Σάββατο, Ιανουαρίου 01, 2011

8 1/2

Ξέρω, το βάζεις κάτω το έντεκα και φοβάσαι δέκα κι ελπίζεις μία (κι αυτή για το καλό των ημερών). Ξέρω, έτσι βγαίνουν τα νούμερα και όχι αλλιώς. Ξέρω, δυσκολεύεσαι να φανταστείς πώς θα ξεκινήσει, πώς θα εξελιχθεί, πώς θα τελειώσει. Ξέρω, είσαι ακόμα υπό την επήρεια του σοκ του δέκα: συγχυσμένος, αποπροσανατολισμένος και πάνω απ' όλα τρομαγμένος.

Ξέρω όμως και κάτι ακόμα, το οποίο θα σου το εκμυστηρευτώ τώρα γιατί είμαι πολύ κιμπάρης τύπος: καμία μα καμία νομοτέλεια δεν ορίζει εκ των προτέρων τη χρονιά που μόλις μπήκε, τις χρονιές που την ακολουθούν, το χρόνο γενικά. Νομοτέλειες ορίζουν μόνο τη θέση των ανθρώπων μέσα στο χρόνο. Οι άνθρωποι, ναι, με την εξαίρεση του Μπέντζαμιν Μπάτον (ίσως και της Νόνικας Γαληνέα) δεν γίνονται νεότεροι με το πέρασμα των ετών. Η θέση των κοινωνιών όμως στο χρόνο δεν είναι νομοτελειακή, δεν ορίζεται από σιδερένιους νόμους. Οι κοινωνίες μπορεί να πηγαίνουν προς τα εμπρός ή προς τα πίσω, προς τα δεξιά ή τα αριστερά. Προφανώς το διαρκώς εκκρεμές ζήτημα είναι η σχέση του εμπρός και του πίσω με το δεξιά και το αριστερά. Ωστόσο για μια εικοσαετία είχε μπει στο ψυγείο η εκκρεμότητά του. Κατ΄άλλους δεν ήταν πια εκκρεμότητα. Οπότε νά ήδη αντεστραμμένη η διαφορετικότητα της σημερινής Πρωτοχρονιάς: προηγήθηκαν τόσες πολλές Πρωτοχρονιές που η ελπίδα δέσποζε μεν έναντι του φόβου, αλλά ήταν μια ελπίδα που λειτουργούσε είτε ως μηχανισμός απώθησης της πραγματικότητας («ζορίζομαι τώρα, αλλά πού θα πάει, θα την πιάσω την καλή») είτε ως μηχανισμός περαιτέρω εκχυδαϊσμού της πραγματικότητας (καταναλωτικού, πολιτισμικού, αξιακού). Το σοκ από την διαφαινόμενη κατάρρευση ενός μοντέλου κοινωνίας, ας μην μας κάνει να ξεχνάμε ότι αυτό το μοντέλο και στα καλύτερά του μύριζε. Αυτό κάθε άλλο παρά σημαίνει πως πρόκειται για λυτρωτική κατάρρευση: αντίθετα ίσως είναι και πιο τραγική, γιατί διαφορετικό είναι να ήσουν φτωχός εξήντα χρόνια πριν όταν όλοι φτωχοί ήταν και η φτώχεια δεν ήταν ντροπή και διαφορετικό να είσαι ξαφνικά φτωχός σε μια κοινωνία που έμαθε να είναι άκρως ατομικιστική και άκρως καταναλωτική.

Ωστόσο ίσως από την ελπίδα σε συνθήκες φούσκας της συνείδησης, να είναι προτιμότερος ο φόβος σε συνθήκες αφύπνισης της συνείδησης. Εντός του εγκεφάλου μας, εντός της συνείδησής μας, εκεί παίζεται το σημαντικότερο παιχνίδι, εκεί κρίνονται οι νομοτέλειες, εκεί αναιρούνται οι πάσης φύσης νομοτέλειες. Να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι μας έφερε ως εδώ, τι μας φταίει, και αν τυχόν το βρούμε, να μη θεωρήσουμε μάταια ή καταδικασμένη την προσπάθεια να το αλλάξουμε. Θα μου πεις, ενδέχεται αυτό ακριβώς να είναι που κάνει και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ενδέχεται, ναι. Η γονιμότερη σκέψη είναι αυτή που ξεκινά από την παραδοχή πως δεν είναι αδιανόητο να εκπροσωπεί την πλευρά της ελπίδας εκείνος που στα μάτια σου εκπροσωπεί τους παραγωγούς του φόβου. Και η γονιμότερη πράξη εκείνη που είναι αποτέλεσμα σκέψης βασανισμένης με αμφιβολίες και σφυρηλατημένης με απαντήσεις.

Πέραν από όλα αυτά όμως (ή μαζί με όλα αυτά) η βασική παγίδα κάθε Πρωτοχρονιάς κρύβεται στο ότι ενώ μας φέρνει αντιμέτωπους με το χρόνο, την ίδια στιγμή τον θεωρητικοποιεί και τον αντιμετωπίζει περισσότερο ως οργανόγραμμα, παρά ως αυτό που πραγματικά είναι: παρόν. Και το παρόν δεν προγραμματίζεται ούτε αναστέλλεται: βιώνεται. Τώρα.

15 Comments:

At 1/01/2011 06:18:00 π.μ., Blogger ε said...

καλη χρονια αγαπητε ολντμποι :)

υγ.
για καποιο (βλαμμενο; οκ βλαμμενο) λογο δε με τρομαζει καθολου το νεο ετος.
:)

 
At 1/01/2011 10:58:00 π.μ., Blogger ΑΦ said...

Καλή Χρονιά, με Υγεία, Ευτυχία και Δημιουργικότητα

 
At 1/01/2011 12:52:00 μ.μ., Blogger squarelogic said...

Πάρα πολύ καλό!Καλή χρονιά φίλε.

 
At 1/01/2011 02:44:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αν ο Παπακωνσταντίνου αντιπροσωπεύει την ελπίδα τότε ο Άνθιμος αντιπροσωπεύει τη λύτρωση.
Καλή Ανάσταση!

 
At 1/01/2011 07:47:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Κιμπάρης
“Άνθρωπος αξιοπρεπής-τζέντλεμαν, με την πραγματική έννοια.
Ντόμπρος και λίγο βαρύς, χωρίς περιττά λόγια.
Καλοντυμένος, ίσως και ακριβά ντυμένος, αλλά ποτέ επιδεικτικός.
Χωρίς μικρότητες, δεν τσιγκουνεύεται τα λεφτά. Δεν είναι απαραίτητα κονομημένος αλλά ξοδεύει γενναιόδωρα χωρίς όμως να κάνει επίδειξη.”
Καλή χρονιά με υγεία.
Υ.Γ.
Και μια και το Δέκα είναι πια παρελθόν,
τρία ποστ ( ; ) που μου άρεσαν πολύ
και τα θεωρώ τα καλύτερα (σου) του Δέκα.
Τρίτο : Δευτέρα, Αύγουστος 23
Δεύτερο :Πέμπτη , Ιούλιος 01
Πρώτο : Τετάρτη , Δεκέμβριος 08

 
At 1/01/2011 09:07:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

ε, έτσι μπράβο, να μην σε τρομάζει :)
ΑΦ, αντεύχομαι :)
Square, καλή χρονιά και σε σένα και σε όσους αγαπάς.
Ανώνυμε, αληθώς ο Κύριος ;)
Σωτήρη, εγώ για το Δέκα έχω να πω ότι ήταν προνόμιό μου και χαρά μου που σε γνώρισα από κοντά.

 
At 1/01/2011 09:20:00 μ.μ., Blogger Ιφιμέδεια said...

Καλή Χρονιά Αγαπητέ.

Είναι μιά πικρή διαπίστωση ότι η (ελληνική τουλάχιστον) κοινωνία δεν είναι τύπου Νόνικα Γαληνέα.

 
At 1/02/2011 02:43:00 μ.μ., Blogger jomarch said...

καλή χρονιά κι απο μένα, πολύ ωραίο κείμενο :)

 
At 1/02/2011 06:28:00 μ.μ., OpenID kon said...

Καλή χρονιά χωρίς φόβους και περιττά πάθη! Το είχα ανάγκη το κείμενο! Να'σαι καλά!

 
At 1/02/2011 06:42:00 μ.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Εγώ όχι με τρόμο, αλλά με ρεαλιστική διάθεση εύχομαι παντού Χρόνια Πολλά γεμάτα όνειρα κι ελπίδες (γιατί σε λίγο θα μας τα στερήσουν κι αυτά).

 
At 1/02/2011 10:30:00 μ.μ., Blogger celin said...

ολντ,λιγο αμφισημο μου φαινεται το κειμενο σου,λιγο ασαφες και αυτο με τον Παπακωνσταντινου κ το τι ενδεχεται να ειναι,
καταλαβαινεις οτι θεωρω πιθανοτερο να ενδεχεται να ειναι ο Μπατμαν κ τις νυχτες να προστατευει τη Γκοθαμ Σιτυ,
παρα να ενδεχεται να ειναι ο φορεας της επιβεβλημενης αλλαγης μας.

Αλλα αυτη ειναι κ η γοητεια των γραπτων σου,δε γραφεις μανιφεστα η προπαγανδιστικα αρθρα ουτε το επαιξες ποτε καθοδηγητης κ opinion maker.
Εισαι ενας λεξιλαγνος πνευματωδης τυπος που σκαλιζει υπομονετικα το υποστρωμα των λεξεων,χωρωντας σε μικρα κειμενα διακυμανσεις,ειρωνεια,και μια καλαισθητη διαστρωματωση ενος Λογου,ειλικρινους και τιμιου γιατι δε φοβαται τις παρερμηνειες,
αλλωστε μεσα στο παιχνιδι ειναι ολα.

Καταλαβαινεις φυσικα οτι τα παραπανω δεν ειναι κολακειες,απλα οταν γουσταρω και συμπαθω καποιον μεσα απο τα γραπτα του,δε κολωνω να το δειξω και δεν ειμαι φειδωλος στον επαινο.
Επομενως,ο,τι κ να γραφεις,εγω παλι θα σε συμπαθω.Αλλωστε απο σενα ξεκινησα την εισοδο στη μπλογκοσφαιρα και νιωθω οτι συνεβαλλες κ εσυ σε αυτο,
απο κατι κειμενα σου στη lifo αρχισα κ εγω να γραφω εδω μεσα.

Καλη χρονια ρε φιλε,υγεια κ ευτυχια να εχεις και εσυ και ολοι εδω μεσα.Και εκει εξω.

 
At 1/03/2011 02:07:00 π.μ., Anonymous vogelfrei said...

Όμορφη εισαγωγή για το '11!... ευχομαι, λοιπόν, old boy να συνεχίσεις υγιής, γενναίος και δημιουργικός.
Ιδίως το τελευταίο είναι ευχή και για μας τους αναγνώστες σου :)

 
At 1/03/2011 03:50:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Iφιμέδεια, Δείμε, Jomarch, Kon, Vogelfrei, Kαλή Xρονιά :)
Celin, Καλή Χρονιά και σε σένα, και μην ανησυχείς, δεν έπεσα θύμα της πολιτικής γοητείας του Γιώργου Παπακωνσταντίνου ;)

 
At 1/03/2011 10:25:00 π.μ., Blogger non simone said...

!!! Πολύ καλό το απόσπασμα και ο Φελίνι πάντα επίκαιρος...
Καλή γλυκιά χρονιά με υγεία, αγάπη, αισιοδοξία και ενδοσκόπηση για όλους!
... και ... avanti maestro!!! :)

 
At 1/03/2011 10:34:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

τα καλύτερα εύχομαι σε σένα και τους δικούς σου ανθρώπους, η χαρά του να μεγαλώνεις μαζί τους δεν προγραμματίζεται ούτε αναστέλλεται αλλά βιώνεται.Τώρα.
(δεν ξέρω ποιός το είπε αυτό αλλά μου άρεσε)

Κ.Κ.Μ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home