Τετάρτη, Μαΐου 17, 2006

Είσαι τελείως αναίσθητος;

«Όταν ζεις αδιάκοπα στον κόσμο των αφηρημένων εννοιών -είτε για αφηρημένη σκέψη πρόκειται είτε για την αφηρημένη αίσθηση της σκέψης- δεν αργείς να φτάσεις στο σημείο όπου, ενάντια στα αισθήματά σου και τη θέλησή σου, μεταμορφώνονται σε φαντάσματα ακόμη και τα πράγματα εκείνα της αληθινής ζωής που, σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση, θα έπρεπε να τα αισθάνεσαι πιο έντονα ...... Μου είπαν σήμερα πως μπήκε στο νοσοκομείο για να εγχειριστεί ένας παλιός μου φίλος, τον οποίο πάει πολύς καιρός που δεν τον βλέπω πια, τον θυμάμαι όμως πάντα με ένα αίσθημα ειλικρινές που νομίζω πως είναι νοσταλγία. Η μόνη αίσθηση που μου άφησε αυτό το νέο, η μόνη σαφής και θετική εντύπωση, ήταν αυτή της αγγαρείας στην οποία θα υπέβαλα αναγκαστικά τον εαυτό μου, να πάω να τον επισκεφθώ, μαζί με την ειρωνική εναλλακτική της λύση, εφόσον δεν έβρισκα το κουράγιο να κάνω την επίσκεψη, να υποφέρω από τύψεις που δεν το έκανα. Τίποτε άλλο. Η συνεχής πάλη με τις σκιές με έκανε και μένα σκιά - σ' αυτό που σκέφτομαι, σ' αυτό που νιώθω, σ' αυτό που είμαι. Η επιθυμία για το φυσιολογικό πλάσμα που δεν υπήρξα ποτέ διαβρώνει την ουσία του είναι μου .................
Ο ονειροπόλος οφείλει, ανάλογα με τις προσωπικές του δυνατότητες απομόνωσης και στο βαθμό που μπορεί να αφοσιωθεί στον εαυτό του με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση, να συγκεντρωθεί στο μεγάλο έργο της επώδυνης αφύπνισης του μηχανισμού της αίσθησης των πραγμάτων και των ονείρων. Όποιος είναι αναγκασμένος να ζει ανάμεσα στους ανθρώπους, αναπτύσσοντας μια δραστηριότητα και συναναστρεφόμενος μαζί τους -και είναι πράγματι δυνατό να μειώσει κανείς την οικειότητα στο ελάχιστο της υποχρεωτικής επαφής, διότι είναι η οικειότητα κι όχι η απλή επαφή με τους ανθρώπους που είναι επιβλαβής-, αυτός, λοιπόν, θα πρέπει να παγώσει όλη την επιφάνεια της κοινωνικής του ζωής, ώστε κάθε αδελφική ή εγκάρδια χειρονομία απέναντί του να γλιστρά και να φεύγει χωρίς να προλαβαίνει να εισχωρήσει μέσα του ή να αποτυπωθεί πάνω του. Μοιάζει αυτό πολύ μα είναι λίγο. Είναι εύκολο να απομακρύνεις τους ανθρώπους: αρκεί να μην τους πλησιάζεις».
Φερνάντο Πεσσόα «Το Βιβλίο της Ανησυχίας
του Μπερνάντο Σουάρες
βοηθού λογιστή στη Λισαβώνα»
Η τέχνη είναι μια σκυταλοδρομία. Την σκυτάλη στο Φερνάντο Πεσσόα έδωσε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Αυτός την πήρε την Κυριακή το απόγευμα από έναν πάγκο στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και τρέχει τώρα στο βιράζ. Δεν μπορώ να διακρίνω ποιός είναι ο επόμενος δρομέας, γιατί ο Πεσσόα αργεί, καθώς σέρνει πίσω του 27 διαφορετικές προσωπικότητες κι ένα μπαούλο με 27.453 ανέκδοτα χειρόγραφα. Αν ζούσε σήμερα, τα ιστολόγιά του θα καταλάμβαναν την μισή Πορτογαλέζικη μπλογκόσφαιρα.

27 Comments:

At 5/17/2006 06:40:00 μ.μ., Blogger Thrass said...

"Ο φόρος της διάνοιας πληρώνεται μ' αγρύπνια."

 
At 5/17/2006 06:52:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«Aγρίμι είναι που κρύβεται σε σώμα λογιστή».

 
At 5/17/2006 07:06:00 μ.μ., Blogger άρχοντας Κώστας said...

αξίζει να διαβαστεί το βιβλίο; στέκει στο κομοδίνο μου καιρο...

σ' ευχαριστώ

 
At 5/17/2006 07:21:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Προτείνω να μην το πάρεις από την αρχή, αλλά να διαβάζεις κεφάλαια στην τύχη.

 
At 5/17/2006 07:30:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

Είμαι τελείως αναίσθητη. Βρήκα τρία μηνύματα στον τηλεφωνητή και διστάζω να τηλεφωνήσω. Φοβάμαι. Φοβάμαι πως θα μου ζητηθεί κάτι που δε θα μπορέσω να δώσω. Οχι τόσο χρήματα, αλλά αναβίωση μιας νεανικής φιλίας, όπου τα μέλη έχουν απομακρυνθεί ανεπανόρθωτα εξαιτίας μιας ανισορροπίας στη πνευματική υγεία ή τη δυσκολία συνεννόησης, όπως το πάρει κανείς.
Κι έπεσα πάνω στο ποστ σου. Είναι αυτό η απάντηση;

 
At 5/17/2006 07:49:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις την απάντηση.

 
At 5/17/2006 09:01:00 μ.μ., Blogger Λύσιππος said...

Το χειρότερο είναι να καλείς το ίδιο σου το σπίτι και να μην το σηκώνει κανείς.

 
At 5/17/2006 09:08:00 μ.μ., Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Το βιβλίο όχι απλά αξίζει.

Κάτι παραπάνω...

 
At 5/17/2006 10:30:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"κι έτσι νομιζω πρέπει να μείνει η ζωή,πιο πλούσια πιο μυστική απο όλες τις καταγραφές της"
Ρεα Γαλανακη απο το βιβλίο της
Αμίλητα Βαθιά νερά

 
At 5/17/2006 11:50:00 μ.μ., Blogger lemon said...

οχι με τη σειρά, αλλά κεφάλαια κατά τύχη, ναι, συμφωνώ κι εγώ.

 
At 5/18/2006 03:30:00 π.μ., Blogger The Passenger said...

Το απόσπασμα αυτό είναι απο τα πιο σημαντικά πράγματα που διάβασα τους τελευταίους μήνες, χωρίς υπερβολή.Το βιβλίο είναι απο τώρα μέσα στη λίστα μου.

Το πιο δυσάρεστο πράγμα για τον ονειροπόλο είναι πράγματι ο υπαρκτός κόσμος.

 
At 5/18/2006 12:32:00 μ.μ., Blogger οι σκιές μιλάν said...

efuga gia to vivliopwleio...
euxaristw gia tin protasi.

 
At 5/18/2006 12:48:00 μ.μ., Blogger οι σκιές μιλάν said...

PS: - Emena ennoeis? ... oxi emena ennoeis? :-P

 
At 5/18/2006 02:32:00 μ.μ., Blogger Citronella said...


I have my books and my poetry to protect me
I am shielded in my armor
Hiding in my room, safe within my womb
I touch no one and no one touches me

 
At 5/18/2006 02:57:00 μ.μ., Blogger Mplim-Mplom said...

Όταν δεν "μολύνεσαι" από την ανθρώπινη επικοινωνία, φοβάμαι πως δε μπορείς να μιλήσεις για τίποτα. Όσοι απομονώθηκαν στους γυάλινους πύργους τους απέτυχαν και στην πράξη(αφού απείχαν) αλλά καιστη θεωρία. Αυτά με αφορμή το κείμενο καθεαυτό, γιατί Πεσσόα δεν έχω διαβάσει και αγνοώ πολλά πράγματα για την προσωπικότητά του.
Καλησπέρα.

 
At 5/18/2006 04:45:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

«Όταν δεν "μολύνεσαι" από την ανθρώπινη επικοινωνία, φοβάμαι πως δε μπορείς να μιλήσεις για τίποτα».

Εκτός κι αν μιλάς για τον εαυτό σου, τις σκέψεις σου, τα βιβλία που διαβάζεις, τις ταινίες που βλέπεις.
Αλλά επί της ουσίας, ναι, μιλάμε για ημικλινικές περιπτώσεις. Κι όσοι περισσότεροι βρίσκουμε κάτι από μας στο απόσπασμα, τόσο πιο ανησυχητικό είναι :)

 
At 5/18/2006 05:32:00 μ.μ., Blogger Mplim-Mplom said...

;)

 
At 5/18/2006 11:19:00 μ.μ., Anonymous belladonna said...

Και τελικά τι είναι καλύτερο, το να είσαι ονειροπόλος ή το να 'μολύνεσαι' αλλά και να 'μολύνεις'? Προτιμάς να ζεις στον τέλειο κόσμο σου, ή σε κάποιον άλλο, που είναι ατελής αλλά όχι τόσο μοναχικός..

 
At 5/19/2006 01:54:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

μην ψαρώνεις
ο ονειροπόλος το μόνο που οφείλει είναι να κάνει όνειρα
Αν κάτι πάει στραβά και διακόψει την πορεία του ωφείλει να αυτοκαταστραφεί.
τέλος

 
At 5/19/2006 01:55:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

το οφείλει τα κακάρασωσε και βγήκε απο ο ω

 
At 5/19/2006 04:58:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Belladonna, μπορείς και να ονειρεύεσαι και μετά να μολύνεις τους άλλους με τα όνειρά σου :)
Candyblue, μόλις εφηύρες το ρήμα «κακαρασώνω». Σώζομαι δια του κακαρώματος :)

 
At 5/19/2006 08:50:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

όποιος βιάζεται να γράψει κακαρασώνει
χμμμμμμμμ

 
At 5/19/2006 09:45:00 μ.μ., Anonymous belladonna said...

Απλά η μεγάλη παγίδα, ενώ και οι δύο κόσμοι είναι αναγκαίοι, είναι να τους μπερδεύεις. Τι κάνεις όμως όταν μολύνεσαι χωρίς να το θέλεις? Τελικά αυτό είναι το αντίτιμο, για την ποικιλία?
Είναι πολύ άσχημο να ζεις στα όνειρα της πραγματικότητας.

 
At 5/20/2006 06:24:00 π.μ., Blogger Παράξενος said...

thank you old boy

 
At 7/19/2006 05:32:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Interesting website with a lot of resources and detailed explanations.
»

 
At 7/22/2006 09:18:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Your website has a useful information for beginners like me.
»

 
At 4/24/2007 07:42:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Enjoyed a lot! » » »

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home