Δευτέρα, Αυγούστου 28, 2006

Φωτογράφησέ με

«Οι δυο τους, όμως, δεν μοιράστηκαν πάντοτε ευτυχισμένες στιγμές. Υπήρξαν περίοδοι που ο φωτογράφος ανέλαβε χρέη ψυχοθεραπευτή στην εύθραυστη Μέριλιν. «Ενα βράδυ θυμάμαι με πήρε και μου εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν αδύνατον να κοιμηθεί», γράφει ο Ντιέν. «Μου πρότεινε, λοιπόν, να πηγαίναμε για φωτογράφηση σε κάποιο σκοτεινή αλάνα του Μπέβερλι Χιλς. Ηθελε να ποζάρει μοναχική και λυπημένη. Πετάχτηκα από το κρεβάτι, μάζεψα πρόχειρα τον εξοπλισμό μου και φύγαμε μέσα στη νύχτα. Δυστυχώς, δεν πήρα μαζί μου τα φλας αλλά τη βρήκαμε τη λύση. Οπως λένε η αναγκαιότητα είναι η μήτηρ της εφευρέσεως κι έτσι άναψα τα φώτα του αυτοκινήτου και την απαθανάτισα. Είχε εξαιρετικά τραγικό ύφος. Τόσο που αναρωτιόμουν: Παίζει δράμα; Συνειδητοποιεί ότι κάτι πάει στραβά στην ζωή της; Η μήπως κάτι τραγικό ετοιμαζόταν να της συμβεί;».
- Νιώθω άσχημα, είμαι στεναχωρημένη.
- Θες να μιλήσουμε;
- Όχι, να με φωτογραφήσεις θέλω.
Η Μέριλιν πονάει και αποφασίζει να αντιμετωπίσει την ψυχική της κατάσταση φωτογραφίζοντας τον τρόπο που αυτή αποτυπώνεται στο πρόσωπό της, ο άνθρωπος Μέριλιν πονά και ψάχνει την ανακούφιση στην εικόνα Μέριλιν, νιώθοντας ίσως ότι το ένα αναιρεί το άλλο, νιώθωντας ίσως ότι μόλις εμφανιστεί η εικόνα Μέριλιν ο άνθρωπος Μέριλιν θα υποχωρήσει, νιώθοντας ίσως ότι ποζάροντας τον πόνο της θα κατορθώσει να τον απονεκρώσει, νιώθοντας ίσως ότι άπαξ και στηθεί μπροστά στον φακό θα δραπετεύσει από τις οδύνες του πραγματικού κόσμου και θα ξαναβρεθεί στο βασίλειο της προσομοίωσης, εκεί που απαθανατίζεται η επιφάνεια και θανατώνεται το βάθος, εκεί που τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, άρα αφού φωτογραφίζεται θλιμμένη δεν μπορεί παρά να μην είναι θλιμμένη, δεν μπορεί παρά να προσποιείται τη θλίψη, τη θλίψη που δεν αισθάνεται στ' αλήθεια.

11 Comments:

At 8/28/2006 08:07:00 μ.μ., Blogger ΓΑΪΔΑΡΑ said...

όταν κάποτε, στα 14 ή 15 μου, μπήκα στο δωμάτιο του ξαδέρφου μιας φίλης που ήταν μεγαλύτερός μας κατά αρκετά χρόνια... είδα στον τοίχο την γνωστή γυμνή φωτογραφία της στα κόκκινα σεντόνια... σκέφτηκα... έτσι λοιπόν είναι μια ποθητή γυναίκα... μια σταρ... ούτε που φαντάστηκα ότι έβλεπα εκείνη την στιγμή ΤΗΝ γυναίκα... ένα σύμβολο δύναμης αλλά και ευθραυστότητας... δυό στοιχεία-στοιχειά που βρίσκονται μέσα σε κάθε γυναίκα... όταν δε έμαθα ότι είχε τρελλό κόλλημα με την Μέριλιν ζήλεψα τόσο που αποφάσισα ότι θα της αποδώσω τον χαρακτηρισμό της ελαφριάς ξανθιάς γυναίκας... δεν νομίζω ότι υπάρχει γυναίκα που να μην έχει ζηλέψει την Μέριλιν... όπως κι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον έχει καθηλώσει η εικόνα της... ότι δεν υπάρχει άντρας που να μην τα άφηνε όλα για χάρη της... αν εκείνη το ήθελε... πολύ σωστά η θλίψη δεν ταιριάζει στην Μέριλιν... η κατάθλιψη δεν ταιριάζει στη Μέριλιν... η τραγικότητα δεν ταιριάζει στην Μέριλιν... ταιριάζουν όμως στην Νόρμα...

 
At 8/28/2006 10:19:00 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

"..μια μέρα της είπα ότι έχει τα πιο μελαγχολικά μάτια που έχω δει ποτέ. Στην αρχή ταράχτηκε με τα λόγια μου, αλλά όταν κατάλαβε το κομπλιμέντο μου χαμογέλασε πλατιά.."

Μου έχει καρφωθεί στη μνήμη η κουβέντα αυτή του Άρθουρ Μίλερ, από κάποιο ντοκιμαντέρ που είδα πριν χρόνια.

 
At 8/28/2006 11:22:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

Κοίτα να δεις άλλη μια σύμπτωση σήμερα.
Ξύπνησα και είπα να βρω παλιές φωτογραφίες της Μέριλιν να κάνω ένα κολάζ.Και το κανα και μετα,να που είδα το ποστ σου....

 
At 8/29/2006 12:42:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

γαιδαρα με απολυτη ειλικρινεια σου λεω οτι αυτη τη γυναικα δεν την ζηλεψα ποτε.
τη μαρθα καραγιαννη ισως.
οταν ημουν μικρη με εκνευριζε κιολας, μου φαινοταν ψευτικη.
τωρα δεν την βλεπω ψευτικη την βλεπω σαν εναν ανθρωπο εγκλωβισμενο στην εικονα του, δεν της επιτραπηκε να ειναι θλιμμενη παρα μονο καυλωμενη αυτο την ετρεφε αλλα και την μπουχτιζε μαλλον.
αυτη ειναι μια πικρη ιστορια σχετικα με την εικονα μας εννοω
ε

 
At 8/29/2006 01:23:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Επαναλαμβάνομαι, αλλά δεν βαριέσαι. Γαϊδάρα και ε, υπάρχει κι αυτό το σχετικό ποστ: http://old-boy.blogspot.com/2005/08/blog-post_18.html
Ιχνηλάτη, έπρεπε να βρει να της πει κάτι που δεν της είχαν ξαναπεί για να τη ρίξει ;) Αλλά φαντάζομαι το εννοούσε κιόλας.
Candyblue, πραγματική σύμπτωση θα ήταν να είχες κάνει προχθές κολάζ με φωτογραφίες του Πάγκαλου :)

 
At 8/29/2006 01:34:00 π.μ., Blogger kaita7katsikakia said...

Εγώ πάλι ένοιωσα πως θέλησε να φωτογραφηθεί "νιώθοντας ίσως ότι ποζάροντας τον πόνο της θα κατορθώσει να τον ζωντανέψει περισσότερο...αφού φωτογραφίζεται θλιμμένη δεν μπορεί παρά να είναι θλιμμένη, δεν μπορεί παρα να νοιώθει αυτή τη θλιψη, τη θλίψη που αισθάνεται στ' αλήθεια".

Θύμα του μύθου "Η Μαίρυλιν δεν καταθλίβεται", ήθελε να δραπετεύσει απο αυτόν, τουλάχιστον αυτή τη φορά. Ήθελε να νοιώσει ελεύθερη τιμώντας τη θλίψη της... να την κρατήσει αθάνατη μέσα απο μια φωτογραφία. Αυτή τη φορά τουλάχιστον.

 
At 8/29/2006 01:38:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Μπορεί να 'ναι κι έτσι.

 
At 8/29/2006 10:53:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

αυτα παθαινει κανεις αμα διαβαζει μονο τα sos.
δεν πειραζει να επαναλαμβανεσαι παντως.
σας αφηνω γιατι εχω διαβασμα τωρα.
ε

 
At 8/29/2006 05:53:00 μ.μ., Blogger ΓΑΪΔΑΡΑ said...

καλό διάσβασμα ε :)
όταν είπα ζήλεψα δεν εννοούσα την εικόνα Μέριλιν... ούτε καν τον άνθρωπο Νόρμα... εννοούσα την επίδραση που ασκούσε γύρω της... την αναμφίλεκτη ικανότητά της να γίνεται το κέντρο της προσοχής σε όποιο χώρο κι αν κινήθηκε... άσχετα με το αν είναι καλό ή κακό αυτό στην τελική... και το λέω εγώ αυτό... που δεν αγαπώ τα αδιάκριτα βλέμματα...

 
At 8/29/2006 06:12:00 μ.μ., Blogger ΓΑΪΔΑΡΑ said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 8/29/2006 07:39:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Kaue eikona exei to timhma ths.Min to kanoyme thema mono gia tin Merilin. Ezise to mitho ths kai "kahke".. Arage prolabe h mporese na fantastei ton eayto ths, "koyrasmeno" apo thn adisopiti fuora toy xronoy? Na htan to mellon h to parelthon? Na htan to "tora" pou den antexe?

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home