμένουμε διορισμό στο δημόσιο, ή δημοσιογράφοι και ζούμε από την κρατική διαφήμιση του ΟΠΑΠ ξέρω γω.

 
At 4/07/2011 11:28:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος Πολίτης said...

Στη Πορτογαλία εάν είχε εγκριθεί το πρόγραμμα περικοπών του πρωθυπουργού, η χώρα μάλλον δε θα είχε μπει στο μηχανισμό στήριξης.
Τώρα βέβαια γιατί οι αγορές καταλαμβάνουν μια χώρα και τη κερδίζουν όταν αυτή λόγω της δανειοληπτικής της αναξιοπιστίας προσφέυγει στο μηχανισμό στήριξης δε μπορώ να καταλάβω.

Εκείνο που αταλαβαίνω είναι ότι μια χαρά άλλοθι δημιούργησε η Πορτογαλία, για όσους ...ηρωικά αντιστέκονται στη Τρόικα.

...δεν είμαστε οι μόνοι με προβλήματα και χρέη και ελλείματα. Αρα μακριά από πάνω μας οι ευθύνες για τη κατάντια της χώρας. Το διεθνές κεφάλαιο θέλει να πιει το αίμα των λαών. Θύμα του επάρατου καπιταλισμού είναι οι δύσμοιροι δημόσιοι υπάλληλοι. Και οι υπάλληλοι της ΔΕΗ, του ΟΠΑΠ, της ΕΘΕΛ. Και οι φουκαράδες οι φαρμακοποιοί... Ολες αυτές οι κοινωνικές ομάδες που νιώθουν στο πετσί τους τη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού...
Το ότι βέβαια ο οδηγός της ΕΘΕΛ ζούσε αξιοπρεπέστα με τα δανεικά των κακών αγορών είναι μια άλλη ιστορία.

Δυστυχώς από αυτό τον αισχρό λαικισμό που πολλές φορές έχει και "βαθυστόχαστο" περιτύλιγμα, δε γλιτώνουμε με τίποτα. Το περιβόητο Ελληνικό φιλότιμο (το οποίο δε μεταφράζεται και στα ξένα), έχει πέσει σε βαθιά χειμερία νάρκη. Δε λέει να ενεργοποιηθεί ούτε τώρα που ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης μας χλευάζει δημοσίως. Αποχαυνωμένοι θα κοιτάζουμε να βρίσκουμε άλλοθι για την εθνική μας κατάντια την οοπία θα τρώμε στα μούτρα μια ζωή.

 
At 4/08/2011 01:27:00 π.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

Κορέα, Κορέα για μια Ελλάδα νέα.

Ρε μήπως να πάρουμε τα ποδάρια μας να κατσικωθούμε σαν τα Αγγλάκια και τα Αιγυπτιωτάκια στο Σύνταγμα για μια επιτροπή λογιστικού ελέγχου και μετά βλέπουμε.

 
At 4/08/2011 02:33:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Δε λέει να ενεργοποιηθεί ούτε τώρα που ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης μας χλευάζει δημοσίως».
Όσο και να χλευάσει, τον αντιπρόεδρο της ελληνικής όμως δεν μπορεί να τον προσπεράσει.

«Αποχαυνωμένοι θα κοιτάζουμε να βρίσκουμε άλλοθι για την εθνική μας κατάντια την οποία θα τρώμε στα μούτρα μια ζωή».
Πάντως εγώ δεν είπα ότι σκίζουμε, έτσι; Ότι είμαστε ουραγοί είπα. Οπότε δεν ψάχνω για άλλοθι ούτε παριστάνω τον αόμματο. Τον αόμματο όμως παριστάνετε όλοι εσείς που επιμένετε να κοιτάτε την Ελλάδα και μόνο την Ελλάδα σαν την αρχή και το τέλος του προβλήματος.
Όσο για τον οδηγό της ΕΘΕΛ, για να μη τρελαθούμε κιόλας, από το κράτος πληρωνόταν. Και τα ως σήμερα δανεικά των αγορών εξοφλούνταν εντόκως. Δεν ήταν χορηγία ούτε φιλανθρωπία.

 
At 4/08/2011 02:38:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

«Στο κάτω κάτω ούτε προσπαθεί να κρύψει κανείς κάτι, ούτε είναι και τόσο δυσπρόσιτη και περίπλοκη να την περιγράψεις η ρίζα του προβλήματος».
Είναι όμως διαφορετικό πρόβλημα το ότι τα υπόλοιπα κράτη (της ευρωζώνης, και όχι μόνο) την παλεύουν και εμείς είμαστε αυτοί που δεν μπορούμε να μοιράσουμε δυο γαϊδάρων άχυρα και είναι διαφορετικό πρόβλημα το ότι η ευρωζώνη δέχθηκε επίθεση ή εν πάση περιπτώσει αντικειμενικά δεν την παλεύει, με την τωρινή μορφή της.
Στην πρώτη εκδοχή ένα σύστημα παγκόσμιο που γενικά λειτουργεί με κριτήρια ορθολογικά μας ξερνάει επειδή είμαστε θυμικοί, κοπρίτες, βολεμένοι, κρατιστές ή ό,τι άλλο, στη δεύτερη εκδοχή η νόσος είναι συστημική (και εμείς, καμία αντίρρηση οι πρώτοι που θα προσβληθούμε, επειδή όντως τα κάναμε χειρότερα από τους άλλους).

 
At 4/08/2011 08:53:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

είναι σαν να κρυφακούσαμε στο πρωινό μπρίφινγκ των γιατρών οτι έχουμε καρκίνο και επιμένουμε να πιανόμαστε απο τα καθησυχαστικά ταπ-ταπ των ειδικευόμενων στην πλάτη και το "όλα καλά" τους

ΚΚΜ

 
At 4/08/2011 04:08:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μέση διάρκεια χρεών Κεντρικών Κυβερνήσεων(Χρόνος λήξης)

ΗΠΑ 5
Αυστραλία 5 έτη
Ιαπωνία 5,5 έτη
Γερμανία 6 έτη
Γαλλία 6,5 έτη
Πορτογαλία 7 έτη
Ισπανία 7έτη
Ιταλία 7έτη
Ιρλανδία 7 έτη
Ελλάδα 7,5 έτη

ti legame?
meshuggener

 
At 4/08/2011 05:48:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"είναι σαν να κρυφακούσαμε στο πρωινό μπρίφινγκ των γιατρών οτι έχουμε καρκίνο και επιμένουμε να πιανόμαστε απο τα καθησυχαστικά ταπ-ταπ των ειδικευόμενων στην πλάτη και το "όλα καλά" τους"

Όταν ξεκίνησε η ιστορία, πέρυσι τον Φεβρουάριο πότε ήταν, ο Τράγκας και οι υπόλοιποι στο ALTER κάναν την εξής τοποθέτηση: "Εμείς απέναντι στην ευρωπαϊκή ένωση έχουμε ένα ισχυρό χαρτί, και αυτό είναι η προσφυγή στο ΔΝΤ, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι σου λένε ΔΝΤ τι σημαίνει, σημαίνει Αμερική, και φοβούνται σου λέει, γιατί δεν θέλουν να μπουν οι Αμερικάνοι μέσα στο εσωτερικό της Ε.Ε.". Με άλλα λόγια, θα κάτσουν οι άλλοι να μας πληρώσουν χρέη 50 τρις ευρώ, "για να μην μπει η Αμερική στο παιχνίδι"

Μετά ακολούθησαν και άλλες θεωρίες για το πως θα εκβιάσουμε τους κουτόφραγκους. Πρώτα το σενάριο να φύγουμε από το ευρώ. Όπως χαρακτηριστικά έγραφε στο troktiko "η δραχμή θα γίνει η Αλ Κάιντα του διεθνούς τραπεζικού συστήματος". Όμως τότε οι Γερμανοί άφησαν να εννοηθεί ότι δεν μας θέλουν και οι ίδιοι. Και έπαψε να πουλάει το σενάριο, γιατί σου λέει για να το ζητάνε αυτοί κάτι θα σκαρώνουν.

Μετά πήγαμε στην αναδιάρθρωση και την χρεοκοπία, και ότι έτσι δήθεν θα δώσουμε το χαστούκι στην goldmann sachs που τρέμει στο άκουσμα τους και μόνο. Μέχρι που άρχισαν να ζητάνε αναδιάρθρωση οι ίδιοι οι ξένοι συσχετισμοί οικονομικών δυνάμεων, που σημαίνει ότι πλέον δεν έχουμε άλλα "ισχυρά χαρτιά", που σημαίνει ότι μάλλον είμαστε λίγο αφελείς

 
At 4/08/2011 06:15:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος Πολίτης said...

Old Boy το να απαξιώνει και να κοροιδεύει μια χώρα και το λαό της, χωρίς να κρατά τα στοιχειώδη προσχήματα, ένα μέλος της τουρκικής κυβέρνησης, είναι το ίδιο με αυτά που λέει ο Πάγκαλος ε...
Εχουν την ίδια βαρύτητα...

Εσένα η συνείδησή σου ενεργοποιείται και αντιδρά και προσβάλλεται περισσότερο από τα λεγόμενα του Πάγκαλου;

 
At 4/09/2011 09:17:00 μ.μ., Blogger Xenoudis - Ξενούδης said...

Ο καλός ο νοικοκύρης, όταν διαπιστώνει ότι (από αμέλεια, από ατυχία...) η τακτική εξόφληση των χρεών του, υπερβαίνει τις αντικειμενικές δυνατότητες του εισοδήματος, 5 πράγματα κάνει: 1) επαναδιαπραγματεύεται τις δόσεις με τους πιστωτές του (επιμήκυνση, αναδιάρθρωση), 2)περικόπτει τα δικά του έξοδα (δημοσιονομική εξυγίανση), 3)αναγκάζει όσους του χρωστάνε, να τον πληρώνουν (καταπολέμηση φοροδιαφυγής), 4) αναζητεί καλύτερα αμειβόμενη απασχόληση (ανάπτυξη). Μόνο όταν τα 4 αυτά δεν αποδίδουν, καταφεύγει στο: 5) πουλάει κανένα οικόπεδο που το αγόρασε κάποτε, έτσι για να βρίσκεται (δημόσια περιουσία). Οπωσδήποτε όμως δεν βάζει χέρι στην πενιχρή σύνταξη της γιαγιάς.
Εμείς τί κάνουμε απ' όλα αυτά, και με ποια σειρά;

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home