Δευτέρα, Νοεμβρίου 21, 2005

Ξενοδοχείο


Το κακό είναι ότι κάθε καινούρια ταινία που βλέπουμε δεν την κρίνουμε αυτόνομα, αλλά τη συγκρίνουμε με τις προσδοκίες που μας έχουν δημιουργηθεί προτού τη δούμε. Αυτό είναι εντελώς άδικο, γιατί αν φοβάσαι μήπως δεις μια πατάτα και τελικά βλέπεις ένα συμπαθητικό έργο, φεύγεις από το σινεμά ή κλείνεις το dvd ικανοποιημένος, ενώ, αντίθετα, αν έχεις προετοιμαστεί για αριστούργημα και η ταινία είναι απλώς πολύ καλή, σου μένει ένα αίσθημα ανικανοποίητου και σχετικής απογοήτευσης. Όλα αυτά όμως δεν αντέχουν στο χρόνο· η αρχική σου προσδοκία σύντομα ξεχνιέται κι εκείνο που σου μένει είναι μόνο η πραγματική αξία του έργου. Έτσι, μπορεί να ζητούσα κάτι παραπάνω από τις "Τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα", ωστόσο δεν φταίει η ταινία γι΄αυτό, καθώς είναι πράγματι εξαιρετική. Η ταινία δίνει κι έναν μεγάλο ρόλο στον Μπάρι Πέπερ και σε μένα την αφορμή να ποστάρω μια αγαπημένη μου φωτογραφία από μια αγαπημένη μου ταινία, την "25η Ώρα", εκεί που ο Πέπερ δίνει μια συγκλονιστική και παραγνωρισμένη ερμηνεία. Καλωσήρθες στο μπλογκ μου Μπάρι, μπορείς να κάτσεις στο παγκάκι όσο θέλεις, κι αν με ρωτάς τι είδους μπλογκ θα ήθελα να έχω, αυτό θα σου απαντούσα: ένα μπλογκ - ξενοδοχείο, όπου θα φιλοξενούνται άνθρωποι σαν εσένα, άνθρωποι που χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, άνθρωποι που φλέγονται ολόκληροι και η φωτιά τούς κοκκινίζει τις κόρες των ματιών, άνθρωποι που σπάνε στο ξύλο αυτούς που αγαπούν, άνθρωποι που γι' αυτούς που αγαπούν είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν τα πάντα, ακόμα και την καταβύθιση στις φωλιές του εγώ τους που κρύβονται οι πιο αποκρουστικοί τους δαίμονες. Ξημέρωσε λοιπόν Μπάρι, κάθησε όσο θέλεις στο παγκάκι μπροστά στο ποτάμι, καλωσόρισες κι εσύ και οι δαίμονές σου που, ελεύθεροι πια, σουλατσάρουν πάνω απ΄το κεφάλι σου, ρωτώντας σε αν το απόλαυσες κι αν έβγαλες τ΄απωθημένα σου λίγη ώρα πριν.

11 Comments:

At 11/21/2005 07:07:00 μ.μ., Anonymous νταίζη said...

Τι το αξιολάτρευτο έχουν τα πάθη των ανθρώπων; Εκτος απο το ότι είναι καλό υλικό για ταινίες...

 
At 11/21/2005 07:33:00 μ.μ., Blogger macmanus said...

Πεσ'τον Μπάρυ να σηκωθεί μικρέ, γιατί ξεροστάλιασα όρθιος, κι έχω και τα χρονάκια μου στην πλάτη!

 
At 11/21/2005 07:46:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Jello b, έχει χώρο να κάτσεις δίπλα του αν θέλεις.
Νταίζη, εσύ μην τα λατρεύεις τα πάθη. Όσο πάει να τα αποφύγει κανείς όμως, τόσο αυτά έρχονται από την πίσω πόρτα. Εν πάση περιπτώσει, θα προτιμούσα το μπλογκ μου να είναι σαν το ξενοδοχείο που κάηκε πριν λίγες ημέρες στην Γ' Σεπτεμβρίου, παρά σαν κάποιο άλλο πέντε αστέρων. Είμαι εκ πεποιθήσεως με τους λούζερς, τους χαμένους, τους μπερδεμένους, τα ερείπια. Κάτι σαν life style απ΄ την ανάποδη.

 
At 11/21/2005 08:07:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Σχεδόν απίθανο, θα ήσουν ΑΕΚ.

 
At 11/21/2005 08:28:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Mπα, καταβάλλουμε κι εμείς φιλότιμες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια να σας φτάσουμε, δεν μπορείς να πεις.

 
At 11/21/2005 08:39:00 μ.μ., Anonymous νταίζη said...

Απόσο ξέρω δεν υπάρχουν μονο ξενοδοχεια νιοστής κατηγορίας και μετα των 4 αστέρων, υπάρχουν και Δ', Γ' Β κατηγορίας και πάει λέγοντας. Επίσης κάποιος που δεν θέλει να σκοτώσει ή να πεθάνει απο ένα πάθος του, δεν νομίζω ότι είναι αναίσθητος και ένας θεός ξέρει τι αγώνα έχει κάνει να το ξεπεράσει αν βρέθηκε κάποτε σε αυτή τη θέση.
Να μη γινόμαστε και ρατσιστές απέναντι σε άτομα που απλώς συμπασχουν και συναισθάνονται τα προβλήματα του κόσμου επειδή δεν επιθυμούν και οι ίδιοι να "αρρωστήσουν".
Και τέλος αν κάποιος τόσο πολυ τους νοιάζεται αυτούς που λες δεν κάθεται να τους παρατηρεί σαν ζωάκια στο κλουβί, δεν τους βάζει στο ξενοδοχείο, τους βάζει σπίτι του και σπίτι γι αυτούς κάνει την καρδιά του.

 
At 11/22/2005 12:32:00 μ.μ., Blogger lefty said...

Mπα, καταβάλλουμε κι εμείς φιλότιμες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια να σας φτάσουμε, δεν μπορείς να πεις

Δεν μπορώ να πω, άλλωστε φέτος είναι η πρώτη χρονιά που έχω αρχίσει να σας γουστάρω. Μέχρι να διώξετε αυτόν τον απολαυστικό συμπαθέστατο κόουτς, that is. Maybe tonight, who knows.

 
At 11/22/2005 02:59:00 μ.μ., Blogger Maiandros said...

"Είμαι εκ πεποιθήσεως με τους λούζερς, τους χαμένους, τους μπερδεμένους, τα ερείπια. Κάτι σαν life style απ΄ την ανάποδη."

Καλό αυτό και σε συγχαίρουμε! Πως όμως κολλάει με το:

"κι αν με ρωτάς τι είδους μπλογκ θα ήθελα να έχω, αυτό θα σου απαντούσα: ένα μπλογκ - ξενοδοχείο, όπου θα φιλοξενούνται άνθρωποι σαν εσένα, ... άνθρωποι που σπάνε στο ξύλο αυτούς που αγαπούν,..."

;

Εύγε! Γιατί ως γνωστόν, είναι μεγάλη μαγκιά κάτι τέτοιο!

 
At 11/22/2005 04:24:00 μ.μ., Blogger Old Boy said...

Θα ήταν ποτέ δυνατόν να επαινώ ξυλοδαρμούς αγαπημένων προσώπων; Αν δεις την "25η Ώρα" θα καταλάβεις ότι μιλάω για κάτι εντελώς συγκεκριμένο.

 
At 11/22/2005 06:36:00 μ.μ., Blogger Maiandros said...

A...

 
At 4/23/2007 11:48:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Keep up the good work » »

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home