Πέμπτη, Δεκεμβρίου 29, 2005

Το Πορφυρό Ρόδο του Μεγάρου

(Το ποστάκι που ακολουθεί είχε γραφτεί για τη σημερινή LifO, αλλά δεν μπήκε εκ παραδρομής. Για να μην μπαγιατέψει το ανεβάζω εδώ).
Μέλος της επιτροπής γραπτής υποδοχής του Γούντι Άλλεν στην Ελλάδα το κείμενο αυτό, όπως και όλα τα υπόλοιπα που δημοσιεύονται τις τελευταίες ημέρες σε εφημερίδες, περιοδικά και μπλογκς (αν υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των μελών βέβαια, είναι ότι τα κείμενα στα μπλογκς συνομιλούν με τον αναγνώστη τους. Ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να τα σχολιάσει κι ο μπλόγκερ τη δυνατότητα να του απαντήσει. Aντίθετα, τα κείμενα στα έντυπα έχουν κλειστεί στην απομόνωση και δεν ακούν τον έξω κόσμο. Δεν γνωρίζουν αν άρεσαν, δεν γνωρίζουν τι αντιδράσεις προκαλούν).
Αρκετά με τους προλόγους. Ο Γούντι στο Μέγαρο λοιπόν, στο Μέγαρο δίπλα στην Πρεσβεία. Ο Πρέσβης της Αμερικής που αγαπήσαμε δίπλα στον Πρέσβη της Αμερικής που μισήσαμε. Η Αμερική της Πρεσβείας είναι η Αμερική που εμπορεύεται την συλλογική ανασφάλεια προσπαθώντας να σου πουλήσει συμβόλαια με εταιρίες ασφαλείας πριν τους Ολυμπιακούς και F-16 μετά από αυτούς, ενώ η Αμερική του Γούντι είναι η Αμερική που εκφράζει τις προσωπικές της ανασφάλειες προσπαθώντας να λυτρωθεί από αυτές μέσω της τέχνης. Η μια Αμερική πουλάει φόβο προσπαθώντας να κυριαρχήσει πάνω σου βάσει του φόβου που σου προξενεί, η άλλη σου εκμυστηρεύεται τους φόβους της προσπαθώντας να κυριαρχήσει πάνω τους δια της διακωμώδησης τους.
«My God, you must really love my pictures».
Όχι, δεν ήμουν εγώ που πληκτρολόγησα τις τελευταίες λέξεις. Αυτοπληκτρολογήθηκαν. Σαν να μην έφτανε αυτό, ακριβώς την ώρα που οι λέξεις εμφανίζονταν στην οθόνη του υπολογιστή μου, άκουγα να τις λέει μια πολύ οικεία φωνή.
«Γούντι, εσύ είσαι;»
«Υes»
«Να το γυρίσουμε στα ελληνικά καλύτερα;»
«Nο problem»
«Ελληνικά είπαμε»
«Μα στα ελληνικά απάντησα»
Και να που ξαφνικά φίλε αναγνώστη –και να μην κάνει ποτέ ο Ολυμπιακός διπλό στο Champions League, αν τα βγάζω απ’ το μυαλό μου αυτά- ο Γούντι Άλλεν βγαίνει μέσα από το κείμενο και εμφανίζεται μπροστά μου με (λίγη) σάρκα και (μπόλικα) οστά. Φοράει καρό πουκάμισο, καφέ παντελόνι και είναι ξυπόλητος.
«Πώς το ’κανες αυτό;»
«Δεν άντεχα άλλο να ακούω τις κοινοτοπίες σου για την Αμερική. Αμάν πια μ’ όλους εσάς τους πορδοαντάρτες Έλληνες και τον τσάμπα αντιαμερικανισμό σας. Όσο για το κόλπο, το έχω κάνει και στο παρελθόν με έναν ήρωά μου που βγήκε μέσα από μια ταινία. Αφού μπορούμε να βγούμε μέσα από εικόνες, γιατί να μην μπορούμε να βγούμε και μέσα από τις λέξεις; Άλλωστε, κατά βάθος άνθρωπος των λέξεων είμαι κι όχι των εικόνων. Είπα λοιπόν να ακολουθήσω το παράδειγμα του ήρωα βγαίνοντας από το κείμενο και μπαίνοντας στον αληθινό κόσμο»
«Ναι, αλλά ο ήρωας σου δεν μπήκε στον αληθινό κόσμο»
«Αλλά;»
«Βγήκε από μία ταινία και μπήκε σε μια άλλη»
«Ε, τότε και ‘γω τώρα βγήκα από ένα κείμενο και μπήκα σ’ ένα άλλο»
«Με μπερδεύεις. Στο ίδιο κείμενο δεν είμαστε;»
«Όχι. Είμαστε σε ένα κείμενο όπου πήρα την πρωτοβουλία, κι απ΄το να κάθομαι να γράφεις για μένα, είπα να διαδραματίσω ενεργό ρόλο»
«Σαν αναγνώστης των μπλογκς ένα πράγμα;»
«Χέσε μας επιτέλους με τα μπλογκς» μου λέει θυμωμένα κι αρχίζει να κάνει βόλτες πάνω κάτω στο δωμάτιο.
«Να σου δώσω παντόφλες, κάλτσες, κάτι; Κάνει κρύο, θα πουντιάσεις. Αλήθεια, γιατί ήρθες ξυπόλητος;»
«Εντός του κειμένου ήμουν παπουτσωμένος. Κάτι πρέπει να πήγε στραβά στην μεταφορά, έχω να χρησιμοποιήσω τη μηχανή μεταφοράς από το 1985. Πιθανότατα θα έχει λήξει και η εγγύηση τώρα», μου απαντάει συνεχίζοντας τις βόλτες του και κουνώντας διαρκώς τα χέρια του, «αλλά άλλο με απασχολεί, αναρωτιέμαι, αναρωτιέμαι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θα έρθουν να με δουν στο Μέγαρο, για ποιο λόγο θα το κάνουν; Ποιόν κοροϊδεύω; Είμαι ένας μέτριος κλαρινετίστας, όλοι θα έρθουν να με δουν σαν αξιοθέατο, σαν να είμαι στο τσίρκο. Αντί για τη γυναίκα με τα μούσια θα δουν το νευρωσικό σελέμπριτι με το κλαρινέτο. Και δεν θα έρθουν και ειδικοί; Θα καταλάβουν ότι δεν είμαι τίποτα το ιδιαίτερο, θα καταλάβουν ότι είμαι κάλπης. Θέε μου, είναι λάθος, όλη αυτή η ιδέα ήταν λάθος, βλέπεις θέλει να ταξιδεύει η Σουν Γι κι εγώ είμαι 70 χρονών πια και είμαι ερωτευμένος και έχω μαλακώσει σε σχέση με το παρελθόν, γι’ αυτό είπα, τι διάολο, δεν χάλασε κι ο κόσμος, το χόμπυ μου κάνω κι η Σουν Γι θα είναι ευτυχισμένη και τον πνευματικό μου υϊό Χάρη Ρώμα θα συναντήσω για να μου δώσει αυτόγραφο, αλλά να, τώρα θα ανέβω στη σκηνή και ο κόσμος δεν θα έρθει να ακούσει μουσική, θα έρθει να δει μια διασημότητα, κι έμαθα ότι είναι πανάκριβο και το εισιτήριο, μόνο κοσμικές κυρίες θα έρθουν, θα σκυλοβαρεθούν, όλα θα πάνε φριχτά, θα έχουν την απαίτηση να σηκώνομαι κάθε τόσο και να τους λέω ανέκδοτα για τον αυνανισμό, ωχ Θέε μου, γιατί δεν αρκέστηκα σε αυτό που είμαι καλός, γιατί σε αυτή την ηλικία πει…»
«Σταμάτα να γκρινιάζεις και κάτσε σε ένα σημείο. Σαν σβούρα κινείσαι, με ζάλισες» του φώναξα διακόπτοντας το παραλήρημά του.
«Καλά, καλά. Τώρα με την τουρνέ, έχω χάσει πέντε συνεχόμενες συνεδρίες με τον αναλυτή μου και είμαι λίγο στρεσαρισμένος. Απ΄ την άλλη βέβαια, δεν φαντάζεσαι πόσο με στρεσάρουν και οι τιμές που με χρεώνει για κάθε συνεδρία»
«Να σου ζητήσω κάτι, γιατί τελειώνει ο χώρος μας;»
«Ο χρόνος μας θες να πεις»
«Όχι, ο χρόνος τελειώνει στην τηλεόραση, στις εφημερίδες είναι ο χώρος που τελειώνει. Στα μπλογκς όμως δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί κι ο καθένας…»
«Χέσε μας επιτέλους με τα μπλογκς. Τι θες να ζητήσεις;»
«Πες μας μια ευχή για το νέο έτος. Να την έχουμε αποκλειστική, να πουλήσουμε και κάνα φύλλο παραπάνω»
«Μα αφού δεν τα πουλάτε τα φύλλα. Άσε που οι ευχές και η αισιοδοξία εν γένει δεν είναι το φόρτε μου. Να σου πω κανένα εορταστικό τραγούδι καλύτερα;»
«Πες»
«Πάει ο παλιός ο χώρος … Καλή Χωριά - Καλή Χωριά, χαρούμενη χρυσή Πρωτοχωριά»
Τελειώνοντας το χωροχρονικό χωρατό του επέστρεψε στη θαλπωρή του κειμένου.
Κάτι ξαναπήγε σταβά στην μεταφορά και οι πατούσες του έμειναν εδώ.
Νobody, not even the rain, has such small feet.

24 Comments:

At 12/29/2005 08:11:00 μ.μ., Blogger macmanus said...

Ακόμα δεν έγινες διάσημος μικρέ, κι άρχισαν τα σαμποτάζ οι ζηλόφθονοι; Ας έχουν χάρη μόνο που έχω πολύ δουλεία αυτές τις μέρες, αλλοιώς θ' έμπαινα στο Μέγαρο Σταθάτου και θα βρισκόταν το ταβάνι στο υπόγειο του Χοροστάσιου! Κώλος-μουνί-γαρύφαλλα θα τ' έκανα τα γραφεία τους!
Άσε που θα πήδαγα και την ψηλή, την αρχισυντάκτρια! Μην σου πώ και τον Art Attack παρέα....

 
At 12/29/2005 09:21:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Δεν με σαμποτάρει κανείς. Αφού έχεις όρεξη πήγαινε καλύτερα στο Μέγαρο Μουσικής, κάντα λίμπα εκεί και μετά να απαγάγεις τον Γούντυ Άλεν να έρθει να παίζει κλαρινέτο έξω απ΄το μαγαζί σου :)

 
At 12/29/2005 10:54:00 μ.μ., Anonymous Αθήναιος said...

Όλα τα λεφτά η τελευταία γραμμή.ΟΛΑ τα λεφτά.

I have a Cummings to kill and you know I am going straight for your heart.

Μας σκότωσες.

Καλή χρονιά Old Boy.

Αθήναιος

 
At 12/30/2005 12:28:00 π.μ., Blogger kosmopolitis said...

Εξαιρετικός ο Γούντι, πολύ καλό το κείμενο.
Αλλά όντως η τελευταία ατάκα, στίχος θα έλεγα, είναι όλα τα λεφτά.
Keep..whatever, old boy !

 
At 12/30/2005 10:40:00 π.μ., Blogger macmanus said...

Αντί να πάω στο Μέγαρο Λαμπράκη, προτιμώ να πάω σε δύο μέρες στην Κων/πολη να τον δώ με €120 (το ακριβώτερο, εδώ €300)...

Ή μάλλον προτιμώ να τον δώ μιά Πέμπτη στο μπαράκι που παίζει στην Νέα Υόρκη και να πλερώσω $58 μαζί με το φαγητό!
Καλή Χρονιά μικρέ!

 
At 12/30/2005 10:41:00 π.μ., Blogger polyvios eupatridis said...

... σε αντίθεση με τα χόμπιτς, που έχουν κάτι ποδάρες ΝΑ! καλή χρονιά ! (συμπέρασμα : ο γούντυ δεν είναι χόμπιτ και παίζει κλαρίνο στο μέγαρο. ο μίστερ φρόντο έχει σαλπάρει γι' αλλού και ο λάλας είναι στη μέση του γυαλού).

 
At 12/30/2005 01:59:00 μ.μ., Blogger Rodia said...

.


Καλή χρονιά, με μπόλικη Χαρά!:-)

.

 
At 12/30/2005 05:12:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ερώτηση: Τι θέλετε να πείτε μ' αυτό που γράψατε;

(ναρκισσισμός, τόνοι κλισέ, χιλιοειπωμένες κοινοτοπίες, εξυπνακισμοί. Προς τι;)


"Anonymous"

 
At 12/30/2005 05:26:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Αθήναιε, με χαροποιεί ιδιαίτερα η επισήμανσή σου.
Κοσμπολίτη, Ι 'll keep whatevering.
McManus, Πολύβιε και Ροδιά αντεύχομαι εγκάρδια.
"Αnonymous", να τα πάρουμε ένα - ένα. Ο ναρκισσισμός είναι πάγιο γνώρισμα όλων των κειμένων μου. Τα κλισέ και οι κοινοτοπίες είναι το ίδιο πράγμα οπότε είμαι ένοχος ενός αδικήματος και όχι δύο. Οι εξυπνακισμοί τέλος μάλλον οφείλονται στην έλλειψη εξυπνάδας και προσπαθούν -αποτυχημένα- να την υποκαταστήσουν.
Με ρωτάς "προς τι"; Προς την καύλα μου να γράφω. Αυτή είναι η απάντηση.

 
At 12/30/2005 07:44:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Συμμερίζομαι την καύλα σας (και τη δική μου).

Το ερώτημα παραμένει, και είναι πραγματικό: ΤΙ θέλατε να πείτε.

"Anonymous"

ΥΓ1: μην αυτομαστιγώνεστε: ψεύδεστε.
ΥΓ2: όταν οι "κοινοτοπίες", μετατράπονται σε κενοτοπίες, αδυνατώ...

 
At 12/30/2005 07:52:00 μ.μ., Blogger 0 Comments said...

Γεια σου oldboy!
Καλή Χρονιά αγόρι μου!

 
At 12/30/2005 07:53:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Ως πρόεδρος των ναρκισσιστών ζητώ να αφεθεί ο ναρκισσισμός ήσυχος. Συνήθως τους ναρκισσιστές λοιδορούν οι άσχημοι και ανήμποροι. Τα κείμενα του Old Boy είναι πανέξυπνα και όχι εξυπνακίστικα. Για το θέμα των κλισέ θεωρώ πως ο ανώνυμος έχει ένα σχετικό δίκιο και Old Boy σου ζητώ, σα μέγιστο δείγμα καλής θέλησης προς έναν αρχέγονο και φανατικό αναγνώστη σου, κάθε 13 κάθε δεύτερου μήνα να γράφεις ένα κείμενο συστημένο, που να μην εμπίπτει στη λαϊκή κατανάλωση.

 
At 12/30/2005 08:00:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Ήθελα να πω ότι αγαπώ τον Γούντυ Άλλεν (και τις ταινίες του) (και τις ανατρεπτικές σεναριακές του ιδέες) (και την ανασφαλή περσόνα του)(κι έναν στίχο από μια ταινία του)(και τις ελευθερίες που προσφέρει το γράψιμο) (και την αλληλεπίδραση των μπλογκ). Ακόμα και εσείς που προδήλως μου την λέτε για να μου την πείτε κι όχι για να κάνετε κριτική, συνομιλείτε με μένα και το κείμενο.
ΥΓ 1: Όταν αυτομαστιγώνομαι, μπορεί και να ψεύδομαι αλλά το ψέμμα αυτό είναι η δική μου αλήθεια. Κι όσο δήθεν κι αν σας ακούγεται αυτή η πρόταση, για μένα τουλάχιστον βγάζει νόημα. Πάντως στο προηγούμενο σχόλιο δεν αυτομαστιγωνόμουν, αλλά σας σάρκαζα

 
At 12/30/2005 08:06:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Εννοείται ότι το αμέσως προηγούμενο σχόλιο δεν αφορά τον Lefty αλλά τον/την Anonymous.
Lefty, δεν είσαι απλώς αρχέγονος αναγνώστης είσαι θα έλεγα Νεάντερνταλ αναγνώστης του μπλογκ :-)
Κάθε 13 κάθε δεύτερου μήνα, η λαϊκή κατανάλωση θα πεθαίνει.
Ο comments, καλή χρονιά και σε σένα.

 
At 12/30/2005 08:42:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Θερμή παράκληση: μπείτε στον κόπο να διαβάζετε ΤΙ σας γράφει ο εκάστοτε Άλλος.

"Anonymous"

ΥΓ: Ο σαρκασμός σας, δεν φάνηκε. Αλλά, αν ήταν τέτοιος, μόνο ως αμυντική συμπεριφορά μπορώ να τον δεχτώ, σε έναν "πόλεμο" που ανοίξατε στο κεφάλι σας και μόνο. Διαλέξατε να εκτεθείτε. Μην λιποψυχείτε. Δεν σας πάει.

 
At 12/30/2005 09:09:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Παρακαλώ να εφαρμοσθεί το μέτρο τους μονούς μήνες. Έχω την αίσθηση πως δε θα απογοητευτώ.

Καλή χρονιά.

 
At 12/30/2005 11:33:00 μ.μ., Blogger helion said...

εγώ πάλι κολλάω αλλού. πόσο πιο έγκυρη φαίνεται μια κριτική, όταν τη συνοδεύει έστω και ένα ψευδώνυμο.

αυτό το ανόνυμους βρε παιδί μου έχει κακή επίγευση και μυρίζει δειλία ανάρμοστη, ευτελέστερη από το μετριότερο κείμενο οποιουδήποτε μπλογκερ που έχει το θάρρος να εκθέσει τα κείμενά του.

δε βαριέστε, και η λιγοψυχία κοινότοπη είναι.

 
At 12/31/2005 03:01:00 π.μ., Blogger lefty said...

Δε νομίζω πως συμφωνώ. Αν γράψει "Γιάννης" θα αλλάξει μήπως το νόημα?

 
At 12/31/2005 04:14:00 π.μ., Blogger Rodia said...

To anonymous είναι επιλογή του σέρβερ και πίσω απο αυτό το νικ μπορεί να υπάρχει οποιοσδήποτε, δεν είναι κάτι σταθερό -όσο σταθερή μπορεί να είναι μια περσόνα, που μπορεί να κατασκευασει και κλώνους. Τη βρίσκω ενδιαφέρουσα ως παιχνίδι αυτή την επιλογή, αν και αποφεύγω να τη χρησιμοποιώ. Βρίσκω στη χρήση της την ανασφάλεια του "άλλου" να εκτεθεί έστω και με ένα νικ. Βασίζεται στο θεωρούμενο "πραγματικό" απο αυτον πρόσωπό του και μονάχα ως αναλογικό πλάσμα επιθυμεί να υπάρχει: ως "επώνυμος" ή ως "ανώνυμος". Μετά, μπερδεύεται ο νους και το μυαλό καίγεται!

..έχω ολόκληρη πραγματεία;-)
Τι κάθομαι και γράφω και δε πάω να τη πέσω για ύπνο; Ελα μου ντε!

 
At 12/31/2005 03:34:00 μ.μ., Blogger JustAnotherGoneOff said...

Δεν γαμιέται ο Γούντυ Άλλεν και τα 300ευριάτικα εισητήρια του όταν με τα ίδια λεφτά πας Κωνσταντινούπολη, επισκέπτεσαι Αγια Σοφιά και Τοπκαπί, παρακολουθώντας τον ταυτόχρονα με το πιο φτηνό εισΙτήριο στη συναυλία που θα δώσει μεθαΎριο εκει; ΔΕΝ ΓΑΜΙΕΤΑΙ ΛΕΩ ΓΩ!

ΔΕΝ ΓΑΜΙΕΤΑΙ!

(αλλά ξέχασα, Γαμάει ανήλικα. Ο κύριος που έχει το κλαρινέτο του σαν ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΟΥΣ ΤΟΥ.

 
At 12/31/2005 03:37:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

"Μια βραδιά κάθισα στα γόνατά μου την Ομορφιά. - Και τη βρήκα αφόρητη. - Και τη λοιδόρησα."

(Arthur Rimbaud, ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, μετάφραση ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ, εκδ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, Αθήνα 2004.)

ευχές

"Anonymous"

 
At 12/31/2005 04:20:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Justanothergoneoff, τον μπερδεύεις με τον Μάικλ Τζάκσον. Ο Γούντυ αυτή την οποία πηδούσε την παντρεύτηκε και ζουν μαζί χρόνια.

 
At 12/31/2005 04:29:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Kαι επανερχόμενος στο θέμα της ανωνυμίας και της δίκης προθέσεων στην οποία υπέβαλα τον/την συγκεκριμένο/η "Αnonymous", όσο κι αν εξακολουθώ να πιστεύω ότι θέλατε να μου την πείτε κι όχι να ασκήσετε κριτική, δεν παύει να ισχύει ότι το συγκεκριμένο κείμενο σας έδωσε το δικαίωμα να μου την πείτε. Ένα άλλο καλύτερο δεν θα σας το έδινε το δικαίωμα.

 
At 3/03/2007 02:09:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Keep up the good work English basketball Hilton one night in paris screwed paris hilton lyrics Personal site porn

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home