Παρασκευή, Μαΐου 19, 2006

Πρόσωπα

Οι απορίες κινούν τον κόσμο. Γιατί με τρομάζουν αυτοί οι τύποι; Μια καθ' όλα εύλογη απάντηση θα ήταν: «γιατί είσαι βουτυρόψυχος». Έστω. Αλλά και πάλι. Γιατί να με τρομάζουν; Τι προξενεί το φόβο μου; Τι με ξενίζει, τι με αγριεύει; Ας απορρίψουμε πιθανές εξηγήσεις.
- Στις ταινίες τρόμου είναι βασικά το ξάφνιασμα που σου παγώνει το αίμα: το τέρας, το φάντασμα, ο μανιακός, εμφανίζεται απροσδόκητα και κάνει μπου. Εδώ δεν συντρέχει τέτοια περίπτωση. Η εμφάνισή τους είναι καθ΄όλα προγραμματισμένη και το στοιχείο του ξαφνιάσματος εκλείπει.
- Γενικότερα, μας τρομάζει επίσης το μη εξηγήσιμο με τη λογική, το μεταφυσικό, το πέραν από μας, το άγνωστο. Εδώ όλα είναι γνωστά και δεδομένα. Είναι μια χαρντ ροκ μπάντα που φοράει μουτσούνες τεράτων. Οι άνθρωποι δίνουν παράσταση και οι μάσκες είναι τα αξεσουάρ της δουλειάς, όπως οι κοντές φούστες της Παπαρίζου. Περισσότερο μυστηριώδες είναι αυτό που κρύβεται κάτω από το αξεσουάρ της Έλενας, παρά αυτό που κρύβεται κάτω από τα δικά τους αξεσουάρ.
Παραταύτα με τρομάζουν.
- Μήπως είναι τότε φόβος αρχέγονος, πληροφορία που έχει κρατήσει το DNA μου από παλιότερους σκοτεινούς αιώνες, τότε που τα φώτα της λογικής μικρές μόνον γωνιές του τοπίου μπορούσαν να φωτίσουν; Δε νομίζω. Εφόσον οι μάσκες τους δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο συμβολισμό, εφόσον δεν παριστάνουν τον διάβολο ή δεν παραπέμπουν σε κάποιον αναγνωρίσιμο μπαμπούλα, ούτε αυτή η εξήγηση μου πολυκολλάει.
Αυτό που με τρομάζει είναι μάσκες παραμορφωμένων προσώπων. Όταν το πρόσωπο παύει να μοιάζει με πρόσωπο, όταν το πρόσωπο ξεφεύγει τόσο πολύ από το χώρο του, τις αναλογίες του, τη διάταξη των οργάνων του, όταν γίνεται τόσο ά-σχημο, κάτι διαταράσσεται μέσα μας, κάποιος αόρατος δέκτης μάς ενημερώνει ότι ο πομπός απέναντί του στέλνει μια μορφή μη προβλεπόμενη, μια μορφή που δεν ανήκει στη φυσιολογία μας, μια μορφή που δεν σχηματοποιήθηκε κατ΄εικόναν και καθ' ομοίωσιν κανενός γνωστού Θεού, μια μορφή που μας είναι απολύτως αδύνατο να ερωτευθούμε, τότε τρομάζουμε.
Αν στην μια άκρη του φάσματος των προσώπων είναι το πρόσωπο του ανθρώπου που ερωτευόμαστε, στην αντίθετη άκρη είναι το πρόσωπο του τέρατος που μας τρομάζει.
Όλο το ανθρώπινο παιχνίδι παίζεται στα πρόσωπα.
Ο άνθρωπος δεν είναι πνεύμα, ο άνθρωπος δεν είναι σώμα, ο άνθρωπος είναι πρόσωπο.

34 Comments:

At 5/19/2006 03:32:00 π.μ., Blogger Η Κουρούνα said...

Εμένα δε με τρομάζουν καθόλου αυτά τα "τέρατα". Είναι τόσο υπερβολικά ώστε καταντούν αστεία. Ειδικά ο δεξιός στην πάνω σειρά μοιάζει με μεταλλαγμένη καραβίδα. Επίσης, ποτέ δεν με τρόμαζαν οι παραμορφωμένοι άνθρωποι. Απλώς μου προκαλούσαν λύπη. Ίσως έχω κάποια διαταραχή.

 
At 5/19/2006 03:39:00 π.μ., Blogger Old Boy said...

Δεν μιλάω για παραμορφωμένους ανθρώπους. Τα πρόσωπά των παραμορφωμένων ανθρώπων παραμένουν ανθρώπινα. Όσο για τη διαταραχή, μάλλον δική μου είναι που με τρόμαξαν :)

 
At 5/19/2006 04:51:00 π.μ., Blogger Mplim-Mplom said...

Αγριεύτηκα...Καλά, εγώ εδώ ακόμη πιστεύω στα φαντάσματα(δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθώ αν δεν κοιτάξω πρώτα κάτω απ'το κρεββάτι..).
"..ο άνθρωπος είναι πρόσωπο": indeed.Αλλά και κίνηση...Ο ρυθμός των βημάτων για παράδειγμα..

(Μη με κοροιδέψετε για τα φαντάσματα:\)

 
At 5/19/2006 05:35:00 π.μ., Blogger Oneiros said...

Εμένα συνήθως δε με τρομάζουν. Βέβαια, συνήθως όταν τους βλέπω μας χωρίζει η οθόνη, ένα μυδράλιο και το quicksave...

 
At 5/19/2006 07:07:00 π.μ., Blogger Mirandolina said...

Αποστροφή η συνηθης δικη μου αντίδραση.

Όλο το παιγνίδι παίζεται στα πρόσωπα ινδηηδ.

 
At 5/19/2006 08:41:00 π.μ., Blogger Τζιτζίκος said...

Με πρόλαβες φίλε. Επειδσή διαβάζω το Ιτ του Στήβεν Κίνγκ σκόπευα να γράψω κάτι για τον τρόμο και τον τρόπο που λειτουργεί.

Πάντως ένα σχόλιο παράπλευρο: στον μεσαίωνα υπήρχε η δοξασία πως ο διάβολος εκτός από τα σκόρδα και τα λιβάνια φοβόταν και το μουνί της γυναίκας (είδες πόσο ωραία σε κάνω λινκ με προηγούμενο σου ποστ αλλά και με την παπαρίζου;) Ο τρόμος του διαβόλου στο ανοιχτό μουνί δημιουργησε λαικές εικόνες του τρομαγμένου διαβόλου που μοιάζουν με αυτές τις μουτσούνες.

 
At 5/19/2006 09:24:00 π.μ., Blogger Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Χοχοχοχοχο,
Γράφεις πολύ "αιρετικά" όταν γράφεις έτσι.Και μ' αρέσει,ο δικηγόρος του διαβόλου.

 
At 5/19/2006 09:54:00 π.μ., Blogger skata said...

Εμένα με τρομάζει μια τραγουδίστρια 142 χρόνων που ντύνεται πανκ και τραγουδά γλυκανάλατες μπαλλάντες... και ο πρώην άντρας της που είναι σαν αρσενικιά γριά.

 
At 5/19/2006 10:09:00 π.μ., Blogger i-adespoti said...

κ. Γιώργο, το 'it', αυτό ακριβώς και το 'ζουμί' του βιβλίου είναι οτι ο καθένας φοβάται τον φόβο του. και αυτόν πρέπει να αντιμετωπίσει, να πολεμίσει και να ξεπεράσει για να μην φοβάται.

Όσο για τις φοβερές και τρομακτικες και 'μουτσούνες', εμένα με τρομάζει και με απωθεί οχι το σχήμα ή τα αλλοιωμένα χαρακτηριστικά , αλλά η έκφρασή τους..η μη άνθρωπινή τους έκφραση.

 
At 5/19/2006 11:03:00 π.μ., Blogger fieryfairy said...

Αυτό που με τρομάζει εμένα από τα αλλοιώμενα πρόσωπα είναι η διαπίστωση ότι ένα ατύχημα είναι πιθανό να προξενέσει κατι παρόμοιο. Και δεν είναι λόγοι φιλαρέσκειας που με τρομάζουν, αλλά η υπενθύμιση της θνησιμότητας και η συνειδητοποίηση ότι δεν είμαι φτιαγμένη από ατσάλι που αυτό συνεπάγεται.

 
At 5/19/2006 11:11:00 π.μ., Blogger ciudadano europeo said...

"Όλο το παιχνίδι παίζεται με τα πρόσωπα". Δεν είμαι σίγουρος, μέχρι ένα σημείο νομίζω πως όλοι σφάλουμε συνδέοντας κάποια χαρακτηριστικά του ανθρώπινου προσώπου με κάποια υποτιθέμενα στοιχεία του χαρακτήρα. Νομίζω ότι έστω και ασυνείδητα όλοι το πράττουμε λιγότερο ή περισσότερο. Μπορεί και να υπάρχει κάποιο ψήγμα αλήθειας αλλά όσο περισσότερο ακολουθούμε αυτό το δρόμο, φοβάμαι ότι τόσο περισσότερες αβλεψίες διαπράττουμε :)

Υγ: φίλε old, ετοιμάζεσαι; -21 μέρες και μετράμε..

 
At 5/19/2006 12:07:00 μ.μ., Blogger Citronella said...

Εξ ου και το "με τι μούτρα θα βγω στην κοινωνία?".

Ειδικά όταν πρόκειται για μουσικη πάντως, αυτό που μου προκαλεί αποστροφή είναι το να βασίζεται κυρίως στο σόου.
Ενώ ο JoJo πχ βγαίνει με μια κιθάρα στη σκηνή και από κάτω στήνεται το πιο ζωντανό πάρτυ.


Well, they don't need much you know
Somebody do a wiggle maybe
And somebody keep time too
That's all they need to dance

 
At 5/19/2006 02:08:00 μ.μ., Blogger Nada said...

Πολύ λογική διατύπωση, old boy. Αν και, θεωρώ πως το τρομακτικότερο όλων θα ήταν όχι μια «μορφή μη προβλεπόμενη» αλλά μια μορφή της οποίας τα χαρακτηριστικά δεν αντιστοιχουν σε τίποτα φυσικο...

Αν ζητήσει κανείς από κάποιον να αναπαραστήσει ένα φανταστικό όν, αυτό με τη σειρά του, όσο ανορθόδοξα πλασμένο κι αν είναι, πάλι θα έχει ρεαλιστικά χαρακτηριστικά. Είναι ο τρόμος της «διάταξης» που περιγράφεις, old boy. Εφτά κεφάλια, 13 μάτια, ό,τι και να έχει, θα είναι φυσικά χαρακτηριστικά, ατάκτως και υπερβολικώς διατεταγμένα...

Τι θα γινόταν άραγε αν έστω ένα από αυτά ήταν απροσδιόριστο; Αν θα ξεπερνούσε τους περιορισμούς του φανταστικού που το θέλουν να αποτελείται από πραγματικά κομμάτια, τυχαίως συνεσχηκότα;

Παρεμπιπτόντως, ήταν ιδιαίτερα ενοχλητικά τα σχόλια κάποιου ανώνυμου στο Hello!!! Χάσαμε!!! και απάντησα αναλόγως... ελπίζω να μην ξεπέρασα κάποια όρια, old boy... αν ναι, ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη.

 
At 5/19/2006 02:12:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

το χειρότερο απο όλα είναι πως οι περισσότεροι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε έχουν τέτοια πρόσωπα μέσα τους
και άλλοι που μας κυβερνούν η μας κυβέρνησαν
κι άλλοι που και καλά μας δόθηκαν και μας αγάπησαν
κι άλλλοι που μας εκπαίδευσαν και μας μάθαν πράγματα
Κι άλλοι που μας προέτρεψαν κάπου
Τέτοια πρόσωπα έτρεφαν και τρέφουν μέσα τους
Και τώρα μας κοιτάν που στεκόμαστε με χάρη στην άκρη του γκρεμού και περιμένουν
χωρίς μάσκες πια (για μας)

 
At 5/19/2006 02:15:00 μ.μ., Blogger Nada said...

Πάντως, είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι «φυσιογνωμιστές»

 
At 5/19/2006 03:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ολντ μπόυ, μάλλον δεν είναι μπαμπούλες, αλλά εξωγήινοι.
Τώρα βεβαίως τίθεται το ερώτημα υπάρχουν εξωγήινοι;
Και αν υπάρχουν πως να είναι άραγε;
Στο Πλανητάριο σε μια απο τις πρώτες παραστάσεις υπο τη νέα τεχνολογία των 3d animation και βάλε, ο σεναριογράφος έλεγε ότι όλοι είμαστε αστρόσκονη, καθώς αποτελούμεθα απο επι μέρους στοιχεία που βρίσκει πολύ εύκολα κανείς σε εκατομμύρια σημεία του σύμπαντος όπου φτιάχνονται νέα άστρα.
Ο ίδιος σεναριογράφος υποστήριζε ότι σίγουρα υπάρχουν και άλλοι πολιτισμοί στο σύμπαν τους οποίους όμως δε πρόκεται να συναντήσουμε ούτε σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια, οπότε ας χαλαρώσουμε, αν και θεωρεί βέβαιο ότι κάποτε θα συμβεί και αυτό.
Sorry, για τη φλυαρία, αλλά εμένα περισσότερο προς εξωγήινους ,ου φέρνει το concept παρά σε τέρατα του μυαλού μας. Αλήθεια ποια είναι οι γνώμη σας για τους εξωγηίνους πολιτισμούς ;
GeorgeS.

 
At 5/19/2006 04:22:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Aυτες τις μερες που είμαι σπιτι,ευτυχως τη
δευτερα επιστρεφω στη ζωη κανονικά δουλειά κλπ,βλέπω πολλες ώρες
τηλεόραση,λοιπον με ενόχλησε πραγματικά που στην εκπομπη της Στεφανίδου έγινε
η "αποκάλυψη" της τελετής εναρξης για τον τελικο της eurovision.
Δηλαδή αυτη η επομπη δεν σεβεται στο ελάχιστο την προσπάθεια και τον
κόπο ολων αυτων των ανθρώπων,που δουλευουν πολυ σκληρα ολο αυτο το
διαστημα, και ερχεται λαδωνοντας κάποιο χαζομαλακα να πάρει την
αποκλειστικότητα,και να σαμποτάρει έτσι όλη αυτή την προσπάθεια.
Το χειρότερο είναι οτι βγαίνει η τηλεκριτικος κα Γκολεμά και
της δίνει συγχαρητηρια για την επιτυχία της.
Δηλαδη δεν ενοχλήται κανείς απο ολη αυτη την πουστιά.
κατερινα.κ

 
At 5/19/2006 05:25:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Nα πω κάτι άσχετο. Συνήθως δεν γράφω βράδυ. Χθες πόσταρα μετά τις τρεις. Ξαφνικά βλέπω ένα σχόλιο της Κουρούνας, ένα λινκμπλογκ της Ροδιάς κι ένα του/της Edit. Είναι ωραίο να γράφεις κάτι μέσα στη μαύρη νύχτα και να βλέπεις ότι το διάβασαν αμέσως μόλις το 'γραψες. Δε νομίζω να έχω ξανανιώσει τόσο πολύ την αμεσότητα του μέσου όσο χθες το βράδυ.

 
At 5/19/2006 05:42:00 μ.μ., Anonymous null said...

εγώ κοιμήθηκα πριν προλάβω να ψηφίσω τα παλικάρια...

πάντως και οι Λιθουανοί καλή πρόταση μου κάνει: "we are the winners of Eurovision! Vote! Vote!"

ωραίο το κείμενό σου old boy :)

 
At 5/19/2006 06:18:00 μ.μ., Blogger akindynos said...

Στον μικρούλη θεό του Γκρασέ είχα διαβάσει για τον κληρονομικό φόβο των πιθήκων για τα φίδια. Αναφέρει το εξής περιστατικό:

Πίθηκοι γεννημένοι σε αιχμαλωσία να κάνουν άνω-κάτω το εργαστήριο με τα παιχνίδια τους. Να μην μπορούν, οι όρθιοι άτριχοι πίθηκοι, να τους κάνουν καλά με τίποτα. Και να παγώνουν από φόβο όταν τους δείχνουν φίδι σε βάζο με φορμόλη.

 
At 5/19/2006 08:34:00 μ.μ., Blogger daisyunlimited said...

Δεν συμμερίζομαι την προσωπολατρεία. Αγαπω ολοκληρο το σώμα όπως και αν είναι. Παραμόρφωση με ασκήμια ή λιφτιγκ για ομορφιά είναι εξίσου τρομακτικά, πιθανόν όμως μόνο για τη γενιά μας. (Σορρυ μεγάλο αγόρι) Εκει που για μένα το πρώτο μου θρίλερ ήταν ο Κύκλωπας που έβγαινε απο το πυθάρι στα πέντε μου, τωρα ούτε τα τέρατα του Κινγκ Κογκ δεν ταράζουν τα μικρά παιδιά. Συνηθίζουμε στην παραμόρφωση ως ανθρωπότητα.

 
At 5/19/2006 08:54:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

κακαρασώνει






(ωραία δείχνει στο λευκό)
Θέλω να δω πως δείχνει μόνη της η νέα μου λεκτική ανακάλυψη,τσάμπα μπουρδουκλώνω τα δάχτυλα???

 
At 5/19/2006 09:50:00 μ.μ., Anonymous belladonna said...

Η διαταραχή της ψυχής αποτυπώνεται στο πρόσωπο. Πάντα μέσα από αυτό 'λέμε' ορισμένα πράγματα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Και υπάρχουν κάποιοι που όταν εμείς μιλάμε, μπορούν να μας 'ακούσουν'.

 
At 5/19/2006 11:38:00 μ.μ., Blogger Kate said...

Mou arese polu to keimeno sou old boy! Auto akribws sxoliaza x8es, oti an kai to tragoudi tous mou aresei i emfanisi tous me tromazei! Mou fainetai polu stimeni kai pseutiki!
Pantws san sumperasma, nomizw oti o an8rwpos den einai oute pneuma, oute proswpo, oute swma, alla ola auta mazi! to ena xwris to allo den uparxei!

 
At 5/20/2006 12:29:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αναρωτιεμαι αν θα εμοιαζαν ετσι τα προσωπα των 300 του Λεωνιδα μετα τη μαχη. Ρε Nada, εσυ που διαβαζεις τα βιβλια ιστοριας του δημοτικου, τι λενε επ' αυτου;

Ανωνυμος ο Φιλελγιν

ΥΓ: Μην ανησυχεις, δεν ξεπερασες τα ορια. Δεν ξερω ομως (αλλα αυτο ειναι ευαισθητο προσωπικο δεδομενο) αν εχεις περασει βλεννοροια. Σε φιλω σταυρωτα.

 
At 5/20/2006 02:03:00 π.μ., Anonymous Βίκη said...

Κάτι κάπως άσχετο. Με αφορμή τη φράση "όλο το παιχνίδι παίζεται με τα πρόσωπα".. μου έρχεται στο μυαλό η ιστορία του Leroux, "το φάντασμα της όπερας".

 
At 5/20/2006 01:42:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Αργησα να σχολιάσω, επειδή με προβλημάτισε το κείμενό σου.
Με τρομάζουν, ναι, επιφανειακά όμως, όταν αντιδρώ ενστικτωδώς χωρίς να σκεφτώ πως πίσω απο τις μάσκες κρύβονται αξιόλογοι άνθρωποι, καλλιτέχνες.

Τελικά, νομίζω ότι αυτά τα πρόσωπα βοηθούν στην απομυθοποίηση των εικόνων.
(το βιολί μου εγώ)

:-)

 
At 5/20/2006 05:15:00 μ.μ., Blogger raffinata said...

ίσως μας τρομάζει ότι δεν μας "μοιάζει"; είτε εξωτερικά είτε εσωτερικά...

 
At 5/21/2006 05:20:00 μ.μ., Blogger Maiandros said...

Είσαι άπαιχτος...

 
At 5/21/2006 09:08:00 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Old Boy, καλή η ανάλυσή σου σαν πρώτη δόση.
Όποτε βρεις καιρό και έμπνευση, προχώρα σε μια πιο γενική ανάλυση του θέματος: "φόβος-τρόμος".
Είμαστε έτοιμοι να τσιμπήσουμε πολλοί που η μουσική σου αφορμή δεν μας εξιτάρισε επαρκώς.

 
At 5/22/2006 12:37:00 μ.μ., Blogger skoumas said...

Είναι απλό. Σε τρομάζουν επειδή πρώτη φορά τους βλέπεις σε τέτοιο διαγωνισμό!

Το περιβάλλον που το έχεις συνηθήσει σε Βίσσες κτλ και ποπ, έγινε τώρα χόρος του Χαρντ Ροκ (να [π]ούμε)!

Πιστεύω ότι πολύ καλά έγινε αυτή η απρόσμενη αλλαγή στην eurovision.

 
At 7/19/2006 05:32:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Your are Excellent. And so is your site! Keep up the good work. Bookmarked.
»

 
At 7/22/2006 09:18:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

I love your website. It has a lot of great pictures and is very informative.
»

 
At 12/27/2006 10:42:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it
Storia ferrari Refinance mortgage rates los angeles county ca lotto 6 tenuate Vessel vanity cabinet Buick regal 2000 custom stuff http://www.audio-cabinets.info/Free-plans-for-gun-cabinets.html scrapbooking and cabinets and storage storage cabinets w2flock Dealer in infiniti maryland sharelle elite china cabinet percocet

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home