Κυριακή, Ιανουαρίου 16, 2011

H τελευταία ελπίδα της δημοκρατίας

Οταν η δημόσια συζήτηση κατασταλάζει σε ορισμένα συμπεράσματα, χρήσιμο είναι να προχωράει στα αμέσως επόμενα λογικά βήματα. Και όσο πιο ενοχλητικά ακουστούν αυτά στα αυτιά, τόσο περισσότερες είναι και οι πιθανότητες να λένε κάτι που πρέπει επιτέλους να ακουστεί, κάτι που είχε επιμελώς αποσιωπηθεί για να μη χαλά τις κεκτημένες ιδεοληψίες μας. Εχουμε, για παράδειγμα, καταλήξει στο ότι ένας βασικός λόγος που στήθηκε λάθος το μεταπολιτευτικό οικοδόμημα ήταν το πολιτικό κόστος, η δειλία των κυβερνήσεων να προβούν εγκαίρως -και όχι κατόπιν μνημονιακής εορτής- στις απαραίτητες διαρθρωτικές τομές; Εχουμε. Πότε το ένα, πότε το άλλο, τα δύο κόμματα ευθύνης που κυβέρνησαν τον τόπο, προσπάθησαν να κάνουν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά συνάντησαν λυσσαλέες αντιδράσεις. Σάστισαν, τρόμαξαν, έκαναν πίσω. Μήπως ήρθε λοιπόν η -πράγματι επώδυνη- ώρα να παραδεχτούμε πως η βασική παθογένεια βρίσκεται στην ίδια τη καρδιά του πολιτεύματος και όχι σε κάποιον δήθεν διαστρεβλωμένο τρόπο εφαρμογής του; Ο τρόπος που τα κόμματα πολιτεύονται και νομοθετούν εν όψει των λαϊκών αντιδράσεων, της λαϊκής θέλησης, της λαϊκής επιταγής: σας ακούγεται άραγε σαν απόκλιση ή σαν η ίδια η φύση της δημοκρατίας;
Και ποιος κλήθηκε να πληρώσει το πολιτικό κόστος, το κόστος δηλαδή της πολιτικής; Η ελληνική οικονομία. Ο Τσόρτσιλ σωστά έλεγε πως η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, αν εξαιρεθούν όλα τα υπόλοιπα, όλα τα υπόλοιπα πολιτεύματα όμως. Σε σχέση με την αυτορρυθμιζόμενη οικονομία, σε σχέση με τη βάση προαιώνιων, απολιτίκ, φυσικών νόμων κινούμενη οικονομία της ελεύθερης αγοράς, η δημοκρατία είναι σκέτα κακή. Στοιχειώδες, αγαπητέ Ουίνστον.
Ας το γράψουμε πάνω σε όλα τα πακέτα δημοκρατίας που κυκλοφορούν: η δημοκρατία βλάπτει σοβαρά την οικονομία. Ας την απαγορεύσουμε στους ανοιχτούς χώρους. Ακριβώς σαν τον ενεργητικό καπνιστή που δεν βλάπτει μόνο τη δική του υγεία (η οποία δεν είναι μόνο η δική του υγεία βέβαια, είναι πρωτίστως ένα οικονομικό μέγεθος, είναι φάρμακα, περίθαλψη, έλλειμμα, χρέος, σπρεντς, αποκλεισμός απ’ τις αγορές), ο ενεργητικός δημοκράτης βλάπτει την οικονομική υγεία των διπλανών του: διαδηλώνοντας, απεργώντας, τσινώντας στις μεταρρυθμίσεις ή ψηφίζοντας κόμματα του στείρου λαϊκισμού. Η πολιτική έριξε στην ξέρα το καράβι και ήρθε να αναλάβει το πηδάλιο η οικονομία. Η δημοκρατία έχει νόημα σαν πολίτευμα, όταν έχει νόημα και η πολιτική. Οταν φτάνει η πολιτική στα όριά της, τότε αναπόφευκτα φτάνει και η δημοκρατία στα δικά της.
Αναπόφευκτα; Οχι. Υπάρχει μια τελευταία ελπίδα. Η δημοκρατία μπορεί να διασωθεί εφόσον οι άνθρωποι αρχίσουν επιτέλους να σκέφτονται σωστά, να αντιδρούν στις αλλαγές σωστά, να ψηφίζουν σωστά. Μια δημοκρατία ορθώς σκεπτόμενων ανθρώπων, ανθρώπων δηλαδή διατεθειμένων να αποδεχθούν τον -αυτονόητο- τρόπο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας, ανθρώπων διατεθειμένων να συμμορφωθούν εκούσια, έχει ακόμα λόγο ύπαρξης. Στην παλιά, στη δημοκρατία που έβαζε άλλες προτεραιότητες πάνω από την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, δόθηκε άφθονος χώρος, άφθονος χρόνος και πάνω απ’ όλα άφθονο χρήμα. Το κατανάλωσε, το σπατάλησε, δεν μπορεί να το αποπληρώσει. Τέλος.
(«Καθημερινή», 16.1.11)

40 Comments:

At 1/16/2011 11:57:00 μ.μ., OpenID konstantinosnikolopoulos said...

ok. Είναι εμφανέστατη η ειρωνία. Αν όμως όχι, τότε ίσως μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχουν πακέτα και πακέτα δημοκρατίας. Light (νορβηγικη), Παπαστράτος (καφκική), στριφτό (αυτοδιαχειριζόμενη) και ανάλογα με το καιρό (ναι! με το καιρο!) και το χρόνο, ο χρήστης κατασταλάζει και αποφασίζει ποιο του ταιριάζει. Και αυτό γιατί δύσκολα κόβει το τσιγάρο όσους φόρους οι απαγορεύσεις και αν του βάλεις. Εκτός και αν έρθει ο γιατρός (βλ. old-boy "Ξεστρεβλώστε μας") και του πεί: Ξέρεις, δε σε βλέπω να ζείς πάνω από 2 χρόνια..

 
At 1/17/2011 12:09:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"Υπάρχει μια τελευταία ελπίδα. Η δημοκρατία μπορεί να διασωθεί εφόσον οι άνθρωποι αρχίσουν επιτέλους να σκέφτονται σωστά, να αντιδρούν στις αλλαγές σωστά, να ψηφίζουν σωστά."

Να δεις τι μου θυμίζει αυτό... Να δεις τι μου θυμίζει... Α, ναι! Την τελευταία ελπίδα της μοναρχίας: Ο μονάρχης να αρχίσει επιτέλους να σκέφτεται σωστά, να αντιδρά στις αλλαγές σωστά, να επιλέγει σωστά.

Nice try.

 
At 1/17/2011 12:40:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Συγχαρητήρια για το άρθρο, μια συμβουλή μόνο: να μη μεταλλαχτείς από Old Boy σε pitsiriki.

BlondeElena

 
At 1/17/2011 01:47:00 π.μ., Anonymous Timothy Cape said...

Αναδημοσίευση από σχόλιο εδώ: http://tinyurl.com/6kt7e9b

Γιατί καλό θα ήταν να υπάρχει και στην σχετική ανάρτηση, τώρα που την είδα.
--

Είχα την εντύπωση ότι τα κείμενα προς δημοσίευση περνάνε από αρχισυντάκτες, διευθυντές σύνταξης και γενικότερα ένα κάποιο "ψείρισμα" βρε αδερφέ. Είναι δυνατόν κανείς να μην αντιλήφθηκε το ύφος του άρθρου;

Προσωπικά μου είναι πιο εύκολο να το θεωρήσω ως ένα τεράστιο -αν μη τι άλλο λόγω της αναγνωσιμότητας της εφημερίδας- inside joke. Στο έντυπο παραθέτουν, και πολύ καλά κάνουν, το blog του, στο οποίο (με τον ελάχιστο background ελέγχο) βλέπει εύκολα ο οποιοσδήποτε ότι οι απόψεις του OldBoy δεν συνάδουν με την "εκούσια συμμόφρωση" που ως αρθρογράφος τόσο πειστικά υποστηρίζει.

Στην αντίθετη περίπτωση, αν όντως δεν εννόησαν, τι δείχνει αυτό για την εφημερίδα; Ότι είναι ανόητοι; Ότι είναι τόσο συνηθισμένοι σε κείμενα -και συνεπώς απόψεις- τέτοιου τύπου που όχι μόνο δεν τους κάνουν εντύπωση αλλά δέχονται ευχαρίστως να τα δημοσιεύσουν; Ότι απλά δεν τους νοιάζει;

Οι ερωτήσεις θα μπορούσαν να συνεχιστούν μέχρι το τέλος της σελίδας, όμως πραγματικά θα ήθελα να ακούσω (διαβάσω) και την γνώμη του Old Boy πάνω στο ζήτημα.

 
At 1/17/2011 03:18:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Timothy Cape, νομίζω μπερδεύουμε μια εφημερίδα που έχει μεν ένα στίγμα αλλά αφήνει χώρο και για διαφορετικές προσεγγίσεις, με κάποιου είδους ιερά βίβλο που δεν θα άφηνε ποτέ εκούσια στις σελίδες της ανίερες λέξεις. Οπότε δεν βλέπω να υπάρχει και κάποιο μυστηριώδες θέμα προς διερεύνηση.

 
At 1/17/2011 07:51:00 π.μ., Blogger ΑΦ said...

Καλή αρχή! Κάθε επιτυχία!

 
At 1/17/2011 08:00:00 π.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Το άρθρο δε διακρίνεται μόνο για την ειρωνεία του. Έντονη είναι η διάθεση άρνησης κάθε δημοκρατικής πολιτικής λύσης. Μέσα από μια σειρά λαθολογικών συνειρμών αρνείται κάθε πολιτική και πολιτειακή κατάκτηση.

 
At 1/17/2011 08:41:00 π.μ., Blogger Lex_Luthor06 said...

Είσαι σίγουρος ότι έπιασαν την ειρωνεία στην εφημερίδα;

Και αν την έπιασαν αυτοί θα την πιάσουν οι αναγνώστες;

Βέβαια αν δεν την πιάσουν πετυχαίνεις προβοκατόρικα τον στόχο σου

:-D

 
At 1/17/2011 10:57:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Δεν έχει σημασία αν εννόησαν στην εφημερίδα, σημασία έχει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών της Κ διάβασε ένα ακόμη άρθρο της 'κοινής λογικής', και είμαι σίγουρος ότι ακόμη και πολλοί τακτικοί στο blog θα σκέφτηκαν ότι, "εντάξει, για την Καθημερινή τα γράφει λίγο πιο στρογγυλεμένα ο O.B." Με λίγα λόγια και να την κατάλαβε την ειρωνεία η εφημερίδα μπορεί να κάνει πως δεν την κατάλαβε και να το αφήσει την κρίση του πελάτη... μια χαρά της έρχεται.
thp.

 
At 1/17/2011 03:38:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Νομίζω ότι είναι καιρός οι (λεγόμενες) σοβαρές εφημερίδες να αρχίσουν λίγο να ανοίγονται στην κοινωνία και να δημοσιεύουν έναν πιο 'εναλλακτικό' λόγο που αφουγκράζεται με επιμέλεια και διαύγεια τα τεκταινόμενα.
Μπράβο στην Καθημερινή.

 
At 1/17/2011 03:59:00 μ.μ., OpenID xazoulhs said...

Ωραιο κειμενο.

Πιστευω και εγω οτι η καθημερινη ειναι η μονη αξιολογη εφημεριδα αν και μετα το περιστατικο με τον Νικόλας Βαφειάδης επεσε σε ποιοτητα αλλα και στα ματια μου.

 
At 1/17/2011 05:00:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«Έντονη είναι η διάθεση άρνησης κάθε δημοκρατικής πολιτικής λύσης. Μέσα από μια σειρά λαθολογικών συνειρμών αρνείται κάθε πολιτική και πολιτειακή κατάκτηση».
Όχι το άρθρο, Δείμο. Αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες αρνείται κάθε πολιτική και πολιτειακή κατάκτηση. Αυτό που συμβαίνει τόσο σε επίπεδο πράξης (σε επίπεδο νέων νόμων αλλά και παλαιών πρακτικών που έχουν πια αποθρασυνθεί) όσο και σε επίπεδο θεωρίας (σε επίπεδο της ιδεολογίας που διαχέεται παντού πως το εργατικό δίκαιο ήταν ένα βαρίδι, πως το κράτος είναι ένα βαρίδι, πως η ανεργία λίγο μας απασχολεί η ανταγωνιστικότητα όμως πολύ, πως το πώς θα τα βγάλουν πέρα οι άνθρωποι λίγο μας απασχολεί, το πώς θα εξισορροπηθούν οι αριθμοί όμως πολύ).
Οπότε αυτό που κάνει το άρθρο είναι να περιγράφει τη νέα πραγματικότητα που επιβάλλεται.

 
At 1/17/2011 05:02:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Lex, κάπως έτσι. Όποιος διαβάσει το άρθρο σαν να κυριολεκτεί και σπεύσει να συμφωνήσει πως η δημοκρατία μας τελείωσε και θα είναι τελειωμένη όσο η χώρα χρωστάει, ας συμφωνήσει. Είναι πιο έντιμο να ξεκαθαριστεί ποιός είναι υπέρ της δημοκρατίας ανεξαρτήτως οικονομικών συνθηκών και ποιός υπέρ της δημοκρατίας ως πολυτελούς λύσης, ως πολιτεύματος που ταιριάζει μόνο σε πλεονασματικά κράτη.

 
At 1/17/2011 05:05:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Thp, αν λοιπόν η «κοινή λογική» έχει οδηγήσει στην κατάλυση της δημοκρατίας ή εν πάση περιπτώσει στο να ισοδυναμεί αυτή στο μυαλό μας με κάτι άχρηστο, είναι προτιμότερο να ειπωθεί αυτό ξεκάθαρα από το να κρύβεται πίσω από λόγους δήθεν και τάχα μου υπέρ της δημοκρατίας.

 
At 1/17/2011 07:11:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Τώρα, μου καρφώθηκε το ερώτημα; Αν η οικονομία είναι μια απρόσωπη φυσική δύναμη, εξωγενής της δημοκρατικής και πολιτικής λειτουργίας, γιατί θεωρούμε τις εξαναγκαστικές οικονομικές (και μόνο) αποφάσεις ως αντιδημοκρατικές; Αν η απάντηση είναι ότι οικονομικές αποφάσεις λαμβάνονται, εκτός από από τα τραπεζικά και εταιρικά συμβούλια και την πιάτσα, από εκλεγμένους ηγέτες, από τη βουλή και από τις κάλπες, γιατί θεωρούμε την οικονομία απρόσωπη φυσική δύναμη, εξωγενής της δημοκρατικής και πολιτικής λειτουργίας; Ή διαφορετικά: Τι θα έκανε σε περίπτωση χρεωκοπίας η πιο τέλεια και άμεση δημοκρατία;

 
At 1/17/2011 07:27:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

AΦ, δεν πολυκατάλαβα τι λες. Πάντως όχι, όσο και αν παρουσιάζεται η οικονομία έτσι, στην πραγματικότητα είναι αμεσότατα συνδεδεμένη με τις πολιτικές αποφάσεις. Πιο άμεσα δηλαδή δεν γίνεται. Και όλη η μεγάλη απάτη είναι η παρουσίαση της ως εξωπολιτικό στοιχείο, ως δύναμη που δεν επιδέχεται πολλές πολλές πολιτικές αντιρρήσεις.
Η πιο τέλεια και άμεση δημοκρατία σε περίπτωση χρεωκοπίας θα άφηνε κανένα δίμηνο εξαντλητικού διαλόγου περί όλων των πτυχών της οικονομικής κρίσης, όλων των αιτιών και όλων των πιθανών λύσεων. Λέγοντας λύσεων δεν εννοώ απλά και αόριστα: μνημόνιο. Αλλά μνημόνιο με αυτούς και αυτούς τους συγκεκριμένους όρους.
Ωστόσο αυτό πώς θα φαινόταν στις αγορές; Θα το παραχωρούσαν το δίμηνο; Ή θα ανέβαζαν τα σπρεντ στις 10.000 μονάδες βάσεις την ώρα που οι Οίκοι θα Αξιολογούσαν την εφ όλης της ύλης συζήτηση και την ψηφοφορία όχι ως λευκή επιταγή, αλλά επί συγκεκριμένων και αναλυτικών λύσεων, σαν σκουπίδι εις την σκουπιδιστή. Και μετά θα ξερνούσαν πάνω από τον κάδο απορριμάτων.

 
At 1/17/2011 07:52:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Εντελώς κατάλαβες. Ωραία συμφωνούμε, ότι η οικονομία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολιτική. Θα πρέπει να δεχθούμε όμως ότι έχει και αντικειμενικούς κανόνες και λογικές - ότι αν δανείζεσαι σαν τρελός ή τα λεφτά που δανείζεσαι δεν τα χειρίζεσαι σωστά για να σου επιστραφούν ή ότι δανείζεσαι με 5% και συμπεριφέρεσαι σαν να έχεις δανειστεί με 1% ή απλά είσαι άτυχος - θα υποστείς τις συνέπειες (ως κράτος, ως άνθρωπος, ως ΠΑΕ).

Όχι η αλήθεια είναι ότι δεν θα το παραχωρούσαν το δίμηνο. Οπότε το ερώτημα μπορεί να επεκταθεί. Πως θα αντιδρούσε η Α.Δ. αν δεν της έδιναν περιθώριο χρόνου; Και εφόσων όπως καταλαβαίνεις ένα δίμηνο δεν θα έφτανε για αυτό που περιγράφεις, για πόσο θα όφειλαν οι αγορές να περιμένουν αγνωόντας τους δικούς τους νόμους και να εξυπηρετήσουν αυτούς που χρωστάνε;
Και ακόμα: Πιστεύεις ότι οι όροι που θα έθετε στον εαυτό της η Α.Δ., δεν θα είχαν δυναμικό χαρακτήρα, αναλόγως την πορεία;

 
At 1/17/2011 08:19:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Φυσικά και έχει αντικειμενικούς κανόνες και λογικές. Και το βγαίνω - δεν βγαίνω είναι η αντικειμενικότερη από αυτές τις λογικές. Από εκεί και πέρα το πώς ακριβώς λειτουργούν τα επιτόκια δανεισμού δεν νομίζω πως είναι εξίσου αντικειμενικό και εξίσου κατανοητό στον κόσμο. Σε μένα τουλάχιστον δεν είναι. Και δεν το θεωρώ και καθόλου αυτονόητο, αλλά κατ'΄εξοχήν θέμα πολιτικής. Ένα προχειρότατο παράδειγμα είναι η διαφορά των επιτοκίων με τα οποία δανείζει η ΕΚΤ τις τράπεζες, το γεγονός ότι δεν δανείζει κράτη, το γεγονός ότι οι τράπεζες μετά βαφτιζόμενες ως αγορές δανείζουν τα κράτη με πολλαπλάσιο επιτόκιο από το οποίο εκείνες δανείστηκαν.
Οι νόμοι λοιπόν της αγοράς είναι πολύ περισσότερο μη αντικειμενικοί από το τόσα βάζω τόσα βγάζω. Αναρωτιέμαι δηλαδή αν υπήρχε κάποια διεθνής σύμβαση που θα όριζε ότι ανώτατο ποσοστό επιτοκίου επί δανεισμού κρατών είναι το τάδε τοις εκατό. Τι θα γινόταν; Θα έπαυαν οι αγορές να δάνειζαν τα κράτη; Δεν είναι μεγάλο τμήμα της παγκόσμιας κρίσης χρέους και απότοκο (sic) του ύψους των επιτοκίων;

 
At 1/17/2011 08:20:00 μ.μ., Blogger celin said...

this was your masterpiece,μαι φρεντ.

Αν κ αυτο που τους καλεις εμμεσως να παραδεχτουνε,τη καταλυση δηλαδη της Δημοκρατιας κ τη μετατροπη της σε τραπεζοκινητη ολιγαρχια,
δεν ειναι κατι που εγω τουλαχιστον θεωρω ουσιωδες,
σχεδον το εχουν μισο-ομολογησει ηδη.

Το ουσιωδες ειναι το προταγμα,
το "τι κανουμε τωρα;"

Τι κανουμε τωρα;

Ειτε εξακολουθουμε να ελπιζουμε,παρακαλωντας να τη σκαπουλαρουμε εμεις ενω ο διπλανος μας εξοντωνεται,
ειτε αρουμε εμπρακτως την εμπιστοσυνη μας και ρισκαρουμε για κατι διαφορετικο.

Η κατασταση αναλυθηκε,τα πραγματα τα ξερουμε,επομενως καπου εδω πιστευω οτι η ειρωνεια και η κριτικη εξαντλει τα ορια της.Αν εχουμε κατι να προτεινουμε στον γαμο της Εξουσιας με τους Διεθνεις Τοκογλυφους,
ας σηκωθουμε ορθιοι να το φωναξουμε,
αλλιως,
οπως λενε και στους γαμους,ας σωπασουμε για παντα.

Και δεν το ισχυριζομαι εγω αυτο,αλλωστε και μετα θεωρητικα μπορουμε να φωναζουμε.
Η πραγματικοτητα ειναι αυτη που θα το ισχυριστει,γιατι μετα θα ειναι αργα για δακρυα.

 
At 1/17/2011 08:31:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Η αλήθεια είναι ότι το πράγμα είναι τόσο σύνθετο πλέον που οι πεποιθήσεις μας είναι περισσότερο πίστη παρά αναλυτικό λογικό συμπέρασμα.

Ξέρεις τι θα γινόταν με αυτό που περιγράφεις; Θα έπεφταν τα επιτόκια όχι όμως τόσο ώστε να δανειστούν όλοι. Επίσης θα πάθαινε ένα ψιλοσόκ οι αγορές, γιατί θα χανόντουσαν επενδυτικές ευκαιρίες. Οπότε γενικά θα προσπαθούσαν όλοι, να μειώσουν τα ελλείματά τους για να καταφέρουν δανειστούν.

Κάτι ανάλογο σαν μέτρο είναι να θεσμιστεί ποσοτικά σε συνταγματικό επίπεδο το ανώτατο όριο ελλείματος μια χώρας - με εξαίρεση την περίπτωση πολέμου ή εθνικής καταστροφής. Τότε πάλι δεν θα υπήρχαν προβλήματα υπερχρέωσης - τα κράτη θα φρόντιζαν να παίρονουν μέτρα νωρίς. Αλλά αν συνέβαινε αυτό, ειλικρινώς τώρα, δεν θα έλεγες ότι η οικονομία εισέβαλλε ακόμα περισσότερο στην πολιτική;

 
At 1/17/2011 08:41:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Οκ, όποιος δανείζει σε μια "προβληματική" οικονομία αναλαμβάνει ρίσκο, οπότε δεν έχει σημασία με το πόσο δανείστηκε ο ίδιος. Βέβαια θα μου πεις αν φαληρίσει η τράπεζα θα την σώσει η ΕΚΤ, και θα έχεις δίκιο.

 
At 1/17/2011 08:57:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Την λέξη απότοκο, μάλλον την χρησιμοποιώ πολύ συχνά ;)

 
At 1/17/2011 09:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κατα την γνωμη μου ειναι σχεδον αδυνατο να γραψει καποιος ενα κειμενο που να περιγραφει τελεια την κατασταση στην οποια βρισκομαστε, οποτε δεν θα ασχοληθω με το κειμενο τοσο πολυ.

Η δημοκρατια εχει καταντησει πλεον ως θεμα εσωτερικης καταναλωσης παρα μια καθημερινη πραγματικοτητα και αυτο χαρη στην έλλειψη οργανωσης του συστημικου κρατους μας και της ανυπαρκτης αυταρκειας του.

Η οικονομια στις μερες μας φαινεται να ειναι το καυσιμο που κινει την δημοκρατια ενος κρατους......

Αυτα και αλλα παρομοια διαβαζω σε blog και εφημεριδες κτλ.

Τα ορια της οικονομιας ειναι και τα ορια της δημοκρατιας στην περιπτωση μας.

Ολοι μιλουν για την Δημοκρατια,
μα που στο καλο την βλεπουν αυτοι και εγω δεν μπορω(ισως και αλλοι πολλοι). Απλα ο καθενας λεει το κοντο και το μακρυ του και οτι τον φωτησει ο δικος του θεος ή διαβολος.

 
At 1/17/2011 09:48:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αγαπητοι συναδελφοι βρεθηκε η λυση και τελευταία ελπίδα της δημοκρατίας
σας παραθετω την λυση:

http://www.facebookfails.gr/wp-content/uploads/2010/10/Pidate-Giati-Xanomaste.jpg

 
At 1/17/2011 10:07:00 μ.μ., Blogger Lex_Luthor06 said...

@ΑΦ

Η πιο άμεση δημοκρατία θα επέλεγε το συμφέρον της πλειοψηφίας. Και η πελιοψηφία δεν είναι οι δανειστές-κάτοχοι των ομολόγων.

Ας δεχτούμε οτι το σύστημα είναι δίκαιο και καλώς έχουνε κάποιοι λίγοι συσσορευμένα υπερκέρδη.
Αυτοι οι λίγοι είναι οι ίδιοι που θα χρηματοδοτήσουν με δάνεια την οικονομική ανάπτυξη ενός κράτους που προκαλεί αρχικά τα κέρδη τους.
Θα δανείσουν δηλαδή ένα κράτος δημιουργώντας στο old boy το ερώτημα "τι σκατά εξουσία έχεις απέναντι στον δανειστή σου;"

Αν λοιπον δεχτουμε οτι το συστημα ειναι δικαιο ειναι οσο δικαιο ειναι ένα τσιφλίκι του 1900.
Ναι, τρώνε και οι κολίγοι ένα κομμάτι ψωμί.

 
At 1/17/2011 10:43:00 μ.μ., Blogger jomarch said...

Συνήθως όταν δεν έχω κάτι να πω, δε λέω τίποτα. Αλλα σ΄αυτό το ποστ, θέλω κάτι να πω, και δεν ξέρω τι . Διάβασα όλα τα σχόλια εδώ και στο Buzz. Και πάλι τίποτα.
Δηλαδή, απ τη μια μπράβο oldboy, απο την άλλη, στην Καθημερινή ρε γμτ;

 
At 1/18/2011 12:27:00 π.μ., Anonymous Apologia pro sua vita said...

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον.

Μια ερώτηση. Άντε δύο.Άντε τρεις.
Η Δημοκρατία πάει με τον καπιταλισμό; Ή είναι ας πούμε κάτι σαν το "Δεν ξέρω πόσο σ' αγαπώ" και τα αρκουδάκια του Βαλεντίνου, κάτι σαν το ψάρι με τη μουσταλευριά; (για να το συνδέσω καιμε το πρόσφατο θέμα του οικοδεσπότη)

Κι αν δεν πάει με τον καπιταλισμό με τί πάει;

Αν δεν με γελούν οι σκόρπιες και ασυνάρτητες γνώσεις μου, η Δημοκρατία γεννήθηκε σε μια προ-καπιταλιστική πόλη-κράτος. Υπό όρους ήταν και τότε η Δημοκρατία.

Γενικά, έχω μία τελείως ατεκτημηρίωτη και ξανθή αίσθηση ότι η Δημοκρατία έχει πάντα τα όριά της και αυτά τα όρια τα βάζει πάντα όποιος κυβερνάει το ωραίο του Δημοκρατικό κράτος. Ικανοποιημένος που είναι και Δημοκράτης. Χωρίς να ρωτήσει τους δούλους, τις γυναίκες, την παραδίπλα πόλη-κράτος, τους Ινδιάνους, τους μαύρους, τους Αμπορίτζιναλ, την απέναντι Ήπειρο. Γενικά εκδημοκρατίζει ό,τι θέλει, όποτε θέλει, και πάντοτε έτσι ήταν.

Δεν χάλασε τώρα ξαφνικά η μαγιά. Χαλασμένη ήταν. Δεν τίθεται για μένα διαχωρισμός πολιτικού και οικονομικού μοντέλου στην πράξη.
Τίθεται όμως διαχωρισμός φιλοσοφικού και πολιτικο-οικονομικού μοντέλου.

Γιατί άραγε δεν υπήρξε ποτέ ο κατά Πλάτωνα ηγέτης-φιλόσοφος, ήδη από τότε στις Συρακούσες; Γιατί αυτά τα δυο δεν πάνε ρε αδελφέ. Είναι σα να βάζεις τον Ροναλντίνιο να ζωγραφίσει την Γκουέρνικα (και όχι Γκερνίκα, για τελείως παιδικούς και προσωπικούς λόγους, έτσι τό μαθα έτσι θα το λέω).

Το πρόβλημα αυτό δεν εμφανίστηκε ξαφνικά τώρα για να πέσουμε όλοι από τα σύννεφα.

Ακόμα κι αν δεν έχεις το χρόνο να το δεις ιστορικά, ακόμα κι αν έχεις την μερική αυταπάτη ότι όλο και περισσότερα δημοκρατικά αιτήματα ικανοποιούνται όσο ο χρόνος κυλάει,δεν μπορεί να μην έχεις καταλάβει στη μικρή και εκτός ιστορικών βιβλίων ζωή σου (ΜΟΥ εννοώ), και να μην έχεις κάνει την καίρια ερώτηση:

Ποιά ακριβώς δημοκρατικά δικαιώματα απολάμβανα εγώ και με τί κόστος για τα δημοκρατικά δικαιώματα των άλλων;

Δεν θα την κλάψω τώρα την Δημοκρατία. Στα 7 μου χρόνια ρώτησα τον μπαμπά μου αν ο Χριστός ήτο Κομμουνιστής. Για το μόνο που έχω να κλαίω, την διαπίστωση του οποίου έκανα μετά την απάντηση του πατέρα μου το 1979, είναι για την κατηρραμένη σχέση, τύπου σαπουνόπερας, μεταξύ φιλοσοφίας και πολιτικής. Δεν στεριώνει. Κι αφού δεν στεριώνει, ο όρος Δημοκρατικό κράτος χρησιμοποιείται καταχρηστικά. Πάντα και παντού. Ας μην στεναχωριόμαστε λοιπόν κύριοι επειδή γυρνάμε στο 50. Απέναντι ζούσαν στο 1200 μ.Χ. για να διαβάζουμε εμείς τον Ζίζεκ μας.

Όποιος όμως από σας που διαβάζει, τα πουλήσει όλα και πάει απέναντι ή κάπου αλλού να δώσει ένα χεράκι στο όνομα της δημοκρατίας, του ανθρωπισμού, του κομμουνισμού, του χριστιανισμού, (ή το έχει ήδη κάνει), αυτός μπορεί να κλάψει.

 
At 1/18/2011 03:04:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Αpologia, συμφωνώ με την τελευταία σου παράγραφο. Συμφωνώ επίσης και με την ερώτηση «Ποιά ακριβώς δημοκρατικά δικαιώματα απολάμβανα εγώ και με τί κόστος για τα δημοκρατικά δικαιώματα των άλλων;».
Δεν ξέρω αν το 1200 των απέναντι είναι μόνο θέμα εκμετάλλευσης όπως το θέτεις. Πιθανότατα είναι ευρύτερο θέμα και έχει να κάνει με τις συνθήκες των ίδιων των απέναντι από μόνων τους. Από εκεί και πέρα όμως σαφέστατα πολύ λίγο νοιάστηκαν οι δημοκρατίες για τις συνθήκες των απέναντι. Νοιάστηκαν να τις απομυζήσουν, νοιάστηκαν να πατήσουν πάνω σε αυτήν την αθλιότητα. Και πράγματι, στο σημείο αυτό η ερώτηση που βάζεις για το τι λέμε τι, για τη σχέση καπιταλισμού και δημοκρατίας είναι καίρια. Και για να προλάβω τον ΑΦ δεν εννοώ ότι είναι ασύμβατες μεταξύ τους έννοιες.

 
At 1/18/2011 03:08:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Jomarch, καταλαβαίνω μεν την ένστασή σου, αλλά -όπως προφανώς δείχνει η πράξη μου- η άποψή μου είναι διαφορετική απ' τη δική σου.

 
At 1/18/2011 09:11:00 π.μ., Blogger ΑΦ said...

Lex, μην είσαι σίγουρος ότι η πλειοψηφία θα διάλεγε την δική σου οπτική, ειδικά αν είχε το πιστόλι της χρεωκοπίας στο κρόταφο.

Apologia, επειδή

δεν υπήρξε ποτέ ο κατά Πλάτωνα ηγέτης-φιλόσοφος, ήδη από τότε στις Συρακούσες

είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε την δημοκρατία. Σκέψου ακόμα πόσοι εξωευρωπαϊκοί λαοί ενστερνίστηκαν τη δημοκρατία ή/και τον καπιταλισμό προς δικό τους όφελος.

Oldboy, όχι μόνο είναι συμβατές έννοιες είναι και κάτι παραπάνω ;)

 
At 1/18/2011 10:34:00 π.μ., Blogger jomarch said...

Oldboy, δε μου πέφτει λόγος να εχω ένσταση και μη το παιρνεις έτσι. Αυτό που έγραψα ήταν συναισθηματικό και περιλαμβάνει και το ειλικρινές μπράβο. Σου έχω εμπιστοσύνη ότι είτε στην Καθημερινή είτε στον Ελεύθερο Τύπο δε θα προδώσεις τον εαυτό σου και τους αναγνώστες σου, οπότε... γερά με τσαμπουκά.
Και γω θα κανω υποβολή να βραβευτώ για καινοτόμες δράσεις απο το ΥΠΔΒΘ (πρώην ΥΠΕΠΘ), με τη δράση "ομαδική εργασία μαθητών με θέμα ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ" διότι το σύστημα μπορει να αλωθεί και εκ των έσω. :)

 
At 1/18/2011 01:29:00 μ.μ., Blogger Auslaender said...

Μια μικρή απορία - όσοι βρίσκουν τη δημοσίευση κείμενου του Old Boy στην Καθημερινή πράξη αντίστοιχη του να έγραφε ο Ρήγκαν το κυρίως άρθρο της Πράβντα στις 15 Απριλίου του 79, έχουν διαβάσει την Καθημερινή; Γιατί ναι, η Καθημερινή έχει μια κεντρική γραμμή υπέρ του Μνημονίου και της τωρινής κυβερνητικής πολιτικής μέσες άκρες. Αλλά στην ίδια εφημερίδα γράφουν άρθρα γνώμης ο Μανδραβέλης, ο Γιανναράς, ο Ξυδάκης και μέχρι πρόσφατα ο Καμπύλης. Αν θεωρούν πως όλοι αυτοί εκφράζουν την ίδια πολιτική άποψη τότε απλώς να πω συλληπητήρια, πρέπει να είναι δύσκολο να σταματάς στα φανάρια στο δρόμο όταν βλέπεις μόνο άσπρο και μαύρο.

 
At 1/18/2011 03:58:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Auslaender, ναι, συμφωνώ.

 
At 1/18/2011 05:18:00 μ.μ., Blogger Lex_Luthor06 said...

Aν τελικά το καλοσκεφτείς η καθημερινή είναι το ιδανικό μέρος για να γράφει ο ΟΒ.

Το θέμα ειναι αν θα υπάρξει ώσμωση και προς τα που.

@ΑΦ

Για το δίλλημα της χρεοκοπίας είμαι σίγους ότι έχουμε πολύ διαφορετική θέση.

Στο συγκεκριμένο δίλλημα -όπως πιστεύω πως το θέτεις εσύ- και όπως το σερβίρουν στον κόσμο (ως πιστόλι στον κρόταφο) ναι , έχεις δίκιο, με ένα πιθανό δημοψήφισμα, ο κόσμος θα επέλεγε το όφελος των λίγων.

 
At 1/18/2011 06:36:00 μ.μ., Blogger ΑΦ said...

Που θα υπάρξει ώσμωση; Προφανώς θα γίνει μετριοπαθής φιλελευθερός!

 
At 1/18/2011 07:20:00 μ.μ., Blogger celin said...

To ΣΚΑΙ ειναι η ΠΡΑΒΝΤΑ του νεοφιλελευθερισμου και των συμφεροντων του Κεφαλαιου.

Οσον αφορα τη Καθημερινη,τη διαβαζα συχνα πριν λιγα χρονια(οταν οι πολιτικες μου επιλογες ηταν καταπτυστες).
Θυμαμαι μια Ζεζα Ζηκου,η οποια εξαπελυε μυδρους εναντιον του νεοφιλελευθερισμου κατακεραυνωνοντας τις μονεταριστικες πολιτικες
(δε καταλαβαινα τοτε τι εστι μονεταρισμος αλλα ενστικτωδως τη συμπαθησα)

Θυμαμαι φυσικα τον Ξυδακη,τον οποιον εκτιμω αρκετα,τον Γιανναρα,τον οποιον τοτε θεωρουσα φιλοσοφο(σημερα τον θεωρω κατι αλλο)
αλλοι αξιοσημειωτοι δε μου ερχονται στο μυαλο.

Εχω πολυ αρνητικη γνωμη αυτη τη στιγμη για τους Αλαφουζους και τα μεσα τους,αλλα δε την εκφερω τωρα,απο σεβασμο στον old boy,
αν εγω εγραφα καπου,δε θα ηθελα στο μπλογκ μου να κραζουν αυτο το μεσο.

Εντυπωση μου κανει που υπαρχει η ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ στον ΣΚΑΙ.
Βεβαια,σα σταχτη στα ματια μου κανει,αλλα και παλι,δε μπορω να μην το αναγνωρισω ως κατι θετικο,οσο κ αν η αντιδραστικη φωνη μεσα μου,μιλαει για αποπροσανατολισμο και τερτιπια του συστηματος.

Παντως,φωνες σα του old boy,ειναι καλο να ακουγονται σε ευρεια κλιμακα.Γενικα,θα ηθελα μαζικοποιηση και γνωριμια της σκεψης των μπλογκς που κινουμαι τουλαχιστον εγω,
σε ευρυ κοινο.

Να πω ενα παραδειγμα προσωπικο,καθε φορα που καποιος ανεβαζει στο facebook μια δικια μου αναρτηση,εχει γινει χαμος απο επισκεψεις.
Απεχθανομαι το facebook,ειναι πιο αποβλακωτικο απο 100 σταρ τσανελ μαζι,
αλλα αυτο δε σημαινει οτι δε μπορει να χρησιμοποιηθει,αντιθετως,ειναι απαραιτητη η χρησιμοποιηση του για να ακουστουν στον κοσμο οι διαφορετικες φωνες.

Τα ιδια ισχυουν και για εφημεριδες τυπου Καθημερινη.Αλλωστε κ αυτοι τις χρειαζονται τις διαφορετικες φωνες,δεν ειναι μονο εξαιτιας της οικονομικης κρισης που επεσαν οι πωλησεις των εφημεριδων,
οι πωλησεις επεσαν γιατι σιχαθηκε ο κοσμος την πασοκονεοφιλελευθερη προπαγανδα.
Επομενως,υπαρχουν οι συνθηκες για μια αλληλοεκμεταλλευση εδω,
αλλωστε οι καπιταλιστες στο τελος θα πουλησουν το σχοινι που θα τους κρεμασουμε,ελεγε ενας περιεργος τυπος παλια.
Δεν ειμαι και τοσο αισιοδοξος βεβαια για το ποιος θα "κρεμαστει" στο τελος,αλλα,οπερ εδει δειξαι,
θα φανει.

 
At 1/18/2011 10:44:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αγαπητε φιλε celin, γιατι νομιζεις οτι φωνες σαν την δικη σου και του old boy ειναι καλο να ακουγονται σε ευρεια κλιμακα και ποια ειναι η διαφορα απ ολες τις αλλες που ακουμε μεχρι σημερα, απλα σχολιαζεις και εσυ την καθημερινοτητα οπως τοσοι και τοσοι αλλοι ανωνυμοι και μη, χρησιμοποιωντας εργαλεια οπως blogs, facebook κα. που χρησιμοποιουνται και για τον αποποσανατολισμο της κοινης γνωμης πολλες φορες.

Ο λογος για τον οποιο παρακολουθω εγω προσωπικα το συγκεκριμενο blog
ειναι γιατι καποια αρθρα του, εχουν μια ρευστη καλλιτεχνικη χροια θα λεγα. Η πολιτικη κουβεντα με αφηνει αδιαφορο γιατι πλεον πλησιαζει τα ορια της αστρολογιας.

 
At 1/22/2011 11:04:00 μ.μ., Blogger apologia pro sua vita said...

Εγώ θα έλεγα της αστρονομίας φίλε ανώνυμε από πάνω. Και το εννοώ.

Είναι κρίμα κοτζάμ επιστήμονες αστρονόμοι να μην ξέρουν καν πόσα είναι τα σύμπαντα, κι ακόμα χειρότερα, πού στα κομμάτια βρίσκονται αυτά τα σύμπαντα. Τί τα περιέχει.

Βρίσκω λοιπόν τώρα που το ανέφερες πολλά κοινά μεταξύ πολιτικής και αστρονομίας. Δύο επιστήμες που γνωριζουν λίγα για την αλήθεια, κάνουν λάθος εκτιμήσεις και σίγουρα δεν μπορούν να μας σώσουν. Το πολύ που μπορούν να πουν είναι: "Αχ ένας κομήτης θα μας χτυπήσει" ή "Αχ ο καπιταλισμός καταρρέει".
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ενδιαφέρον.

 
At 1/24/2011 05:46:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τα αστρα και τα ζωδια μας βαζουνε εμποδια.

 
At 1/25/2011 01:02:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Είναι προφανής ο ρόλος που ανέλαβες να παίξεις.
Αν τα κόμματα και κυρίως το ΠΑΣΟΚ είχαν ειλικρινή πατριωτική διάθεση θα απέφευγαν να παραπλανούν τον κόσμο με τα ψέμματά τους.
Το "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ" αποτελεί μνημίο ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ και ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ του λαού για ΥΦΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥ.
ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ!!!
ΨΕΥΤΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ
ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home