Τρίτη, Δεκεμβρίου 21, 2010

Labouring with the challenges of female identity

Άκης - Τάκης.
Μιράντα - Μπάμπης.
Ψήφισε ποιό από τα δύο ζευγάρια πιστεύεις πως εκφράζει αυθεντικότερα το κουιντέτο «Πολυφωνία - Ζύμωση - Θέση - Αντίθεση - Σύνθεση» και μπες στην κλήρωση για τον υπερτυχερό που θα κερδίσει ένα υπογεγραμμένο αντίτυπο του νέου βιβλίου της Μ.Β. «Προσεγγίζοντας τη Γυναικεία Ταυτότητα - Αναζητήσεις στη Μινωϊκή Κοινωνία», το οποίο βασίζεται σε μελέτη της, στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών σπουδών της στην Αρχαιολογία, στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ.

19 Comments:

At 12/21/2010 03:12:00 π.μ., Blogger Ιφιμέδεια said...

Αγαπητέ μου κύριε Old Boy,

εγώ θα ψηφίσω τον Ακη και τον Τάκη. Με την δυνατότητα να αποστείλει κανείς sms στην εκπομπή τους εξασφαλίζει το δημοκρατικώτερο των δικαιωμάτων: να εκφράσει τη γνώμη του με ένα κενό μήνυμα.

Για διάφορους λόγους που δεν είναι της παρούσης, με ενδιαφέρει πάρα πολύ το δώρο που προσφέρετε από το ευαγές σας ιστολόγιο. Ζητώ όμως μιά διευκρίνιση: θα μπορούσε το αντίτυπο του βιβλίου να συνοδεύεται και από αντίτυπο της τούρτας που είχε το σχήμα του βιβλίου (4.25΄και εξής εν τω βιδέω);

Υ.Γ. Λόγω του προχωρημένου της ώρας δεν σας αρχίζω τώρα σε σημαίνον και σημαινόμενο και δεν σημαζεύεται, έχω το νου μου στο έπαθλο.

 
At 12/21/2010 03:29:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

H τούρτα δυστυχώς δεν μπορεί να αναπαραχθεί γιατί κηρύχθηκε αυτόματα σε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Και προστατεύεται από την αναπαραγωγή, υπό τον φόβο πως κανένα αντίτυπο δεν θα μπορέσει να φτάσει τα ύψη του κιτς που έπιασε το πρωτότυπο.

 
At 12/21/2010 04:06:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

για τα μόρια το έκανε κι'αυτή το μαστερ; ζορια παιδια, ζόρια.
γ.ν.κόσμος

 
At 12/21/2010 04:17:00 π.μ., Blogger Τσαλαπετεινός said...

Old Boy
Σε παρακαλώ θερμά, πέφτω στα πόδια σου, σε ικετεύω κάνε κάτι! Είμαι άτυχος στις κληρώσεις οπότε και σωστά να απαντήσω αποκλείεται να κερδίσω. Για αυτό σου λέω κάνε κάτι σε παρακαλώ, να πάρω δια της πλαγίας οδού ένα αντίτυπο υπογεγραμμένο και δε θα το μάθει κανείς. Στο υπόσχομαι. Κι από μένα ότι θέλεις...
Σκλάβος σου

 
At 12/21/2010 06:31:00 π.μ., Blogger Rodia said...

ψηφίζω Μιράντα-Τάκης

(αμα κερδισω, το θελω με δικη σου υπογραφή, ε)

υ.γ. Ασε τη γυναικα να βγαλει κανα φραγκάκι... Τουλαχιστον δεν το πηρε στην Πρίστινα το μεταπτυχιακο! :)

 
At 12/21/2010 07:53:00 π.μ., Blogger chien andalou said...

Ουγκαγκα μπουμ μπουμ χι...

Συνειρμός:
Όταν κάποτε η Ναόμι Κάμπελ «έγραψε» ένα μυθιστόρημα με θέμα «τι τραβάμε κι εμείς αι μοδέλαι» και το παρουσίαζε από δω κι από κει, της είχαν δώσει μια σύνοψη του βιβλίου για να μπορεί να απαντά στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

 
At 12/21/2010 08:54:00 π.μ., Blogger ΑΦ said...

Θα ψηφίσω το δεύτερο ζευγάρι, λόγω αντιολυμπιακών αισθημάτων και μόνο. Άντε γεια, κρατιστές!

Μόνο εκπομπές για τον Παναθηναϊκό έχουν εξασφαλισμένη πολυφωνία (αλλά όχι απαραίτητα και σύνθεση).

Πάλι η οικογένεια φταίει για όλα!

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Λιβανιστήρης";

 
At 12/21/2010 09:53:00 π.μ., Blogger Κωνσταντίνος Καντακουζηνός said...

Είναι δύσκολη η επιλογή: διότι, όποτε βλέπουμε θέμα με πρωταγωνίστριαν την κυρίαν εις το Μέγκα, ξέρουμε ότι μετά θα ξεκινήσουν τα αθλητικά (άρα πιο κοντά εις το έπαθλον θα έλεγε κανείς ότι είναι το 1). Από την άλλη όμως το 2 εκφράζει την κυρίαν - και, κυρίως, τον κύριον της κυρίας (είναι γνωστοί οι αγώνες τους για πολυφωνία, ζύμωση, αλεύρωμα, ψήσιμον κτλ. Επομένως ψηφίζω το 2.

 
At 12/21/2010 10:13:00 π.μ., Anonymous panos said...

Επιτέλους μια σωστή φωτογραφία.Τους ψηφίζω γιατί εμείς οι Ολυμπιακοί μπορεί να μην καταλαβαίνουμε και πολλά, αλλά είμαστε ειλικρινείς.
Όσον αφορά την τούρτα με τα κεριά νομίζω ότι ηταν μία θρησκευτική τελετή. Να δείτε ότι αυτή πιστεύει ότι το βιβλίο θα το πάρει μαζί της εκεί που θα πάει.

 
At 12/21/2010 02:10:00 μ.μ., Anonymous Σωτήρης said...

Μου άρεσε το ποστ , γέλασα , ειλικρινά. Αλλά,

“ Από μικρή πίστευα πως ο κάθε άνθρωπος, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, έχει χρέος να προσφέρει στους γύρω του: να είναι – αυτό που ο λαός το λέει απλά – «χρήσιμος στην κοινωνία». Ποτέ δεν έβαλα τον εαυτό μου στο κέντρο του κόσμου. Κι όταν έτσι ξεκινάς τη σκέψη σου, πως δεν σου οφείλουν αλλά οφείλεις, η προσφορά γίνεται για σένα αυτονόητη. Γίνεται στάση ζωής, τρόπος συμπεριφοράς και σκέψης.
Αυτό που κάνω δεν το θεωρώ φιλανθρωπία. Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε χρέος ν’ αφήσουμε στο πέρασμά μας ένα χνάρι ανθρωπιάς. Δεν επαναπαύομαι με το να στείλω απρόσωπα βοήθεια. Προτιμώ να πηγαίνω επί τόπου εκεί που με καλούν οι συνάνθρωποι μου και να τους συμπαραστέκομαι. Γι’ αυτό πηγαίνω πολλές φορές στις μονάδες θεραπείας, για να βρίσκομαι κοντά στις μητέρες που αγωνιούν και στα παιδιά που δίνουν τη μάχη τους για τη ζωή.” Μ.Β.

Μα έχει παρατρεχάμενους , αυτοί τα κάνουν όλα.
Ναι έχει , μακάρι να είχα κι’εγώ.
Μα της αρέσει να προβάλλεται.
Ναι της αρέσει, αλλά σε ποιόν δεν αρέσει ;
Μα είναι πλούσια ,έχει πολλά λεφτά.
Ναι έχει , μακάρι να είχα κι’εγώ.
Μόνο που πολύ φοβάμαι πως αν είχα τα λεφτά της θα τόξυνα όλη μέρα
στην Εκάλη ή στην Ελβετία.
Και δεν θα μου καιγότανε καρφί για τους Άλλους.
Πολύ το φοβάμαι.

 
At 12/21/2010 03:15:00 μ.μ., OpenID xazoulhs said...

Μπορει να τους βλεπεις ετσι στην tv αλλα το βραδυ πολλες φορες κανουν τουμπα οι ρολοι...

 
At 12/21/2010 03:33:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Oι ψήφοι σας καταχωρούνται. Τσαλαπετεινέ, δεν γίνονται έτσι αυτές οι δουλειές. Δημόσια οφείλω να σε επιπλήξω, να σκανδαλιστώ από αυτό που ζητάς κλπ. Ιδιωτικά και με ένα συμβολικό «δώρο», η πρότασή σου θα μπορούσε και να εισακουστεί.

 
At 12/21/2010 03:39:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Δεν ξέρω Σωτήρη, δεν αποκλείω -εντελώς- και να έχεις δίκιο. Ωστόσο εγώ το βλέπω κάπως ανάποδα. Όλο αυτό το γελοιωδέστατο ασταμάτητο λιβανιστήρι δεν το βλέπω ως συνέπεια του διπόλου «γυναίκα συνιδιοκτήτη του σταθμού + φιλανθρωπικό έργο». Δεν το βλέπω καν ως κίνητρο του φιλανθρωπικού έργου. Το βλέπω πια και εδώ και πολύ καιρό σαν κάτι που έχει αυτονομηθεί, σαν κάτι που έχει πάρει τη δική του ζωή, σαν κάτι συμβολικό πολλών διαφορετικών πραγμάτων μαζί, από το ρόλο των ΜΜΕ ως τον τρόπο που έχει χτιστεί η κοινωνική πυραμίδα.

 
At 12/21/2010 04:03:00 μ.μ., Blogger Riski said...

Τσαλαπετεινέ, δεν κρυφάκουγα, απλώς σε άκουσα χωρίς να το θέλω, πλησιάζοντας την πόρτα και ένα έχω να σου πω: Ντροπή σου!
Oldboy, κι εσένα επίσης άκουσα, παρότι ψιθύριζες χαρακτηριστικά, και σου λέω ότι δεν το περίμενα ποτέ από σένα. Αίσχος!

(Εγώ βέβαια, από τις τελευταίες εκλογές, έχω έτσι κι αλλιώς δηλώσει ότι δεν συμμετέχω σε στημένες ψηφοφορίες (πόσο μάλλον σε κληρώσεις). Τώρα που αποκαλύφθηκε και η συμπαιγνία σας, απλώς επιβεβαιώθηκα για ακόμα μια φορά. Χίλιες φορές να το πληρώσω, κύριοι, το μεταπτυχιακότατο αυτό βιβλίο, και να έχω καθαρή τη συνείδησή μου...)

 
At 12/21/2010 04:50:00 μ.μ., Blogger Τσαλαπετεινός said...

Old Boy : Γη και ύδωρ, το βασίλειό μου...Ζήτα μου ότι θες!

Riski: Ντροπή σου που πας πάλι να μπαχαλέψεις μια ανάρτηση.
Ψεκασμό που τον θέλεις με ροδόνερο...και μετά πασπάλισμα με άχνη.

 
At 12/21/2010 05:16:00 μ.μ., Blogger Riski said...

Τσαλαπετεινέ,
ts, ts, ts... quelle décadence...

Πού μπορεί κανείς να φτάσει για να καλύψει τις πομπές του... Παλιό κόλπο η μετατροπή του μείζονος σε ελάσσον. Είναι άλλωστε εύκολο και οικονομικό: Ένα κουτί κίτρινη μπογιά χρειάζεται μόνο.

(Για μια στιγμή φοβήθηκα ότι θα με απειλήσεις με πίσσα, αλλά μετά σκέφτηκα ότι αποκλείεται γιατί θα τσιγκουνευτείς τα πούπουλα.)

 
At 12/21/2010 05:51:00 μ.μ., Blogger Riski said...

Α, και oldboy... Με σιωπές και δήθεν εγώ-είμαι-υπεράνω-δεν-απαντάω-σε-προκλήσεις, δε γλυτώνεις. Εδώ οι κατηγορίες είναι συγκεκριμένες και σαφείς.

 
At 12/21/2010 11:30:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ένοχος. Μισή ντροπή δική μου, μισή του Τσαλαπετεινού.

 
At 12/22/2010 12:33:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ανωνυμος εργατης(κατα το αγνωστος στρατιωτης)

«Πολυφωνία - Ζύμωση - Θέση - Αντίθεση - Σύνθεση»

Τακης ο "μπροσταρης".Μπροστα απο Τινα.Μπαμπης ο "υπολογος".Κατω απο Τινα.Ακης ο "σφουγγοκωλαριος".Πισω απο Τινα.Τινα.Στην θεση της.

Νταξ' αντι για πολυφωνια θα εχουμε πολυφθογγια αντι για ζυμωση τριβη,αντι για θεση σταση,αντι για αντιθεση αντισταση και αντι για συνθεση συνουσια...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home