Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 10, 2007

Σκηνές από έναν γάμο

Το σαββατοκύριακο αυτό έμελλε να ζήσω μια πραγματικά ξεχωριστή στιγμή, μια στιγμή για την οποία λες ότι αξίζει πράγματι να ζεις: με το χρονόμετρο σχεδόν μηδενισμένο -κι αφού με διαδοχικές ντρίμπλες έχει πετάξει τον αντίπαλό του κάτω- ο Βασίλης Σπανούλης πετυχαίνει το τρίποντο της νίκης.
Λίγα λεπτά νωρίτερα έχω στείλει στον κουμπάρο μου sms, με το οποίο τον ενημερώνω ότι «Λάθος άνθρωπο παντρεύτηκα». Γνωρίζοντας τη σταθερότητα του χαρακτήρα μου μού αντιστέλνει ερωτηματικό. Η πρώτη μεταγαμιαία αμφιβολία μου σημαδεύεται από τη συνειδητοποίηση ότι αν υπάρχει κάποιος που αληθινά αγαπώ σ' αυτόν τον κόσμο, λέγεται Δημήτρης και δη Διαμαντίδης.
Αν αναρωτιέσαι τώρα με ποιό ειδικό τρικ έχει αυτήν την πειραγμένη όψη η παραπάνω φωτογραφία, θα σε παραπέμψω στον άλλο κουμπάρο μου, ο οποίος όταν του εμπιστευόμουν την κάμερα δεν είχε την ευγενή καλοσύνη να με ενημερώσει ότι πάσχει από καλπάζον πάρκινσον.
Τέλος πάντων, η φωτογραφία απεικονίζει την άφιξη στην εκκλησία της νύφης δύο (2) λεπτά αργότερα από την άφιξη του δεύτερου κουμπάρου. Επειδή οι κουμπάροι έγιναν πολλοί και οι καιροί είναι δικαίως ύποπτοι, να διευκρινίσω ότι τον κουμπάρο με την κάμερα τον πάντρεψα εγώ πριν δυο χρόνια· το οποίο μας φέρνει στο πραγματικό θέμα του ποστ.
Το καλοκαίρι του πέντε λοιπόν, ο κουμπάρος μου με είχε ρωτήσει πώς και δεν είχα γράψει κάτι για τον γάμο του. Του είχα εξηγήσει τότε ότι δεν έχω τέτοιου είδους μπλογκ.
Το αγαπημένο χόμπι της ζωής είναι να μας ειρωνεύεται, να ειρωνεύεται τις πάσης φύσεως βεβαιότητες και διακηρύξεις μας: στη ζωή σου πρόσεχε με τι θα γελάσεις, γιατί μια μέρα θα βρεθείς να το κάνεις και μάλιστα να μην το κάνεις θεωρώντας πως πας ενάντια στις πεποιθήσεις σου, αλλά αντίθετα επειδή είναι οι πεποιθήσεις σου έχουν με τον καιρό, σιγά σιγά και υπόγεια μεταβληθεί.
Τέσσερα πρόσφατα παραδείγματα που σηκώνω το κεφάλι μου ψηλά και βλέπω κάποιον να μου βγάζει τη γλώσσα και να κάνει χάζι μαζί μου:
- Είμαι θεωρητικά υπέρ της διάκρισης ιδιωτικού - δημοσίου, είμαι θεωρητικά κατά του μπλογκ ημερολογίου, κατά του μπλογκ ριάλιτι και νά που γράφω για τον γάμο μου, και μάλιστα δις, και μάλιστα με φωτογραφικό υλικό.
- Πριν μια εβδομάδα μίλαγα στο ραδιόφωνο για πορείες και διαδηλώσεις. Ποιός; Εγώ· εγώ που ως νέος δεν συμμετείχα ποτέ σε πορείες και διαδηλώσεις· εγώ που έχω μεγαλώσει με την «Μεγάλη Πορεία προς τα Εμπρός» του Κούντερα και που αν με ρωτήσεις, ακόμα θα σου πω ότι συμφωνώ μαζί του και συμμερίζομαι την ματιά του.
- Πριν μια εβδομάδα μίλαγα στο ραδιόφωνο, επειδή με συνέστησε ένας άνθρωπος που με έχει συστήσει κι αλλού, μόνο και μόνο επειδή όταν τον είχα βρίσει, είχα κρατήσει τις χριστοπαναγίες για ιδιωτική χρήση.
- Σε ένα σχόλιο στο προηγούμενο ποστ, η υπογραφή είναι «erwteumeni anagnwstria» και μεταξύ άλλων γράφει «S'EXW ERWTEUTEI KAI MONO APO AUTA POU GRAFEIS...». Αν επιλέξω την εκδοχή ότι δεν πρόκειται για πλάκα, διακρίνω μια ακόμη ειρωνεία της ζωής, καθώς έχω περάσει χρόνια και χρόνια της ζωής μου απόλυτα πεπεισμένος -και πιθανότατα όχι άδικα- πως είμαι ο πιο αντιερωτικός άντρας του κόσμου.
Γι' αυτό η μόνη εύκαιρη σοφία που έχω είναι να μην αποσιωπώ -τουλάχιστον σε μένα τον ίδιο- τις αντιφάσεις, κωλοτούμπες και ανακολουθίες τις δικές μου, όπως και τις αντιφάσεις, κωλοτούμπες και ανακολουθίες της μαντάμ ζωής· να μην τις αποσιωπώ, να τις παρατηρώ και όσο είναι δυνατόν να τις καταγράφω.
Ζωή είναι αυτό μέσα στο οποίο αλλάζουμε. Στην ειρωνική χείρα της ζωής το μόνο αντίδοτο είναι το ειρωνικό μας βλέμμα. Αν δεν θες να νοιώθεις κορόιδο, να κοροΐδεύεις διαρκώς τον εαυτό σου.
Κι αν ο είρων περισσότερο χαμογελάει παρά γελάει, είναι γιατί ξέρει πως οι διαφορετικές μας θέσεις στη διάρκεια της ζωής μας δεν είναι για γέλια, αλλά για χαμόγελα.

24 Comments:

At 9/10/2007 07:22:00 μ.μ., Anonymous wetex said...

les, πως είμαι ο πιο αντιερωτικός άντρας του κόσμου.

ego pistevo oti stin internetosfaira oloi erotiki fainomaste, giati apla den iparxi reality.

 
At 9/10/2007 07:26:00 μ.μ., Blogger Ναυαγός said...

Καλορίζικος και ευτυχής και βίον ανθόσπαρτον και άλλα τέτοια. Τα παραληρήματα θα συνεχιστούν τις πρώτες εβδομάδες και μετά θα δεις, τα πράγματα θα είναι όπως πριν.

Δηλαδή μπορεί και όχι, αλλά στο λέω για να πάρεις θάρρος.

:)

 
At 9/10/2007 07:56:00 μ.μ., Anonymous vroyva said...

Είμαι αθώος, δεν έχω καμία ανάμειξη κι ας χαμογελώ πού και πού, κι ας γράφω από χαμόγελο.

 
At 9/10/2007 08:35:00 μ.μ., Anonymous erwteumeni anagnwstria said...

Kala den itan plaka,ennoeitai!Epatha patatrak otan ematha oti pantreuesai!Den peirazei esu na'sai kala,mazi me ti gunaika sou kai na zisete polu polu eutuxismenoi ki egw tha xairomai mono pou tha diavazw ta posts sou...

 
At 9/10/2007 08:45:00 μ.μ., Blogger NIEMANDSROSE said...

erwteumeni anagnwstria, why don't you join our movement?
Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιες δεκατρείς!

 
At 9/10/2007 08:51:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

...και που είσαι ακόμη...
μια μέρα παντρεμένος και σάλταρες ;
Το ξέρεις το τραγουδάκι ;
Να δεις τι σου 'χω για μετά...
gs

 
At 9/10/2007 09:28:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Μη βαζεις προσωπικο φωτογραφικο υλικο στο διαδικτυο. Οι Μορμονοι νικησαν....

Your local policeman.
--
e.

(και παλι να ζησετε ρε!)

 
At 9/10/2007 09:50:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Όλα υπέροχα και όμορφα, όπως και ήταν και θα εξακολουθεί να είναι!
Να ζήσετε και καλούς απογόνους.
Ποτέ μη λες ποτέ, όλα γίνονται.

 
At 9/10/2007 11:00:00 μ.μ., Blogger Zaphod said...

Καταϊδρωμένος και ετεροχρονισμένος να δώσω και εγώ τις ευχές μου!

Σιδεροκέφαλος! :-)

love&kisses
zaphod

 
At 9/10/2007 11:33:00 μ.μ., Blogger lazopolis said...

Δε μας είπες όμως εντυπώσεις από το γάμο σου. Όλο υπεκφυγές για ριάλιτυ και τα σχετικά είσαι. Πολύ σκάρτη συμπεριφορά, αν θες τη γνώμη μου. Έτσι κι αλλιώς, εδώ είμαστε όλοι μια οικογένεια. Κανονικά θα έπρεπε να μας καλέσεις όλους στο γάμο σου :)


Τα βάζα τί θα τα κάνετε; (πρέπει να πήρατε δώρο τουλάχιστον 20 ή το ένα πέμπτο των καλεσμένων).

erwteumeni anagnwstria, ο οικοδεσπότης δε θυμάμαι ποτέ να έχει καταφερθεί εναντίον των εξωσυζυγικών σχέσεων.

 
At 9/10/2007 11:37:00 μ.μ., Anonymous Koumparos '05 said...

Πρέπει να ανασκευάσω τις άδικες κατηγορίες που εκτοξεύθηκαν εναντίον μου. Αν και νομίζω ότι η ευθύνη έγκειται στον ερυθρό οίνο Αναγνώστου.

Πρώτον, δεν πάσχω από καλπάζον Πάρκινσον, αλλά από κάταγμα του φύματος του πέμπτου μεταταρσίου. Αν ήσουν νηφάλιος και δεν σε είχε μεθύσει η heba, θα θυμόσουν ότι έφερα γύψο κάτω από το δεξί γόνατο, που αποσταθεροποιούσε τις κατα τ' άλλα πετυχημένες πόζες μου.

Δεύτερον, η χαμηλής ποιότητας μηχανή (κινέζικη είναι;) επιτάσσει να την πετάξεις στο κεφάλι αυτού που σου τη δώρισε. Και τότε θα πάθει σίγουρα Πάρκινσον.

Τρίτον, έχοντας διαβάσει τα σχόλια των επισκεπτών στο προηγούμενο ποστ, και το θαυμασμό που ενέπνευσε η old girl, θέλησα να θολώσω ιμπρεσσιονιστικά την ομορφιά της, ώστε να επιτευχθεί μια επιθυμητή ισορροπία με τον πλέον αντιερωτικό άνδρα.

Ηταν τόσο καλή, δε, η δικαιολόγηση της κωλοτούμπας σου, που έστω και ετεροχρονισμένα, σε συγχωρώ. Ενα πράγμα μόνο εύχομαι να μην αναιρέσεις ποτέ: την αναβολή του θανάτου σου.

Again, and again, ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ.

 
At 9/11/2007 01:29:00 π.μ., Blogger evee said...

Βίον ανθόσπαρτον άλλη μια φορά και από εμένα και να επικροτήσω και εδώ την ατάκα "οι διαφορετικές μας θέσεις στη διάρκεια της ζωής μας δεν είναι για γέλια, αλλά για χαμόγελα".

Οι άνθρωποι που δεν αλλάζουν, απλά δεν εξελίσσονται και όταν ο γάμος είναι μια ώριμη απόφαση τότε έχει όλα τα εχέγγυα για να αποτελέσει για τα δυο μέλη του την αφετηρία μιας νέας -promising- εξέλιξης της σχέσης τους.

Να είσαστε πάντα ευτυχισμένοι. :)

 
At 9/11/2007 11:29:00 π.μ., Anonymous nefelikas said...

Καιρός ήταν να νοικοκυρευτείς κι εσύ γεροντόπαιδο. Κινδύνευες να μείνεις στο ράφι. Εύχομαι να έχετε μια καλή ζωή. Μαζί.

 
At 9/11/2007 11:44:00 π.μ., Blogger GASIREU said...

lazopolis, το έσφαξες με το μπαμπάκι τον καλλιτέχνη....αχαχα

 
At 9/11/2007 11:54:00 π.μ., Blogger talos said...

Καλωσορίσατε στο κλαμπ. Να σας δούμε σύντομα στα παιδικά μας πάρτι. Νά'στε ευτυχισμένοι παιδιά.

 
At 9/11/2007 02:06:00 μ.μ., Blogger RE2CA said...

Χα! γιατί νομίζεις ότι χαίρονται όλοι τόσο πολύ, όταν μάθουν ότι παντρεύεσαι;
Γιατί την πάτησες κι εσύ κορόιδο!
Όπως και να 'χει, καλώς ήρθατε στην άλλη πλευρά...σας εύχομαι να (επι)ζήσετε αγαπημένοι!

 
At 9/11/2007 05:26:00 μ.μ., Blogger Nefestoras said...

Δεν κατάλαβα ότι ο γλαμος ήταν δικός σου.
Το έμαθα από τον Πιτσιρίκο.
Ειλικρινά τις ευχές μου. Μαζι με τον έρωτά σας, προσθεσθε κουράγιο και κατανοήση.

 
At 9/11/2007 05:33:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Lazopolis, μια και έφερες την κουβέντα στις εξωσυζυγικές σχέσεις, όπως παρακολουθείς εδώ ο Koumparos 05 την πέφτει εν ψυχρώ στη νύφη. Κι όταν την πέφτει σε δημόσιο χώρο ποιός ξέρει τι γίνεται ιδιωτικά και πίσω από την πλάτη μου.
Νefestora, εγώ για πλάκα το 'χα γράψει, αλλά αφού το έγραψε σοβαρά ο Πιτσιρίκος έπρεπε να φανώ συνεπής και να μην τον εκθέσω :)
Εvee, να 'σαι καλά, σε περιμένουμε και στους επόμενους γάμους μας.

 
At 9/11/2007 07:21:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

να την προσέχεις την κοπέλα! κρυάδες αλλα τι να προσθέσω??

 
At 9/11/2007 09:38:00 μ.μ., Blogger heba said...

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουν κάποια πράγματα..
Η αλήθεια είναι πως αγαπώ κι εγώ τον Διαμαντίδη..

 
At 9/13/2007 02:01:00 π.μ., Blogger vain said...

Gia na pw ti mayri alitheia, agapitotate oldboy, oyte ki emena mou arese pou evales ti photografia tis gunaikas sou sto blog. Arxika den tin eixa dei giati xrisimopoiw synithws to mojilla kai oxi ton explorer ki otan kapoia stigmi mpika allou apo allon ypologisti pou eixe explorer kai eida ti photo tis apogoiteytika. Oxi vevaia giati ti vrika asximi (mia xara kopellitsa einai). Aplws den thewrw swsto na ektheteis etsi sto Internet ena toso polutimo sti zwi sou proswpo. An thes ti gnwmi mou aposyre ti photo apo to blog. Isws to ekanes apo ton enthousiasmo sou kai tin agapi sou gi' aytin alla kammia fora oi parormitikes kiniseis den einai kai toso kales. Mporei na lew kai vlakeies vevaia...

 
At 9/13/2007 02:09:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Aφενός προβληματίστηκα προτού την βάλω, αφετέρου πήρα την άδειά της προτού την βάλω, αφετρίτου καλός και άγιος ο φόβος και οι επιφυλάξεις, ως εκεί που δεν μας εμποδίζουν την ανάσα όμως. Δεν θα τρέμουμε και τον ίσκιο μας. Μια φωτογραφία είναι.

 
At 9/15/2007 03:07:00 μ.μ., Blogger vain said...

Isws exeis dikio

 
At 9/26/2007 01:13:00 π.μ., Blogger Juanita La Quejica said...

Μη βαρεθείς να παλεύεις για να ομορφύνεις αυτό που άρχισες.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home