Τετάρτη, Μαΐου 24, 2006

Η Διπλή Ζωή







Bλέπω σταγονίτσες από τα air condition να πέφτουν από ψηλά σαν μινιόν συντριβάνι και σκέφτομαι ότι αν ήμουν σαν την Βερόνικα, που απολάμβανε με την ίδια λαχτάρα τόσο το καθαρό νερό της καταιγίδας, όσο και τη σκόνη που έπεφτε από τα ταβάνια των δημοσίων κτιρίων πάνω στα οποία πετούσε το μπαλλάκι της, θα στεκόμουν και γω κάτω από τα air condition, με τα μάτια κλειστά και το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω. Κι ο κόσμος θα με κοιτούσε σαν να 'μουνα τρελλός. Αλλά δεν τρελλάθηκα. Όχι ακόμα. Γι' αυτό, αντί να θεωρώ δώρο τη σκόνη, αντί να στέκομαι κάτω απ' τα νερά των κοντίσιον, γράφω γι' αυτά, ως υποκατάστατο ποίησης που δεν τολμώ να βιώσω, ως υποκατάστατο τρέλλας που δεν τολμώ να αποδεχτώ.

11 Comments:

At 5/24/2006 09:29:00 μ.μ., Blogger candyblue said...

αυτό το αρθράκι σου μου άρεσε πάρα πολύ
δεν στο έχω ξαναπεί αυτο ε?
τι σημασία εχει όμως?
όσο για την συγκεκριμένη ταινία...η αγαπημένη μου την έχω ως πρότυπο
και σκηνοθεσίας
και έρωτα..
τι μου έκανες τώρα..
πολύ ωραίο κείμενο

 
At 5/24/2006 11:54:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Ευτυχώς αυτα συμβαίνουν μονο στο σινεμά.Εγώ που ειμαι τυχερή τα συναντώ συχνά και στη δουλειά μου...(ψυχιατρειο)
ΚατεριναΚ

 
At 5/25/2006 09:13:00 π.μ., Blogger περαστικός said...

Η Αθήνα το καλοκαίρι, μια πόλη που στάζει. Τουλάχιστον, ίσως έτσι να βρίσκουν λίγο νερό τα αδέσποτα και τα πουλιά.

 
At 5/25/2006 12:44:00 μ.μ., Blogger annouki said...

γιατι να αφηνουμε την τρελα να περναει τοσο κοντα μας και να μη μας επιρρεαζει...θα μουν ευτηχης αν εβρισκα οσο χρονο ηθελα για να εκφρασω την τρελα μου σε ολο της το μεγαλειο...

 
At 5/25/2006 02:02:00 μ.μ., Blogger roidis said...

ανθρώπινα ζεστό το άρθρο σου φίλε μου.

 
At 5/25/2006 03:56:00 μ.μ., Blogger Mplim-Mplom said...

Κάποτε νόμιζα πως είναι θέμα τόλμης το αν θα είσαι ο πρωταγωνιστής ή ο κομπάρσος,ο ηθοποιός ή ο κριτικός, στη σκηνή ή στα παρασκήνια-όπως θέλετε πείτε το-αλλά τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να πιστεύω ότι είναι θέμα επιλογής συνειδητότατης που δεν έχει σχέση με την τόλμη και μάλλον είναι θέμα προσωπικών βίτσιων...(Τώρα εγώ κατάλαβα τί είπα?)

 
At 5/29/2006 10:40:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Από τα πιο δήθεν έργα από καταβολής κινηματογράφου.

 
At 5/29/2006 03:44:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Περί ορέξεως ...

 
At 7/19/2006 05:33:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Great site loved it alot, will come back and visit again.
»

 
At 7/22/2006 09:18:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

I say briefly: Best! Useful information. Good job guys.
»

 
At 10/01/2006 11:48:00 π.μ., Blogger ria_crazy said...

Αυτο που εγραψες ειναι υπεροχο... Μου αρεσει παρα πολυ...
Μπραβο σου αγορι μου...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home